Een valse lente

 

Een magistrale stralende zon

 

Biënnale Venetië overgenomen door extreem rechts

 

In 2023 werd Pietrangelo Buttafuoco aangesteld als de nieuwe directeur van de Kunstbiënnale in Venetië. Buttafuoco staat bekend als een rechtsradikaal, aanhanger van Giorgia Meloni. Hij is van mening dat cultuur losstaat van geopolitiek en daarom zijn, wat hem betreft, Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne, Iran en Israël allemaal welkom. Censuur en uitsluiting horen niet bij kunst, is nu de  veelgehoorde kreet. Genocide hoort kennelijk wel bij kunst.

Natuurlijk is het onzinnig te stellen dat cultuur los zou staan van geopolitiek. Landen weren van een kunstmanifestatie kun je interpreteren als censuur. Maar als er wereldwijd grotendeels consensus bestaat over de stelling dat Israël genocide pleegt in Gaza en dat Rusland een onwettige en misdadige inval in Oekraïne oplegt, dan kun je van een kunstmanifestatie niet verlangen dat zij zulke landen een podium bieden voor desinformatie en schandelijke propaganda.

Gelukkig heeft ook de Europese Unie zich verzet tegen de toelating van Rusland tot de Kunstbiënnale met de woorden: "Cultuur bevordert en beschermt democratische waarden; bevordert een open dialoog, diversiteit en vrijheid van meningsuiting, en mag nooit als propagandaplatform worden gebruikt". De EU bekijkt nu of subsidies aan de Kunstbiënnale kunnen worden onthouden. Ik hoop dat ze dat laatste met de grootst mogelijke spoed gaan realiseren.

Over korstmossen

 

Er is een prachtig boek verschenen onder de titel Miniatuurwereld, van Harold Timan, Henk-Jan van der Kolk en Ron Poot. In dit boek beschrijven ze de kracht en pracht van korstmossen. Het boek is ruim voorzien van werkelijk schitterende macrofoto's van Ron Poot.

Een korstmos is een twee-eenheid en wordt gevormd door een alg en een schimmel, een van de oudste en meest succesvolle levensvormen op aarde. We begrijpen niet veel van dit fenomeen en het is nog nooit gelukt een korstmos in een laboratorium te kweken. Dit organisme is bestand tegen de meest barre omstandigheden. Ze kunnen tegen langdurige en extreme hitte, koude en droogte en zelfs tegen ruimtereizen! En hun leven speelt zich uitsluitend bovengronds af. In dit fascinerende boek gaat het uitsluitend over in Nederland voorkomende korstmossen. 

Tussen de vijf en tien procent van het aardoppervlak is met korstmossen bedekt. Ze zijn dus een symbiose maar niet noodzakelijk beperkt tot twee partijen. Vaak bevatten korstmossen meerdere algen en schimmels. En soms doen er ook nog bacteriën mee. Polyamorie pur sang dus. Schimmels zijn niet in staat tot fotosynthese. Algen kunnen ook zelfstandig leven maar schimmels zijn van hen afhankelijk. Korstmossen worden ook wel eens omschreven als schimmels die de landbouw hebben ontdekt. Ze gebruiken elkaar als opslagplaats voor cruciale stoffen zoals suikers. 

Korstmossen zie je vooral daar waar planten en bomen niet kunnen overleven. Hoe klein ze ook zijn, ze zijn vaak heel bepalend voor het landschap waarin je ze tegenkomt, door hun structuur en vooral door al die verschillende kleuren. Jammer alleen dat nieuwe dijken in ons land vooral van basalton en asfalt worden gemaakt. Daar gedijen alleen de korstmossen die je ook op stoeptegels (het ronde dambordje) aantreft. Dijken van basalt zijn veel mooier. En heel bijzonder is de Duindaalder die je inderdaad alleen in de duinen tegenkomt. Deze begint als een schimmelparasiet op bekermossen en wanneer die mossen volledig zijn overgenomen steelt de schimmel de alg van zijn gastheer en vervolgt zijn leven als korstmos. En wist u dat in elke rijtjeshuistuin wel tientallen soorten korstmos voorkomen? En in zijn algemeenheid kun je ook stellen dat een hoge mate van korstmos variëteiten een indicator voor schone lucht en klimaatverandering vormen.

Ook functioneren korstmossen als voedselbron of schuilplaats voor insecten, pissebedden, springstaarten, slakken en mijten. Korstmossen beschermen zichzelf tegen vraatzucht van andere dieren zoals gezegd door chemische stoffen aan te maken. Er zijn wel duizend verschillende chemische verbindingen in korstmossen aangetroffen waarvan de meeste ook alleen maar in korstmossen worden aangetroffen! En natuurlijk zijn er ook schimmels die korstmossen parasiteren. En korstmossen groeien extreem langzaam. Sommige groeien minder 1 millimeter per jaar en ze zijn dus uitermate geschikt om de leeftijd van hun ondergrond te bepalen. 

Tot slot nog enkele voorbeelden van de fantasievolle namen voor korstmossen: varkenspootjes, het wollig korrelloof, stapelbekertjes, de rode heidelucifer, het groot boerenkoolmos, de witte kluifzwam, trompettakmos, het bruin boomspijkertje, het steeloogje, het hamsteroortje, het girafje, het eierdooiermos en zo voort. En dank vooral aan Ron Poot die behalve bioloog ook fotograaf is. Dit heerlijke boek staat vol met de fraaiste macro-opnamen van vrijwel alle in Nederland voorkomende korstmossen. Geweldig om hierin te grasduinen. Na dit boek ga je vanzelf veel beter opletten tijdens je wandelingen!