De Partij voor de Dieren, duidelijk en weinig spectaculair

 

Gisteren mocht Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren haar verhaal doen bij Marielle Tweebeeke van Nieuwsuur. Het moet maar weer eens gezegd: Marielle Tweebeeke is een uitstekend journalist. Esther Ouwehand bleef overigens redelijk gemakkelijk overeind. Je kunt van mening zijn - en nogal wat hardcore leden van deze partij vinden dat ook - dat de partij zich moet beperken tot het welzijn van dieren en natuur maar dat vind ik van weinig realiteitszin getuigen.

In alle politieke stellingnames gaat de PvdD uit van een maximaal zelfbeschikkingsrecht waarbij de grens ligt daar waar dieren geslachtofferd worden. Dat lijkt mij een alleszins verdedigbare positie. Niet voor de hardliners dus.Overigens is er weinig gedoe in deze partij. Eén kamerlid stapte op omdat ze vond dat de mens te weinig aandacht kreeg maar dat lijkt me nauwelijks te verdedigen, zoals Tweebeeke gisteren ook overtuigend liet zien. Dan was er wat gedoe met een voorzitter waarvan de fijne details mij ontgaan zijn. En tot slot was er nog eens gedoe over Ouwehand zelf maar heeft de partij keurig onder het tapijt weten te houden.

Schuurde het dan nergens? Jawel, met name waar de initiatiefnemer van en senator voor de partij Niko Koffemans in de Eerste Kamer meepraat en stemt over onderwerpen waar hij als ondernemer - weliswaar in lijn met de partijstandpunten - belang bij heeft. De senator stond aan de wieg van subsidies voor vleesvervangers, ontving als ondernemer die subsidie en verkocht zijn bedrijf vervolgens voor goud geld aan Unilever.

Weinig spectaculair allemaal en Ouwehand blijkt in de praktijk net zo'n vaardig debater en pleitbezorgster als haar voorgangster. Overigens verklaarde zij zelf ongelovig te zijn en zich wél te laten inenten. Zij beschouwt zichzelf als een activistisch politica maar getuigt in de praktijk van een pragmatische instelling. Ik mag dat wel maar besluit uiteindelijk niet op deze partij te zullen stemmen. Halveren van de veestapel is wat mij betreft een absolute noodzaak.

Onze boeren begrijpen het nog steeds niet

De boeren gaan weer op pad vandaag, naar het RIVM. Om daar ongetwijfeld weer intimiderende acties uit te voeren. Nu lijkt mij de krachtvoermaatregel van minister Schouten mij niet de meest gelukkige beleidsmaatregel maar laten we niet vergeten dat het voorstel om te sleutelen aan krachtvoer van de boeren zelf afkomstig is, inclusief dat vermaledijde Farmers Defence Force. Alleen willen de boeren daar zelf de regie over houden en zijn ze niet bereid daar de transparantie  toe te passen die nodig en normaal is in de gewone mensen samenleving.

Nu komen ze met het argument dat hun dieren eronder te lijden hebben als ze zich aan de ministeriële richtlijnen moeten gaan houden. In dit verband is het heel erg nuttig eens te verwijzen naar het artikel van voormalig veearts Nico Hoogland in de Volkskrant van 21 juli. Voor u uw loyaliteit aan de boeren gunt, lees dit artikel eens. Het zal u de ogen openen.

In de NRC van 21 juli 2020 schrijft Niko Koffeman, senator voor de Partij voor de Dieren dat de melk van de toekomst niet meer van de koe zal komen. Momenteel wordt reeds een volledig plantaardig stremsel toegepast bij de bereiding van 80 procent van alle harde kazen wereldwijd. Dit stremsel is met microbiële processen ontwikkeld. Koffeman schetst de geweldige mogelijkheden die deze ontwikkeling biedt voor het plantaardig maken van de overige bestanddelen die nodig zijn voor de productie van melk, yoghurt, kaas, boter en ijs. Cruciaal hierbij is de ontwikkeling van het eiwit caseïne op volledig plantaardige basis.

Eerder en vaker probeer ik wat licht te doen schijnen op de mogelijkheden van kweekvlees. De verworvenheden van de mens op wetenschappelijk gebied stellen ons in staat een einde te maken aan de onaanvaardbare praktijken van de productie van dieren voor voedsel en tegelijkertijd tegemoet te komen aan de smaak(gevoeligheden) van de moderne consument.

Wanneer we op dit soort wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen inzetten enerzijds en anderzijds als consument bereid zijn onze eetgewoontes bij te sturen, dan slaan we wel heel veel vliegen in één klap: we kunnen dan in belangrijke mate een halt toeroepen aan de bio-industrie, we gaan steeds meer plantaardig eten, we brengen een diervriendelijke samenleving een stuk dichterbij, we leveren een enorme bijdrage aan de klimaatverbetering, we leveren een enorme bijdrage aan de biodiversiteit en laten we vooral ook niet vergeten: we elimineren een van de oorzaken van het ontstaan van levensgevaarlijke virussen doordat we aanzienlijk minder dieren over de aardbol slepen.

Ik weet het, zo eenvoudig is dit allemaal niet en er is meer voor nodig dan alleen maar het plantaardig maken van onze zuivelproducten. Maar wat ons zeker niet helpt is een groep boeren die steeds intimiderender optreedt en er bewust voor kiest aan de verkeerde kant van de geschiedenis te gaan staan. Het duurt niet lang meer en het door Houellebecq in Serotonine geschetste scenario waarbij boeren daadwerkelijk fysiek geweld gaan gebruiken wordt praktijk in de Nederlandse polder. Moge de voorzienigheid dat verhoeden.