vrijdag 16 januari 2026

2000 meters to Andriivka

 

Een documentaire van Mstyslaw Chernov die laat zien hoe een oorlog anno 2026 er uitziet. Dichterbij dan Chernov ons laat zien, kun je niet bij een oorlog komen. Het is een even indrukwekkende als afschuwelijke film. Een smalle strook van 2 kilometer met nog wat rechtop staande bomen moeten de Oekraïense soldaten zien te overbruggen. Het lukt hen uiteindelijk maar tegen die tijd zijn ze al heel wat strijdmakkers kwijtgeraakt achteloos geraakt door eindeloze kogelregens. En dan zijn ze uiteindelijk in Andriivka aangeland om te zien hoe de Russen hun stinkende best hebben gedaan dit gehucht van de kaart te vegen. Fedja plant uiteindelijk de vlag.

Fedja is een van de weinigen die hoop blijft koesteren. Ja, het is nu allemaal vernield en vernietigd maar straks als de oorlog voorbij is, gaan we alles weer van de grond af opbouwen. Maar wat als we de rest van ons leven in deze stinkende oorlog blijven hangen, vraagt een kameraad? Zoals ik al zei, een afschuwelijke film maar deze jongens of jonge mannen zijn stuk voor stuk helden. Diep respect krijg je voor ze!

Ik had een speciale reden om deze film te gaan bekijken. Ik nam mijn kleinzoon van 17 mee die op de vooropleiding voor defensie zit en aanvankelijk voor de luchtmobiele brigade wilde kiezen maar nu overweegt toch meer de kant van constructiewerk binnen defensie op te gaan. Deze film zou hij eigenlijk met zijn gehele klas moeten gaan zien. Jammer dat zo'n opleiding hier niet scherper op acteert.

Na afloop van de film hebben we heel uitgebreid over de film nagepraat, hij had diepe indruk op hem gemaakt en juist het feit dat hij er zelf zo nadrukkelijk over wilde door filosoferen deed mij goed. Ik steun mijn kleinzoon in zijn keuze voor deze beroepsrichting. Niet iedereen neemt mij dat in dank af maar dat interesseert me in het geheel niet. Ik hoef mijn kleinzoon niets voor te kauwen, hij ziet zelf heel scherp waar de scheidslijnen van verstand en waanzin lopen. Hij probeert voor zichzelf vast te stellen waar zijn grenzen liggen en zo discussiëren we samen over Omaha Beach, Trump, Groenland en andere conflicthaarden verder weg of dichterbij, komt er een derde wereldoorlog en hoe staan we daar dan in, ieder voor zich?

U moet deze film beslist gaan zien. Overigens zijn de regisseur en zijn team even grote helden, ze durven het toch maar aan hun jonge landgenoten naar het front te volgen. Ook zij zijn even kwetsbaar voor kogels of granaten. Ik zou wel met een politicus willen praten die na het zien van deze film nog steeds meent dat we Oekraïne niet moeten steunen. Want van dat soort lopen er nog steeds veel te veel rond.

 
Bij de aftiteling laat de regisseur ons weten dat Andriivka al snel weer door de Russen werd heroverd. Is het dit allemaal waard, vraagt hij Fedja, zoveel ellende om een strookje bos van 2 kilometer? U mag het zeggen.

Geen opmerkingen: