Ik was er al niet gerust op en ook een overwinning van Clinton zou me niet vrolijk hebben gestemd maar nu is het onvoorstelbare toch gebeurd. De Amerikanen hijsen een volslagen idioot op het schild en gijzelen daarmee de rest van de internationale gemeenschap. De westerse beschaving - voor zover die werkelijkheid was - raakt nu definitief in verval.
Bill Maher verbaasde zich er al over: iedereen dacht dat de bandopname van Donald grab them by the pussy Trump zijn politieke einde betekende. Maar de werkelijkheid was dat die opwinding niet langer dan een weekend duurde. Zelf verklaarde Trump eens: ik kan vanavond iemand doodschieten en ik kom ermee weg.
Econoom Paul Krugman verwoordt het in de Volkskrant zo: "ik weet niet hoe we nu verder moeten gaan. Is Amerika een mislukte staat en samenleving? Het lijkt een reële mogelijkheid te zijn. We zullen onze moed bij elkaar moeten rapen en voorwaarts moeten gaan, maar dit was een nacht van afschuwelijke openbaringen, en een flinke dosis wanhoop lijkt mij geoorloofd".
En dat is precies wat ik voel: wanhoop. En we zijn er nog lang niet. Dat de boze burger in verzet komt tegen de heersende politieke klasse is niet het probleem. Het werkelijke probleem is tweeledig: er komen maar geen visionaire mensen bovendrijven die de weg kunnen wijzen en het volk is maar al te graag bereid de kiezersgunst te gunnen aan schertsfiguren en malloten, niet alleen in de Verenigde Staten. We zijn omringd door onvoorstelbare stompzinnigheid. Wen er maar aan.
