zaterdag 27 november 2021

Ongevaccineerden moeten een premie betalen

 

In een naar mijn mening uitstekend artikel in de NRC van gisteren schrijft emeritus hoogleraar ethiek Govert den Hartogh  dat het volkomen logisch is van diegenen die zich niet willen laten vaccineren een premie te vragen. Hij schrijft: "Zolang mensen hun bijdrage niet willen leveren door zich te laten vaccineren, is het [daarom] volstrekt redelijk om van hen te eisen dat zij doen wat zij kunnen om het beslag dat zij leggen op schaarse zorg te beperken. Zij hebben immers die schaarste veroorzaakt. Daarom is het niet onredelijk om enkele vrijheden van ongevaccineerden in te perken, en er moet ook een wettelijke mogelijkheid komen om 3G overal op te schalen naar 2G, dus ook in het hoger onderwijs en op het werk. Een meer of minder complete lockdown voor ongevaccineerden dus. Zie het als een vervangende dienstplicht".

En over de tweedeling die daarvan het gevolg zou zijn, schrijft hij: "Opvallend aan de boodschap dat daardoor de tweespalt in de samenleving toe zal nemen is dat die een appel doet op de gevaccineerden die hun verantwoordelijkheid genomen hebben, om solidair te zijn met ongevaccineerden die dat niet doen. Maar de liefde kan niet van één kant komen".

O wat ben ik het hier mee eens. Ik vind het sowieso uiterst discutabel dat iedere corona patiënt die naar de IC moet daar voorrang op andere zieken blijkt te hebben. Is dat ethisch aanvaardbaar? Ik plaats daar grote vraagtekens bij.

Ook ik sta aan de wal

 

Normaal gesproken erger ik me dood aan die miljoenen experts en commentatoren die allemaal heel precies weten hoe we de pandemie moeten bestrijden. Ik heb het nu - voor alle duidelijkheid - alleen over mensen die erkennen dat er een gevaarlijke pandemie heerst. Laat ik voorop stellen dat ik ervan overtuigd ben dat het kabinet naar eer en geweten maatregelen probeert te nemen waarvoor draagvlak te verkrijgen is en die ook enig effect sorteren.

Het probleem is alleen dat met name dit kabinet het er zelf naar gemaakt heeft dat het vertrouwen van de gemiddelde burger in de politiek dramatisch gedaald is. Dat geldt zelfs voor mijzelf, nog steeds een vurig pleitbezorger van de parlementaire democratie. Ik ga ervan uit dat de jongste maatregelen - een lockdown tussen 17:00 en 05:00 uur plus de gebruikelijke standaardmaatregelen - gebaseerd zijn op cijfermatige onderbouwing: de intensiteit van het sociaal verkeer in die uren zorgt voor de meeste besmettingen.

Dramatisch genoeg werden die maatregelen bekend gemaakt op de dag dat zich een nieuwe en ogenschijnlijk veel gevaarlijker variant aandient: de nu-variant uit Zuid Afrika. Ondanks het snelle vliegverbod is die variant al in Europa aangetroffen dus het is een kwestie van tijd en dan zal dat nieuwe, zeer efficiënt gemuteerde virus ook hier de eerste slachtoffers vragen.

In de NRC van vrijdag staat een zeer verhelderend vraaggesprek met Arjen Boin, hoogleraar publieke instituties. Hij bepleit een onmiddellijke boosterprikcampagne en een volledige lockdown van een maand. Ook meent hij dat ministers en OMT-leden vervangen zouden moeten worden. In het voetbal wordt de coach ontslagen als overwinningen uitblijven. Ik deel zijn mening dat de nu genomen maatregelen volstrekt onvoldoende zullen blijken. Maar ik vind niet dat minister de Jonge moet worden vervangen. Deze pandemie is volstrekt nieuw, niemand heeft er ooit eerder ervaring mee op kunnen doen. Wijzen naar het buitenland is leuk maar erken dan ook dat je in Oostenrijk het vaccineren kennelijk verplicht kunt stellen maar dat er in Nederland een opstand uit zou breken als we zo ver zouden willen gaan. En voor alle duidelijkheid: ik ben tegen verplicht vaccineren maar voor de introductie van een stevig en goed gehandhaafd 2G. Daarover meer in de volgende post.

vrijdag 26 november 2021

Jan van Herwijnen

 

Een fraaie expositie in museum MORE te Gorssel, van Jan van Herwijnen wel te verstaan. Er is ook een tentoonstelling van Pat Andrea ingericht maar die kon me nauwelijks bekoren. Jan van Herwijnen (1889 - 1965) was een autodidact die in de jaren 1918-1919 over een periode van negen maanden in een psychiatrische inrichting 32 patiënten portretteerde, nadat hij er eerst zelf enkele maanden verbleef en verpleegd werd. De portretten zijn vrijwel levensgroot, in krijt op papier. Ze zitten allen op een stoel in een lege ruimte, er is niets wat hen of de tekenaar afleidt. Dit werk heeft iets monumentaals waarbij het lijkt alsof je door een zuilengalerij loopt. Elke zuil is zo'n indringende tekening waarbij vooral de gezichtsuitdrukkingen en de handen opvallen.

 

Van Herwijnen kon tekenen, dat is duidelijk. Directeur Sandberg van het Stedelijk in Amsterdam adviseerde hem naar de academie te gaan maar daar voelde de jonge kunstenaar niets voor en je bent geneigd hem gelijk te geven. Van Herwijnen tekende niet alleen maar schilderde ook. Hij had de pech dat na de oorlog vooral de abstracte schilderkunst in zwang kwam, een richting waar de schilder zich niet senang bij voelde. Ik hoop nog eens een mooie overzichtstentoonstelling van deze tekenaar en schilder te kunnen zien. Zijn tekenwerk vond ik indrukwekkend, innemend en gevoelvol.

donderdag 25 november 2021

We zijn er klaar mee, maar nog lang niet van af!

 

Zeker 80.000 Nederlandse vliegtuigpassagiers zaten dit jaar in de buurt van iemand die besmet was met Covid-19. In totaal zaten er in die vliegtuigen meer dan 11.000 besmette mensen. Dagelijks lezen we verhalen in de krant over mensen die geen trek meer hebben in Corona, die er zogezegd klaar mee zijn. Onder andere in Valkenburg waar je kennelijk over de hoofden kunt lopen. Ik zie mensen vrijwel nergens afstand houden. Zelfs hoor je mensen zeggen dat er dan maar doden moeten vallen, aan griep overlijden immers ook mensen. 

Hoe kan het toch dat wij in zo'n razend korte tijd verworden zijn tot zelfzuchtige genotszoekers die zich niets meer van de medeburgers wenst aan te trekken? Dus we gaan accepteren dat er mensen overlijden? Ook als het je eigen familielid is? Of je eigen kind? Of je eigen oma? Is het echt zo moeilijk voor mensen om zich voor te stellen hoeveel doden er zouden zijn gevallen als we geen maatregelen hadden getroffen?

Aan het begin van deze pandemie fantaseerde ik nog heel even over de waterscheiding die Corona teweeg zou brengen. Het zou ons nu toch wel duidelijk worden dat we echt iets aan onze leefstijl moeten veranderen. We zouden stoppen met het slepen met dood en levend vee over de ganse aardbol, we zouden stoppen met voor nog geen € 10 op en neer naar Barcelona of Londen vliegen. Nou, veel naïever had ik niet kunnen zijn natuurlijk.

We gaan zware tijden tegemoet. Maar we verdienen niet beter.

woensdag 24 november 2021

Hoe wordt u ouder in jaren? En heeft u daarbij iets aan nieuwsgierigheid?

 

Dat is een vraag die voor mij nauw samenhangt met de vraag naar de zin van het leven. Ik schreef daarover een essay. En dat roept meteen de vraag op hoe u daarover denkt. Is voor u religie belangrijk, of spiritualiteit? Of kunt u het doen met een soort aangeboren nieuwsgierigheid, waar ik mijzelf van bedien? Ben benieuwd of u het aandurft hierover eens van gedachten te wisselen.

Truffels

 

Een tijdje terug zag ik de documentairefilm The truffle hunters van Michael Dweck en Gregory Kershaw. Een innemend portret van doorgaans oude mannen in Italië die met honden op zoek gaan naar de paddenstoel die ondergronds leeft en vaak wordt opgespoord door zwijnen, die het kennelijk ook als een traktatie beschouwen. Prachtig waren de verhalen van die mannen die er bij voorkeur 's nachts op uittrokken, de bossen in, om die kostbare lekkernij te zoeken en verzamelen. De tegenwereld van die naar paddenstoelen zoekende mannen is heel wat minder fraai: restauranteigenaars die de paddenstoelen tegen een zo laag mogelijke prijs proberen te verkrijgen om ze tegen woekerprijzen aan vermogende klanten te verkopen. Iedere truffeljager krijgt een stuk bos toegewezen waar zijn concurrenten weg moeten blijven. Maar het komt geregeld voor dat een truffeljager vergiftigd vlees op het bosperceel van zijn concurrent achterlaat waardoor de truffelsnuffelende hond komt te overlijden. Een van die truffeljagers had er geen zin meer in, hij had genoeg van het wereldje, van de markt die hij moest bedienen, hij had geen vertrouwen meer in zijn medemens. Een prachtkerel, type ruwe bolster. In zijn vrije tijd schreef hij gedichten. Wat had ik die graag gelezen!


