In eerste instantie was ik positief verrast toen de commissie Deetman destijds haar rapport inzake misbruik door de katholieke kerk uitbracht. Maar daar is niet veel van over. Er werd afgesproken dat het archief van de commissie zou worden ondergebracht bij het Nationaal Archief. Prima, lijkt een goede afspraak.
Maar ook sprak Deetman af dat de commissie de kopieën uit het archief van de kerk na gebruik zou vernietigen. Waarom? Waarom zouden deze bescheiden niet beschikbaar komen voor wetenschappelijk onderzoek? Want onderbrenging bij het Nationaal Archief had nou juist dat wetenschappelijk onderzoek als doel.
Maar het wordt nog vreemder: er gaat helemaal niets naar het Nationaal Archief. Alle bescheiden van de commissie gaan naar de Stichtng Archief Commissie Deetman. En wie zitten in het bestuur?: Deetman zelf en zijn secretaris, de heer Bert Kreemers. Alleen zij beiden bepalen dus wie toegang krijgt tot de stukken.
Dat is toch op zijn zachtst gezegd buitengewoon merkwaardig en het maakt je achterdochtig. Wat heeft Deetman te verbergen? Officieel luidt de verklaring dat Deetman wil dat tot 2052 zijn beheersstichting bepaalt wie inzage krijgt en dat tot 2072 geen inzage zou worden verschaft in misbruikzaken.
Waarom moet de katholieke kerk hier zo beschermd worden? Ik begrijp dat niet iedere burger inzage in alle onderliggende stukken moet krijgen maar het optreden van Deetman is in mijn ogen onbegrijpelijk en argwaanwekkend. Parlement, let op en laat u niet met een kluit in het riet sturen.
