dinsdag 30 januari 2024

Gaza wordt een tweede Westelijke Jordaanoever! De etnische zuivering door joden gaat gewoon door.

 

In de NRC van vandaag een verontrustend bericht over een conferentie in Jeruzalem over een terugkeer naar de Gazastrook. Nee, dit gaat niet over Palestijnen maar over Israëliërs die kolonies in de Gazastrook willen vestigen om op die manier de Palestijnen eruit te drukken. Hun argument is: "nederzettingen brengen veiligheid". 


Nu zul je zeggen, het staat mensen vrij om ergens een conferentie over te organiseren. Maar aan deze conferentie namen twaalf ministers en vijftien leden van de Knesset deel. Onder de ministers natuurlijk de verderfelijke Ben-Gvir en Smotrich. De leider van de kolonistenbeweging Nachala, Danielle Weiss zei het volgende: "Wij willen onze gijzelaars e]terug. Dus geven we de Arabieren geen eten, we geven ze helemaal niets zodat ze wel moeten vertrekken. De wereld zal hen moeten accepteren". Ben-Gvir riep op tot migratie van van de Palestijnen uit de Gazastrook.

Als ik dan zie hoe volkomen kritiekloos de Nederlandse regering achter Israël blijft staan, hoe Rutte zich in allerlei bochten wringt om zo ondemocratisch mogelijk besluiten door te drukken en andere tegen te houden, dan heb ik niet het gevoel dat deze demissionaire regering mij nog vertegenwoordigt. Maar nog veel meer moeite heb ik met het gegeven dat al deze haatdragende woorden komen van joden die de holocaust instrumentaliseren om hun onfrisse gedachtegoed in de praktijk te brengen. U weet toch hoe we dit noemen? Etnische zuivering, niet meer en niet minder.

zondag 28 januari 2024

Het ontstellende gebrek aan zelfreflectie bij de Israeliërs

 

Michael Walzer (1935) is een internationaal gerespecteerd politiek filosoof die in de NRC van dit weekend twee hele pagina's krijgt om te stellen dat Israël een gerechtvaardigde oorlog op een niet gerechtvaardigde manier voert. Het laatste deel van deze stelling laat ik maar even voor wat hij is, ik heb geen aanleiding om hem daarin tegen te spreken.

Walzer is een jood en hij beschouwt zichzelf als een sympathisant van Israël. Hij is van mening dat de oorlog in Gaza moreel gerechtvaardigd is. De vraag of een oorlog ooit moreel gerechtvaardigd kan zijn is natuurlijk een lastige. Je zou daartoe een studie moeten maken van alle oorlogen die ooit begonnen werden. Gemakshalve ga ik er even van uit dat de aangevallen partij altijd het morele recht op zelfverdediging heeft.

Ha, zult u zeggen, dan zijn we toch klaar? Werd Israël op 7 oktober 2023 niet aangevallen door Hamas. Ja, dat kan ik natuurlijk niet ontkennen. En natuurlijk heeft Israël het recht op zelfverdediging in deze door Hamas bewust uitgelokte oorlog. Het probleem zit hem echter in de achterliggende gedachtegang (ik heb het hier bewust niet over de oorlogsvoering zelf, is die proportioneel, is het genocide, dat zijn andere discussies) Walzer stelt onomwonden: "Israël moest reageren. Maar dit is een oorlog die door Hamas is ontworpen, inclusief schade aan de burgerbevolking".

Vrijwel alle Israëlische intellectuelen, van Harari tot Walzer stellen het Israëlisch-Palestijnse conflict voor als iets wat in een vacuüm is ontstaan. De Israëliërs zijn simpelweg niet meer in staat tot enige zelfreflectie en weigeren in te zien dat zij zelf aan de oorsprong van dit afschuwelijke conflict staan. De Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever worden met geweld weggepest en verdrongen door illegale kolonisten; de meer dan 2 miljoen Palestijnen in de Gazastrook zijn op elkaar geperst in  amper 365 km2. Zelfs als Hamas niet op zo'n verderfelijke manier de eigen burgers opofferde, zouden er net zoveel burgerdoden te betreuren zijn geweest als nu het geval is.

Door Hamas bij voortduring te beschuldigen van het misbruiken van de eigen burgers als menselijk schild, hoeven de Israëliërs zich niet meer te bekommeren om het lot van die burgers. Hun lot werd immers door Hamas bezegeld. Het kost mij moeite om het begrip Israëliërs hier niet te vervangen door joden, zo immers is de praktijk van alledag in dit deel van de wereld.

En dat is dus ook het ernstige verwijt dat ik Walzer maak. Hij stelt wel dat de oorlog door Hamas is ontworpen maar hij doet geen enkele poging die bewering te onderbouwen. Ook blijkt nergens uit dat hij oog heeft voor het aandeel van Israël zelf in dit conflict. Niet alleen de oorlog in de Gazastrook is asymmetrisch, ook de betoogtrant van Walzer is dat in ernstige mate!

dinsdag 23 januari 2024

Rupsje Nooitgenoeg moet snel de Dodo achterna!

 

Hoogleraar aan de Universiteit van Utrect, Ingrid Robeyns, die zich verzet tegen extreme rijkdom, wijst erop dat een groep miljonairs in Davos zich op het standpunt heeft gesteld dat het huidige economisch systeem met zijn oneerlijke belastingen ons alleen maar stagnerende lonen, een afbrokkelende infrastructuur,m falende openbare diensten en destabilisering van de democratie heeft opgeleverd.

Robeyns publiceerde onlangs haar boek Limitarisme: pleidooi tegen extreme rijkdom, waarin zij een lans breekt voor een bovengrens aan de persoonlijke rijkdom die een individu kan vergaren. De argumentatie hiervoor ligt voor de hand: de grootste vermogens bij de kleinst denkbare groep van topvermogens, de daarmee gepaard gaande politieke macht, de uitholling van de democratie maar ook het aandeel in de klimaatverandering. De jaarlijkse uitstoot per persoon bedraagt voor de armste helft van de wereldbevolking minder dan anderhalve ton CO2 per jaar maar de 1 procent allerrijksten stoten per jaar 101 ton uit.

Robeyns wijst erop dat niemand kan zeggen dat hij het verdient om decamiljonair (een vermogen hoger dan 10 miljoen) te zijn. Anders gezegd: niemand wordt op eigen merites miljonair. Er zijn twee factoren die hierin een grote rol spelen. In de eerste plaats het toeval: waar stond je wieg, wie waren je ouders, welke talenten kreeg je mee, allemaal factoren war je als individu geen invloed op uit kunt oefenen. Maar de tweede factor is minstens zo belangrijk: de instituties die vorige generaties hebben opgebouwd om welvaart te creëren en dat is allemaal verwezenlijkt door voorgaande generaties. Nobelprijswinnaar Herbert Simon schatte dat 90 procent  van alle inkomen terug te voeren is op dergelijk 'sociaal kapitaal'.

De tegenstanders van maatregelen om extreme rijkdom een halt toe te roepen spreken natuurlijk graag van jaloeziebelasting maar jaloezie speelt in deze discussie geen enkele rol. Voor mij persoonlijk weegt de politieke invloed het zwaarst omdat die vooral wordt aangewend om de democratie te ondergraven. Oxfam Novib rapporteert ons jaarlijks hoe groot de ongelijkheid ieder jaar weer is geworden, exponentieel is gegroeid. Criticasters zeggen dan dat die superrijken zoveel doneren maar ook dat is een slecht argument. We willen geen wereld waarin caritas hier en daar wat aalmoezen rondstrooit, wie miljarden heeft kan zich gulheid permitteren, daar word je geen beter mens van. Het is slechts een kwesti8e van tijd dat de eerste biljonair zich aandient. Zoveel rijkdom is pervers en immoreel, daar gaat het om.

woensdag 17 januari 2024

De spreidingswet zorgt voor problemen

 

Een pijnlijke nederlaag voor Yesilgöz: de Eerste Kamer gaat de spreidingswet van staatssecretaris van der Burg aannemen. Het is werkelijk onbegrijpelijk wat partijen tegen deze wet hebben. Het enige wat erin geregeld wordt is dat we niet alle asielzoekers naar Ter Apel kunnen schuiven. Een gezonde samenleving kent zoiets als solidariteit, niet alleen tussen individuele burgers waar ze ook vandaan komen maar ook tussen de verschillende bestuurslagen op alle niveaus. 

Dat Yesilgöz haar plaats wordt gewezen kan ik alleen maar toejuichen, ze is zo bang voor een vriendje van asielzoekers versleten te worden dat ze wegvlucht in extreemrechts gedrag. Eerder noemde ik dat al compensatiedwang. Maar ook Wilders blijkt niet intelligent genoeg om te beseffen dat de spreidingswet zijn extreemrechts ambities op geen enkele manier in de weg staat. "We hebben een probleem" verzuchtte hij toen hij vernam dat de VVD voor de wet zal stemmen. De vraag is nu wat hij van zijn tafelgenoten verlangt om aan zijn eisen tegemoet te komen.

dinsdag 16 januari 2024

Duitsland gedraagt zich steeds merkwaardiger in het Israëldebat

 

In 1908 pleegden de Duitsers als kolonisten genocide in Namibië toen zij tussen de 35.000 en de 100.000 leden van de Herero- en Nama-stam ombrachten in concentratiekampen. Deze moordpartij was de eerste door de VN als genocide aangemerkte misdaad in de twintigste eeuw. Pas in 2021 erkende Duitsland in politieke en morele zin genocide gepleegd te hebben maar niet in juridisch opzicht. Daarmee ontliep het land de verplichting tot herstelbetalingen.

Bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag loopt momenteel een door Zuid Afrika aangespannen zaak tegen Israël dat door de Afrikanen wordt beschuldigd van genocide. De Duitsers hebben nu aangeboden Israël terzijde te staan en, zo lezen we in de NRC van vandaag, zij noemen de beschuldigingen aan het adres van Israël "politieke instrumentalisering" van de genocideconventie van de VN.

De alom (en zeker door mij) gerespecteerde Noam Chomsky is van mening dat Israël geen apartheidsstaat kan worden genoemd terwijl de misdaden die het land in Gaza begaat volgens hem vele malen erger zijn dan enkel apartheid. Ook het woord genocide wil hij niet meer gebruiken omdat die term ernstig onderhevig is aan inflatie. Tja, nauwkeurige definities zijn schier onmogelijk. Toch is het zinvol na te gaan of een staat zich aan zulke ernstige wangedragingen schuldig maakt dat kwalificaties als 'genocide' en 'apartheidsstaat' daarop van toepassing kunnen worden verklaard. Niet dat het in de praktijk zo heel veel uitmaakt, Israël heeft onmiddellijk na de beschuldigingen aangekondigd verder te gaan waarmee het land bezig is: het volledig platgooien van Gaza en het eindeloos bombarderen van gebouwen en locaties aldaar, ongeacht het aantal burgerdoden. Dat noemt Israël allemaal 'zelfverdediging'.

Dat is mijn grootste bezwaar tegen de discussie die nu zo hevig wordt gevoerd: 'genocide' is onderhevig aan inflatie maar 'zelfverdediging' kennelijk niet in het minst. En dat is opmerkelijk en vooral zorgwekkend. En nog erger is de massale internationale steun die Israël voor dit mensonterende beleid krijgt. In de eerste plaats van de Duitsers die in hun haast alles van Israël te accepteren als een soort compensatiedwang voor de Holocaust tot geen enkel kritisch onderscheid meer in staat lijken te zijn. Ik heb de Duitsers altijd bewonderd om hun Vergangenheitsbewältigung maar het lijkt erop dat ze daar nog lang niet klaar mee zijn. Nu beschuldigen zij de anderen van politieke instrumentalisering van de genocideconventie maar daarbij zijn de Duitsers volkomen blind voor de politieke instrumentalisering van de Holocaust door de Israëliërs. Wij leven in een verwarrende wereld.

En voor alle duidelijkheid wil ik hier een lans breken voor de Palestijnse journaliste Rajaa Natour die in een indrukwekkende artikel in de NRC van 13 januari schreef: "En niet alleen 7 oktober heeft me jullie (Israëlische) doden laten zien en me hun eeuwige verlies na aan het hart gebracht, het was en is nog altijd een bewuste ethische, morele en politieke keuze. Die keuze mag niet afhangen van de mate van wreedheid van een bepaalde gebeurtenis en ook niet van het overheersende Palestijnse verhaal dat zijn kompas kwijt is, of van de uitspraken van moreel failliete Palestijnse politici. Het is een doelbewuste, krachtige daad, omdat die de waakhond van de 'moraal' boven het soms verblindende nationalisme plaatst". De titel van haar artikel luidt: Laat me iets bekennen. Palestijnen doden ook.