Opnieuw een fietstocht die deels de kustlijn van La Manche volgt, ter hoogte van Coutances, u weet wel, die stad van twee kathedralen waarvan er een grotelijks verwaarloosd wordt door de liefdeloze Fransen. Die overigens gek zijn op kokkels, iedereen trekt hier naar het strand met een emmertje en een harkje. Kokkels zijn heerlijk maar je moet er heel wat van verorberen wil je de maag een beetje vol krijgen. Morgen eten we Fruits de Mer, in Granville.
In Coutances zou zich een meesterwerk van de Franse gotiek bevinden, de kathedraal de Notre Dame van Coutances, daterend uit de dertiende eeuw. Nog geen honderd meter verderop staat de Saint Pierre, een bijna even grote kerk uit de vijftiende eeuw. Voor dit laatste bouwwerk hebben de Fransen geen belangstelling, het verkeert in beroerde staat en er wordt niets aan herstelwerkzaamheden gedaan.
Het stadje is beroemd vanwege de Middeleeuwse kathedraal maar ik vond het maar een lomp gebouw dat vooral opviel door de lange geometrische lijnen. Deze kerk straalt niets menselijks uit, totaal geen warmte. De St. Pierre daarentegen had charme en leek veel dichter bij de mens te staan. Zie de aandoenlijke foto's hieronder.
We trokken door naar de Atlantische kust, een stralende dag, een blauwe hemel, de lichte branding op grote afstand, een kilometers lang gerekte wolkenlijn, geometrisch als de kathedraal van Coutances. We keken vanuit het noorden op Mont Saint Michel dat majesteitelijk in de zee ligt.
