Schrijver en scenarist Rutger Lemm moet wel lachen om Arjen Lubach maar hij mist mededogen. Hij maakt de juiste analyse dat de PVV-stemmer net als de Trumpvoter niet geïnteresseerd is in rationele verklaringen of in de vraag of wat hun politieke leidsmannen te berde brengen feitelijk klopt of niet. Het gaat er nu juist om dat deze populistische politici de teleurgestelde kiezer zeggen te begrijpen en te vertegenwoordigen. Zij beloven het land weer aan die teleurgestelde kiezer terug te geven, ongeacht wat de rest van het electoraat daarvan vindt.
Ik snap Lemm wel maar ik volg hem niet in zijn redenatie. Iemand moet toch aan al die teleurgestelde kiezers duidelijk maken dat ze voorgelogen worden door machtshongerige politici die naar kiezersgunst hengelen maar geen enkele concrete oplossing te bieden hebben. De concrete beloften die ze zeggen waar te gaan maken kunnen alleen ingelost worden wanneer de essentiële verworvenheden van de parlementaire democratie om zeep worden geholpen.
Ik moest helemaal niet lachen om de uitzending van Lubach op Zondag. Eigenlijk is het schokkend om zo op een rijtje gepresenteerd te krijgen wat voor aartsbedrieger Wilders aantoonbaar is. Met als dieptepunt het schandelijk kritiekloze interview van Rick Nieman natuurlijk. Maar de video van Lubach, die u ook in deze kolommen nog eens terug kunt zien, is eerder briljant dan geestig.
Het diepst gezonken is Kuzu van Denk. Zijn volstrekt niet onderbouwde bewering dat bij zieke allochtonen de stekker er voortijdig wordt uitgetrokken is natuurlijk schandalig. Kuzu is al net zo'n laaghartige populist als Wilders. Ik voorspel een fors verkiezingsresultaat voor deze nare en duistere club.