Gisteren zag ik Pig, een film van Michael Sarnosky met Nikcolas Cage in de hoofdrol. Hetzelfde thema, dezelfde onaangename, nare tegenwereld van de truffel etende consument. Deze truffeljager bediende zich niet van een hond maar van een varken. Duistere elementen uit die tegenwereld geven opdracht om dat varken te stelen en dan gaat de truffeljager, die een klein hutje diep in de bossen bewoont, de grote stad in om zijn varken terug te halen. Het knappe van deze film is dat je voortdurend de dreiging van een geweldsuitbarsting voelt, elk moment kan de boel ontploffen en je zet je al schrap voor die apotheose. Maar het verhaal krijgt een geheel andere wending en een onverwachte afloop. Een sterke film met een klein verhaal en een grote acteur! 

maandag 22 november 2021

We're only in it for the money

 

De titel van een Mothers of Invention album in 1968. Ik moest daar aan denken bij het commentaar van Sander Schimmelpenninck in de Volkskrant van vandaag. Hij ziet in het gedrag van FvD vooral een groep mensen die een verdienmodel probeert uit te baten. Letterlijk schrijft hij: "Baudet hield na de boreale zuivering van zijn partij alleen jonge loyalisten over, die net als hij niet geïnteresseerd zijn in politieke macht, maar wel in het verdienmodel van Forumland en de sterrenstatus in hun spiegelpaleis".


Het zou fijn zijn als hij gelijk heeft, dan hoeven we ons niet al te veel zorgen te maken. En dan zou mijn vorige post te alarmistisch zijn. Maar ik ben er nog niet zo zeker van dat Schimmelpenninck gelijk heeft. Ik vrees dat er een ruim electoraat beschikbaar is voor deze politieke snotneus-onverlaten. En als het verdienmodel ook nog eens politieke macht met zich meebrengt, staan ons nog rare dingen te wachten.

Het wordt erg onaangenaam in ons land.

Weest op uw hoede...

 

...want wij hebben fascisten in ons parlement. Eerder heb ik al eens gewezen op het fascistoïde element in het optreden van Wilders maar heden ten dage heeft het donkerbruine denken wezenlijke schreden vooruit gezet. Het optreden van Forum voor Democratie kunnen we niet langer afdoen als idioot of irrationeel. Wat deze lieden in het parlement en daarbuiten laten zien is van een andere orde, buiten de orde en uiterst alarmerend. Als de eerste de beste snotneus in het parlement kan zeggen: "Uw tijd komt nog wel, er komen tribunalen" dan weten we dat het vijf voor twaalf is.

Tribunalen zijn volksgerichten. Fascisten hebben niets van doen met de geïnstitutionaliseerde rechtspraak, die behoort immers tot het bestaande machthebberskartel, die vertegenwoordigt niets minder dan de vijand. Probeer u maar eens voor te stellen hoe zulke tribunalen tot stand komen. Welke procedures worden daarvoor in het leven geroepen, welke jurisprudentie wordt relevant geacht, welke bewijsvoering en -kracht wordt aanvaard en welke niet, wie gaat zulke tribunalen voorzitten? Snotneus van Houwelingen zal graag een van die voorzitters zijn.

Wilders heeft inmiddels als enige andere parlementariër aangegeven dat hij geen problemen heeft met de hartenkreten van snotneus van Houwelingen, zoals ook Baudet van hem mag roepen wat hij wil. Ook Wilders rept al geregeld van tribunalen en vindt het parlement waar hij nu al jarenlang tot het vaste meubilair behoort een nepparlement. Op dezelfde manier moet Wilders niets van rechters en de media hebben. Ik vind zijn opstelling even plezierig als gevaarlijk en alarmerend. Plezierig omdat hij er geen misverstand over laat bestaan dat ook hij een fascist is.

Ondertussen begint de tweedeling in onze samenleving onrustbarende vormen aan te nemen. We zien dat de openbare orde gegijzeld wordt door een uiterst explosieve combinatie van 1,8 miljoen antivaxxers, extreem rechts en relschoppers, hooligans en herriezoekers. Ook in mijn persoonlijke omgeving word ik geconfronteerd met meningen en standpunten waar de ratio geen toegang meer toe heeft. Nu nog wordt dat allemaal met de mantel der liefde bedekt maar ik vrees dat we spoedig in andere sferen terecht gaan komen.

Zijn wij ons verstand aan het verliezen?