Joling en Hofman uit Boterveen laten zien wat er mis is met de Nederlandse boer

 

Een uitgebreid artikel in de Volkskrant over de maatschap Joling die grond heeft gehuurd van boer Hofman in het Drentse Boterveen en nu op die 20 hectare lelies teelt. Het totale areaal voor deze bollenteelt is inmiddels uitgebreid naar 100 ha! Niet voor de bloemen maar voor de bollen. Jaarlijks gaan er honderden miljoenen leliebollen naar Azië. Het telen van leliebollen is minstens vijf maal zo profijtelijk als het telen van andere gewassen. Nou, mooi toch? Ja, dat vindt Hofman ook, die zich kwaad maakt over het feit dat zijn buren zich bemoeien wat hij met zijn grond doet.

Het probleem is de insectenbestrijding. Er is inmiddels wetenschappelijk onderbouwd bewijs dat de gebruikte pesticiden serieuze gezondheidsrisico's meebrengen voor omwonenden, mensen en dieren. Zelfs de was mag je niet buiten te drogen hangen als er gespoten wordt. De rechter heeft nu bepaald dat de maatschap Joling onmiddellijk moet stoppen met het spuiten van pesticiden. Een terecht besluit natuurlijk, hoe vervelend die boeren dat ook vinden.

Leest u het boek Insectencrisis van Oliver Milman er maar op na. Het gebruik van pesticiden is niet alleen dodelijk voor enorme insectenpopulaties, in laatste instantie vormen insecticiden ook een directe bedreiging voor de voedselvoorziening, de bestuiving van bloemen en de vogelstand.

Hofman laat zien dat hij zich in het geheel niets aantrekt van zijn omwonenden, die directe gezondheidsschade kunnen oplopen door het gebruik van pesticiden. Zou u dat een verantwoordelijke boer durven noemen? Joling heeft aangegeven zich uiteraard te zullen houden aan de rechterlijke uitspraak.Jammer dat daar wel een rechter voor nodig was. En natuurlijk, dat fabeltje dat de boer er is voor onze voedselvoorziening is hiermee ook maar weer eens doorgeprikt. Deze boeren produceren uitsluitend voor hun eigen gewin en portemonnee en de daardoor ontstane schade wordt zonder pardon bij de Nederlandse burger in rekening gebracht. Moraal?

Insecten zijn even mooi als ten dode opgeschreven

 

Juist deze dagen las ik het bijna apocalyptische boek van Oliver Milman: De insectencrisis. Door insecticiden en klimaatcrisis is de insectenstand wereldwijd dramatisch achteruit gegaan. Zonder bestuiving komt de voedselvoorziening in gevaar. Zonder insecten ook geen vogels meer. Maar wij weten dat de mens nergens van schrikt. Niet van een pandemie, daar worden mensen alleen maar kwaad over omdat ze hun gewone leventje niet meer kunnen leven en dan geven ze onmiddellijk de schuld aan hun overheid die in alle onbeholpenheid passende maatregelen probeert te nemen. Mijn standpunt?: de mensheid stevent rechtstreeks op haar ondergang af en we verdienen niet beter! Fietsend langs de Ruhr zie je onmiddellijk dat er geen bloem te bekennen is en afgezien van wat spaarzame insectenwolkjes is er ook geen insect te bekennen. Het met afstand domste wat we kunnen doen is de boeren het beheer van het land in handen geven. En laat dat nou precies zijn wat de christendemocraten in Europa willen.

We bezochten het stadje Hattingen, bekend om zijn middeleeuws stadscentrum. Genoeglijk en leuk maar de Middeleeuwen liggen inmiddels al ver achter ons. Een bezoek aan de Heinrichs Hütte, de oudste hoogoven in het Ruhrgebiet was even fraai als onvermijdelijk. Ook al hadden we de hoogovens van Duisburg-Nord al in onze rugzak. In de turbinehal van deze tot industriële archeologie verworden staaloven een expositie over het insectenleven in het Ruhrgebiet. De foto's van Ute Matzkows en Klaus Rieboldt waren fascinerend en ongekend fraai. Dat doet aan de werkelijkheid helaas niets af. Op deze tentoonstelling trof ik geen enkele waarschuwende laat staan een alarmerende opmerking en dat is merkwaardig, op zijn zachtst gezegd.

Wilt u meer weten over dat boek van Milman, klik dan hier voor mijn bespreking.