Een dag in Rotterdam is voor mij een dag gewoon geluk. Nergens voel ik me heerlijker en meer op mijn plaats dan in deze schitterende stad. Vandaag slechts twee doelen: het Nederlands Foto Museum en de heerlijkste sushi eten die je in Rotterdam krijgen kunt.
Het Nederlands Foto Museum heeft zojuist een boel onbegrijpelijk gedonder achter de rug met de inmiddels vertrokken directeur Brigitte Donker. Haar opvolgster is een vrouw met een prachtige naam: Zippora Elders Tahalele. Nu maar hopen dat het gedoe snel tot het verleden behoort. Tegelijkertijd trok het museum in een fraai en ruim nieuw onderkomen aan de Brede Hilledijk. Een oud pakhuis, net als Fenix geweldig opgeknapt maar wel zodanig dat het vroegere gebruik zichtbaar blijft.
Op de eerste verdieping is het donker en de foto's zijn op willekeurig geplaatste panelen opgehangen en ze worden uitstekend belicht. Daar kunnen veel musea nog iets van leren. Hier zien we de canon van de Nederlandse fotografie. En de foto's zijn werkelijk prachtig of mooi of indrukwekkend. Zelf heb ik een enorme voorliefde voor Cas Oorthuys.
Op de tweede en derde verdieping zijn foto's aansluitend op elkaar op doek geprojecteerd. Persoonlijk vind ik dit wat overdadig. Je scant de foto's tot je besluit ergens wat langer bij stil te staan. Maar de weergave is onovertroffen en het is echt genieten van wat Nederlandse fotografen in de loop van de decennia hebben laten zien. Op de vierde verdieping zagen we een heerlijke ode aan Rotterdam met een leur aan foto's uit vervlogen tijden en van vandaag. Wel veel, erg veel en omdat je er al drie verdiepingen op hebt zitten dreigt vermoeidheid hier toe te slaan.
En die sushi? Ja, die hebben we ook gehad op deze prachtige dag. Ik wil hier eigenlijk geen reclame maken maken maar de sushi die je bij Mood aan de Otto Reuchlinweg op de Kop van Zuid krijgt zijn werkelijk goddelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten