vrijdag 7 augustus 2020

De boeren zijn verantwoordelijk voor de droogteschade

 

Tweederde van het landoppervlak in ons land wordt beheerd door boeren. Al sinds jaar en dag worden de boeren op twee manieren geholpen: in het natte voorjaar werd/wordt het water teruggedrongen door het grondwaterpeil te laten zakken en het water versneld af te voeren en in de droge zomers mogen de boeren weer grondwater oppompen voor beregening. Ecologen beschrijven al decennia lang de  droogteschade die door boeren op deze manier wordt veroorzaakt.De boeren geven overigens de drinkwaterbedrijven de schuld van deze door hen zelf veroorzaakte problemen.

Ecohydroloog Flip Witte in een artikel in de Volkskrant van vandaag: 'Het is een gotspe dat boeren, die de droogte grotendeels zelf veroorzaken, in de zomer klagen en de schuld leggen bij drinkwaterbedrijven. Het valt niet langer te verdedigen dat de waterbeheersing van het landelijk gebied hoofdzakelijk is afgestemd op een maximale gewasproductie, zelfs ten koste van de natuur, het klimaat, de infrastructuur en de fundering van gebouwen.' Of in andere woorden: met onze agrarische export voeren we in feite ons eigen grondwater uit en krijgen er droogte en droogteschade voor terug.

Het is met name de veeteelt die voor de grootste problemen zorgt. De boeren hebben steeds meer gras nodig voor hun steeds maar groeiende veestapels en daarvoor hebben ze grondwater nodig. Gemiddeld rekent een boer op vijf tot zes keer maaien per seizoen.

Drinkwaterbedrijven pompen onder streng toezicht jaarlijks circa 600 miljoen kubieke meter water op. In 2018 pompten de boeren 200 miljoen kubieke meter water op en dat volume neemt alleen maar toe. Witte verwacht dat dat zal stijgen naar 500 miljoen. In de vier hete zomermaanden van 2018 pompten de boeren anderhalf keer zoveel water op dan de drinkwaterbedrijven.

Natuurlijk is klimaatverandering mede oorzaak van de droogte maar het gedrag van de boeren komt daar nog eens bovenop. Ook Witte voorziet dat halvering van de veestapel de enige oplossing is. U weet dat ik me daar volgaarne bij aansluit. Het is volstrekt idioot dat wij voor 94 miljard Euro aan agrarische producten naar het buitenland exporteren. Maar de rekening voor de stikstofdepositie, de CO2, het fijnstof én de droogteschade wordt in rekening gebracht bij de Nederlandse burger. Terwijl die natuurlijk doorberekend moet worden in het eindproduct. Maar als de boeren dat zouden doen, valt er opeens heel wat minder te exporteren. De boeren weten dit alles maar ze sluiten er hun ogen voor. Ze worden boos als je hen ermee confronteert.



zaterdag 1 augustus 2020

Onze overheid begint nu wel fors te blunderen


De overheid vindt het niet nodig reizigers afkomstig uit risicolanden te verplichten tot een quarantaine wanneer ze ons land binnen willen. Dat is dus de moderne variant van dweilen met de kraan open. In mijn ogen een enormiteit zonder weerga.

Dan hebben we het mondkapjesdrama. Ondanks het zeer dwingende advies van virologen en epidemiologen die er in mijn ogen verstand van hebben besluit het OMT dat mondkapjes niet nodig zijn. Vervolgens krijgen burgemeesters wel de bevoegdheid om burgers in hun stad te verplichten tot het dragen van mondkapjes. Ik ga overstag door de column van Kustav Bessems in de Volkskrant van vandaag: dit is een glijdende schaal die in alle opzichten onwenselijk is.

Maar tot mijn schrik lees ik bij Bessems ook dat burgemeesters nog verder willen gaan en het recht zouden willen hebben om bij burgers achter de voordeur te kunnen kijken. Er zouden teveel innige feestjes zijn met alle infectierisico's van dien. Ik vertrouw er vooralsnog op dat geen enkele rechter een dergelijke bevoegdheid toe wil kennen aan enige bestuurder.

Tegelijkertijd moeten we alles op alles zetten om de burgers ervan te overtuigen dat we dit virus serieus dienen te nemen, dat organisaties als Viruswaanzin het volk voor de gek proberen te houden en dat het individuele verantwoordelijkheidsbesef van iedere burger hier de beste weg naar een succesvolle bestrijding van het virus is. Dan help het niet wanneer de overheid inconsistent beleid voert en op zoek gaat naar de mogelijkheid om steeds draconischer maatregelen te nemen. "We gaan kijken of daar iets aan te doen is", zegt Bruls en hij doelt hierbij op de wens om de burger ook achter zijn voordeur in de gaten te kunnen houden. Is de gekte dan echt compleet geworden? Is Bruls nog wel een democraat? En voor Bruls mag u iedere parlementariër invullen die dezelfde weg wenst te bewandelen.

The worst is yet to come


Zeer verontrustend dit keer is de column van Hubert Smeets in de NRC van 31 juli. Hij beschrijft daarin hoe de Kremlingetrouwe publicist Michael Leontjev, tevens communicatiedirecteur bij een van de grootste energieconcerns ter wereld Rosneft, hardop denkt over de 22 procent van de Russen die tegen de nieuwe grondwet van Poetin stemden: "Er zijn twee varianten: we tolereren en lokaliseren jullie óf we liquideren en schieten jullie dood". Deze Leontjev is er voorstander van jongeren het stemrecht te ontnemen, ze weten immers niks en zouden ervoor kunnen zorgen dat : "Anders verliezen we het land." Schaamtelozer is nauwelijks denkbaar.


Dit soort geluiden en de ongrondwettelijke plannen van Trump om de Amerikaanse verkiezingen uit te stellen tot er een voor hem gunstiger wind staat brachten een Russische econoom tot de volgende ontboezeming: "We verkeren in een overgang van autocratie naar  gerontocratie via een tijdelijke fase van kleptocratie".

Sombermans aan het woord? Ik vrees dat we ons geen enkele vorm van naïveteit kunnen permitteren!

vrijdag 31 juli 2020

J.M.A. Biesheuvel, om niet te vergeten!


Het zal u niet ontgaan zijn dat Maarten Biesheuvel is overleden. Biesheuvel leed aan een vorm van manische depressiviteit waarvoor hij met een zekere regelmaat werd opgenomen in het gekkenhuis, zoals hij dat zelf noemde. Ik leerde de schrijver, althans diens werk, kennen bij het verschijnen in 1972 van Brommer op zee, een bundel met vreemdsoortige en absurdistische verhalen.

De VPRO heeft een speciale website gewijd aan podcasts met twintig korte verhalen, voorgedragen door de auteur zelf. Werkelijk een genot om naar te luisteren. Het grappige is dat wanneer je zijn stem eenmaal gehoord hebt, je hem tijdens het lezen van zijn verhalen als het ware zelf hoort voordragen. Dat heb ik trouwens ook bij Godfried Bomans en Delphine Lecompte.En dat maakt het lezen alleen maar des te aangenamer! Beluister die podcasts eens, u zult er geen spijt van krijgen.