In het maandblad NewScientist staat deze maand een prachtig artikel over schimmels in de vorm van een interview met bioloog Toby Kiers. Schimmels werken nauw samen met planten, zij moeten wel want ze kunnen niet fotosynthetiseren en zijn voor hun energie dus afhankelijk van andere organismen. Zij betrekken die stoffen door de energieleveranciers van stoffen te voorzien waar ze behoefte aan hebben. Schimmels geven fosfor, stikstof en water aan planten en bomen en in ruil daarvoor krijgen ze koolstof omgezet in suikers en eiwitten terug. Ruim 59% van alle soorten ter wereld bevindt zich onder de grond.
De manier waarop dit spel van vraag en aanbod wordt gespeeld is ronduit fascinerend. De planten kunnen kiezen aan welke schimmel zij hun energie leveren en de schimmels kunnen kiezen aan welke planten zij de voedingsstoffen afgeven. Kiers beschrijft hoezeer dit proces lijkt op dat van een open markt: schimmels kunnen stoffen oppotten totdat ergens schaarste ontstaat en dan gaan leveren om zodoende meer energie terug te krijgen, ze verhogen dus hun prijs. Ook vindt er veel bedrog plaats in dit spel.
En planten die niet aan fotosynthese doen, we nomen dat spookplanten, zoeken aansluiting op een schimmelnetwerk om daar koolstof af te nemen om die elders weer te ruilen tegen voedingsstoffen. Schimmelnetwerken zijn onvoorstelbaar groot. Kiers: "Het is in elk geval op de schaal van het universum. De draden zouden van het ene uiteinde van het heelal naar het andere uitstrekken". Tot 80% van de fosfor van planten wordt door schimmels geleverd. De ruggengraat van ons menselijk DNA bestaat uit fosfor. Wij bestaan dus uit stoffen die door schimmels zijn doorgegeven. En per jaar leveren planten en bomen ongeveer 13 miljard ton koolstof aan schimmels!
Er staat nog veel meer wetenswaardigs in dit interview. Waarom abonneert u zich niet ook op dit prachtige blad?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten