Posts tonen met het label Wild Horse Nine. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wild Horse Nine. Alle posts tonen

zaterdag 14 november 2026

Wilde Horse Nine, een van de beste films die ik ooit zag!

 

Martin McDonagh schreef en regisseerde deze zwarte komedie, Wild Horse Nine. De hoofdrollen zijn voor een onnavolgbare John Malkovich en Sam Rockwell. Malkovich bleek de perfecte vertolker van de aartscynicus Chris, een volkomen logische keuze.Niemand die hem zou kunnen overtreffen. Sam Rockwell speelt Lee, de onbetrouwbare vriend van Chris maar hij mag dan onbetrouwbaar zijn, hij houdt wel zijn belofte aan Chris.

Het verhaal speelt zich af op Paaseiland, vlak voor de staatsgreep van Pinochet in Chili. We zien nog oude originele beelden van Salvador Allende. Lee en Chris zijn CIA-medewerkers, misschien wel de meest cynische organisatie ter wereld. Nou, de beide vrienden zijn dik met die CIA-saus overgoten. Immoreel, amoreel. Een gesprek over normen en waarden met deze heren is volstrekt zinloos. Wie daar niet tegen kan moet maar naar een andere film gaan. Ik heb ervan genoten, beide hoofdpersonen schmieren er op los en hun baas MJ, heerlijk slordig en smerig gespeeld door John Buscemi, doet een stevige duit in het zakje. Tegen het einde van de film zien we daar opeens het vuile smoel van Tom Waits, die de broer van Chris speelt. Ook hier: niemand die die rol beter kon vertolken.

Ik zou wel eens willen weten hoe Amerikanen naar deze film kijken. McDonagh, een Ierse Brit, laat geen spaan heel van het amorele CIA-bolwerk. Chris en Lee werkten dan wel voor deze intens cynische organisatie, ze realiseerden zich donders goed dat de CIA vooral bezig was regio's te destabiliseren zodra zich daar een links georiënteerde regering aandiende. Het interesseerde hen geen bal, ze deden hun werk. En o ja, aan het einde van de film wordt als toegift ook nog eens de moord op JFK opgelost! Dit is een heerlijke zwarte komedie, zoals gezegd in- en incynisch, amoreel maar tegelijkertijd ook buitengewoon geestig en ook het achteloze geweld dat we van Quentin Tarantino hebben leren kennen is, vergeef het me, heerlijk om te zien. En aan het einde houd je van Chris of van John Malkovich want er lijkt verdacht weinig verschil tussen die twee karakters.