Posts tonen met het label NAFTA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NAFTA. Alle posts tonen

maandag 24 oktober 2016

Moeten we de Walen niet dankbaar zijn?


In eerste instantie denk je: moet een kleine Belgische regio wel zoveel macht hebben dat het een handelsverdrag tegen kan houden? Dat was in ieder geval wel mijn eerste gedachte. En bovendien, dat CETA is toch geen TTIP? We hebben toch liever met Canadezen dan met Amerikanen van doen?


Kijk eens naar het volgende filmpje Handelsverdrag met Canada wenselijk? Het geeft u een volgens mij redelijk objectief beeld van wat er eigenlijk allemaal achter zo'n handelsverdrag verborgen ligt. De kritikasters van zulke handelsverdragen waarschuwen ervoor dat dit soort verdragen een race to the bottom veroorzaken: het doel is een minimum aan regulering, een minimum aan voedselveiligheid en een minimum aan wat voor beperking dan ook.


Het meest abjecte onderdeel van internationale handelsverdragen is echter de ISDS-systematiek, de investor state dispute setllement. Met dit wapen kunnen ondernemingen landen aanklagen wanneer wet- en regelgeving hun mogelijkheden tot het aanboren van afzetmarkten beperken. En dan hioeven zulke ondernemingen niet zoals u en ik naar de rechter maar dan wenden ze zich tot een arbitragecommissie.


Om aan die bezwaren tegemoet te komen heeft dat ISDS nu Investment Court System maar dat is slechts cosmetica. Het is nog steeds een arbitragehof. Merkwaardig genoeg heeft Canada zelf al enorme schadevergoedingen moeten betalen aan vooral Amerikaanse ondernemingen op basis van het NAFTA verdrag. En we moeten ons geen illusies maken: alle belangrijke Amerikaanse bedrijven hebben een vestiging in Canada en op grond van die positie zullen zij volledig kunnen profiteren van het CETA verdrag.


Friends of the Earth Europe heeft in een handzaam document tien redenen aangeven waarom het CETA verdrag niet deugt:
  1. er is in het geheel geen rekening gehouden met de resultaten van een consultatieronde onder Europese burgers
  2. bedrijven kunnen en zullen staten aansprakelijk stellen met ISDS of ICS als wapen
  3. bedrijven krijgen zo een geprivilegieerde positie zonder dat daar plichten tegenover staan
  4. het ics is eenrichtingsverkeer en alleen toegankelijk voor bedrijven; consumenten die geschaad worden door bedrijven hebben geen toegang tot het ics
  5. een arbitragehof gat bepalen of staten legitieme maatregelen hebben getroffen
  6. hierdoor zal een rem op wet- en regelgeving in werking treden
  7. bedrijven kunnen zelfs indirecte inkomstenderving claimen (denk aan de gezondheidswaarschuwing op sigarettenpakjes)
  8. het arbitragehof bestaat niet uit onafhankelijke rechters, competent geachte juristen kunnen irect als rechter worden aangesteld
  9. de term investment court is misleidend want er is geen sprake van een gerechtshof
  10. er worden geen overtuigende redenen voor de noodzaak van isds aangevoerd.


Wat mij betreft moeten we maar blij zijn met die Walen. Ik hoop dat CETA en TTIP er nooit zullen komen. Het internationale bedrijfsleven is volstrekt amoreel en heeft totaal geen boodschap aan consumentenbelangen, aan voedselveiligheid, aan klimaatbeheersing, aan stringente eisen en zo voort. Een onderneming gaat voor winstmaximalisatie. Ik zou voor een handelsverdrag zijn wanneer disputen op de normale manier zouden moeten worden afgewikkeld. Gewoon via de rechter, zoals u en ik dat ook moeten wanneer we iets dat ons onwelgevallig is aan de kaak willen stellen. Chapeau dus voor de Walen, iemand moet de kastanjes uit het vuur halen.

zaterdag 3 oktober 2015

TTIP en ISDS: hoe Ploumen ons in de uitverkoop doet


In een helder artikel in de NRC van 2 oktober legt Roland Duong, regisseur van een VPRO documentaire over het TTIP (uit te zenden aanstaande zondag NPO2 21.01 uur) uit hoe er vooral door brievenbusfirma's uit Nederland claims via de ISDS-procedure worden gestart.

ISDS staat voor Investor State Dispute Settlement en stelt ondernemingen in staat staten aan te klagen door wie zij zich benadeeld voelen. Het ISDS is integraal onderdeel van het TTIP en wordt vurig bepleit door onze staatssecretaris van buitenlandse handel (voorheen Ontwikkelingssamenwerking), mevrouw Ploumen. Mij is het een raadsel waarom Ploumen dat ISDS maar blijft verdedigen.


Duong schetst nog eens hoe de VS er in het kader van het NAFTA-verdrag tussen de VS, Canada en Mexico in geslaagd zijn talloze ISDS-claims tegen Canada in te dienen. Nog nooit hebben de VS een dergelijke rechtszaak verloren.


Ondanks de bezwerende woorden van Ploumen zal ons dat ook met het TTIP gaan overkomen. Laten we hopen dat Agnes Jongerius de rug recht houdt en ervoor zorgt dat dit rampzalige verdrag niet wordt aangenomen zolang het ISDS er onderdeel van uitmaakt. Maar ik zeg u: dat TTIP zal er komen, net als dat ISDS. Omdat de Amerikanen een TTIP zonder ISDS niet zullen accepteren.

Kijken dus aanstaande zondag naar die documentaire van Roland Duong!