...zongen John Lennon en Yoko Ono al in 1972. Nu lezen we in de Volkskrant dat er meer dan 125 miljoen vrouwen wereldwijd worden besneden en dat er iedere dag 39.000 kinderen wereldwijd worden uitgehuwelijkt. Het zijn cijfers waar je volstrekt moedeloos van wordt.
In Afghanistan eist de Talibaan dat vrouwen alleen nog maar onder begeleiding van een man op straat mogen verschijnen en sinds Malala Yousafzai weten we dat diezelfde Talibaan ook helemaal niets van onderwijs voor meisjes moeten hebben. Honderden miljarden dollars en euro's hebben we aan dat tragische en voor eeuwig verdoemde land besteed zonder ook maar een millimeter vooruit te komen.
Vrouwenbesnijdenis is vooral een cultureel fenomeen, zoals ook het uithuwelijken van jonge meisjes deels cultureel bepaald wordt. Maar het is evident dat de positie van de vrouw binnen de islam hemeltergend is: een quantité négligeable. In alle gevallen gaat het om mannen die nu eenmaal menen dat een hogere orde, hun god, bepaald heeft hoe de verhoudingen behoren te zijn en die overtuiging ligt voor eeuwig vast in hun genen. Dit proces is alleen met geweld te keren, het is een nagenoeg onoplosbaar probleem.
We kunnen uit pure frustratie vaststellen dat religies en culturen die op deze wijze met vrouwen omgaan volstrekt achterlijk en daarmee verwerpelijk zijn. En dat is ook zo, alleen komen we ook daarmee geen stap verder. Er zijn moedige vrouwen zoals Pussy Riot en Femen maar zij zullen met nietsontziend geweld gestopt worden, of zijn dat reeds.
We zouden kunnen zeggen dat immigranten alleen worden toegelaten wanneer ze vrouwen (en homoseksuelen) aanvaarden als gelijkwaardige en volwaardige medeburgers. Maar dan moeten we beginnen met onze eigen SGP-aanhang het recht op het Nederlanderschap en burgerrechten te ontzeggen. En een dominee die zijn gelovige kudde instrueert af te zien van vaccinaties, zou als een perverse Talibaan ons land uitgezet moeten worden, er zijn genoeg madrassa's te vinden waar nog ruim emplooi voor hen is.
Ik zeg het hier vaker: wie de vooruitgangsgedachte koestert is niet goed snik. Al onze energie zou erop gericht moeten zijn de positie van vrouwen wereldwijd te verbeteren. Ik wil zo graag geloven dat de wereld daarmee beter af zou zijn maar is ook dat niet een vorm van vooruitgangsgeloof?
