Deze film laat zien wat er gebeurt met iemand die overvallen wordt door dementie of alzheimer en Anthony Hopkins is acteur van dienst. En wat voor een! Verbluffend hoe indringend hij laat zien wat het voor een mens betekent het contact met de werkelijkheid te verliezen, langzaam maar zeker gevangene van jezelf te worden, voortdurend op het verkeerde been gezet te worden. Werkelijk fenomenaal wat hij laat zien. En zijn tegenspeelster Olivia Colman speelt al even voortreffelijk en toont ons hoe de directe omgeving van een alzheimerpatiënt onder die situatie kan lijden.
De film vertelt een klein verhaal, waar ik dan ook niets over prijs zal geven, maar het is een klein verhaal met een beklemmende en kolossale impact. Ook dit is weer zo'n acteursfilm, gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van de hand van de regisseur Florian Zeller. Aangezien wij hier ten huize geen ouders meer hebben, blijft ons de druk van dementerende ouders bespaard. Maar het vooruitzicht zelf wellicht, eventueel, mogelijkerwijs op enig moment het contact met de werkelijkheid te gaan verliezen stemt niet vrolijk. We zullen daar nu, met het klimmen der jaren, toch eens wat meer hardop over na moeten gaan denken.
