Op mijn eervorige post kwam een reactie met de vraag of die wonderlijke aversie van mij jegens andersdenkenden werkelijk nodig was. In beginsel heeft de reageerder natuurlijk volkomen gelijk, andersdenkenden verdienen geen aversie maar een weerwoord, discussie. Voor mij ligt er echter een harde grens wanneer de andersdenkenden zich beroepen op samenzwerings- en complottheorieën om hun gedachtegoed te onderbouwen. En wanneer hun argumentaties ook nog eens gestoeld zijn op aantoonbaar onjuiste interpretaties van de geschiedenis, dan weet je dat er van een zindelijke discussie geen sprake zal zijn.
We herinneren ons de Russische inval in Georgië in 2008, de annexatie van de Krim in 2014, we herinneren ons hoe Poetin na deze brutale agressie waar de wereld handenwringend maar nietsdoend toekeek, zijn uiterste best deed om Loegansk en Donetsk op te zetten tegen de Oekraïense regering totdat hij besloot ze in de opmaat naar de jongste invasie officieel te erkennen zodat hij zich gelegitimeerd voelde Russische troepen op Oekraïens grondgebied te brengen. Nu is er een invasie van een ongekende Russische legermacht in Oekraïne en woedt er een niets ontziende oorlog. Burgers komen in steeds grotere aantallen om en de Russen deinzen er zelfs niet voor terug kerncentrales aan te vallen.
Wie in Rusland van 'invasie' of 'oorlog' spreekt riskeert 15 jaar gevangenisstraf. Alle onafhankelijke media zijn in Rusland gesloten en om zeep geholpen. Alleen het officiële Russische overheidsgeluid mag nog verteld worden. Poetin en Lavrov weten heel goed dat Oekraïne geen lid van de NATO kan of zal worden en dat de Realpolitik dicteert dat dit nu eenmaal het lot van Oekraïne is: een bufferstaat tussen twee ideologische blokken. Het schurkenregime uit Moskou spreekt van genocide in de Donbass maar vertelt er niet bij dat ze zelf die lont hebben aangestoken met nepnieuws en groene mannetjes. Waarheid en feiten zijn betekenisloos voor de schurken Poetin en Lavrov.
En dus beschuldigen ze Oekraïne schaamteloos van genocide en beweren ze nog laaghartiger dat er in Kiev nazi's aan de macht zijn terwijl Zelenski van joodse komaf is en het aantoonbaar onjuist is als zou Kiev door nazi's beheerst en gecontroleerd worden. Toen de voormalige Sovjetrepublieken begin jaren negentig onafhankelijkheid verkregen, besloot ook Oekraïne daarvoor te tekenen. Het land moest de op haar grondgebied gestationeerde kernwapens aan Rusland overhandigen in ruil waarvoor het land van de Russen en de Amerikanen de garantie kreeg dat hun landsgrenzen gegarandeerd en gerespecteerd zouden worden. Behalve waarheid en feiten is ook het woord van eer voor het schurkenduo in Moskou betekenisloos.
En wat zien we bij het trollenleger van Engel c.s? Ze nemen schaamteloos en zonder ook maar het geringste respect voor wat de geschiedenis ons vertelt de leugenachtige en bedrieglijke argumentaties van Poetin en Lavrov, inclusief de vermeende en volstrekt belachelijke noodzaak van denazificatie, over. Trump noemt Poetin geniaal en Baudet is de eerste die hem retweet. Wie zich achter Poetin schaart, staat aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Dat Willem Engel ten strijde trok tegen Coronamaatregelen is nog tot daar aan toe. Nu hij zich ook een oordeel over Rusland aanmeet blijkt duidelijk dat hij slechts door één sentiment gedreven wordt: alles wat ook maar in de verste verte van de overheid komt is per definitie onwaar en moet uit alle macht bestreden worden. Hij financiert zijn acties door financiële bijdragen van de snoodaards die achter hem aan hollen. De tegenstanders van Willem Engel blijken een op een samen te vallen met de elite en het kartel van Baudet. Geen speculatie is hen te wild en ze hebben nulkommanul belangstelling voor feiten of waarheden. Kellyanne Conway indachtig presenteren ze maar al te graag hun 'altenative facts'.
De democratische beginselen verlangen van mij dat ik hen het recht op vrije meningsuiting gun en dat zal ik onder alle omstandigheden respecteren. Maar deze lieden zijn kwaadaardige dwaalgasten die de democratie geen dienst bewijzen. Niemand kan van mij verlangen dat ik mijn weerzin tegen hun verachtelijke gedachtegoed onder de mat veeg. Bij de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen zullen we zien of hun gedachtegoed weerklank vindt onder de gewone bevolking. Ik houd mijn hart vast.
