Op 15 januari vindt er in Parijs een vredesoverleg plaats over Israël en de Palestijnen. Israël heeft daar geen zin in, Netanyahu is ervan overtuigd dat die conferentie alleen maar bedoeld is om Israël te kleineren en defensieminister Lieberman vergelijkt de top zelfs met de Dreyfus-affaire en hij riep Franse joden op het land te verlaten. Ja, zo brengen we vrede wel dichterbij.
Natuurlijk wordt er wereldwijd gepreludeerd op deze conferentie. Zo ook in de NRC van dit weekend. Om te beginnen komt Martin Siepermann aan het woord, politiek adviseur van The Rights Forum. Deze organisatie houdt - in mijn ogen volkomen terecht - onverkort vast aan de tweestatenoplossing. Zeker wanneer Trump zich van de tweestatenoplossing afkeert, moet de EU sterker dan ooit tevoren vasthouden aan deze oplossingsrichting. Als die mislukt, wordt het conflict onbeheersbaar. Nu is dit forum opgericht door Dries van Agt, voormalig premier. En dat feit alleen al is voor velen aanleiding genoeg om het gelaat af te wenden.
Een Ander Joods Geluid is ervan overtuigd dat Israël nooit met een oplossing zal komen. Ook deze organisatie houdt vast aan de tweestatenoplossing en bepleit een assertieve en standvastige houding van de EU. EAJG is er voorstander van dat de EU Palestina erkent en aansluiting bij het ICC ondersteunt. Ook zou de EU een volledige boycot van de bezette gebieden moeten organiseren. Jaap Hamburger van EAJG stelt onomwonden: "Israël is een gewoon land, al wonen er joden" en hij citeert Avraham Burg, schrijver en politicus die schreef: "The Holocaust is over".
Het CIDI hanteert bij monde van Hanna Luden voor een oplossing van het Palestijnse conflict zes uitgangspunten. In de eerste plaats moeten partijen elkaars recht op een eigen staat accepteren. In de tweede plaats behoort het verleden toe aan de historici en dat verleden dient dus niet in de huidige discussies betrokken te worden. Alleen een oplossing die door de hele wereldgemeenschap wordt gedragen is rechtsgeldig, zo luidt het derde uitgangspunt. In de vierde plaats dient er een oplossing te komen voor de Palestijnse vluchtelingen maar terugkeer naar hun huizen of die van hun overgrootmoeders is geen optie, aldus het CIDI. Vervolgens moeten alle in 1967 veroverde gebieden betrokken worden bij de oplossing maar de uitkomst mag niet vooraf al vaststaan. En tot slot stelt het CIDI dat een oplossing alleen door de partijen zelf kan worden bereikt [en dus niet van buitenaf worden opgelegd].
Het is natuurlijk diep treurig dat Israel het af laat weten in Parijs. Het land heeft geestelijk, realpolitisch en de facto allang afscheid genomen van de tweestatenoplossing. Bovendien wacht men er op het aantreden van Trump van wie vriend en vijand verwachten dat ook hij die tweestatenoplossing niet meer als voorwaarde voor vrede zal hanteren. En daarmee wordt het meest rechtvaardige uitgangspunt voor een durende vrede tussen Israël en Palestina ten grave gedragen. Daarmee wordt het conflict onoplosbaar en onbeheersbaar.
Waar ik in deze discussie sta weet u inmiddels wel. Ik word hier geregeld voor antisemiet uitgemaakt. Zoals de joden van Een Ander Joods Geluid vermoedelijk ook als antisemitisch worden beschouwd. Hoe het ook zij, ik hoop vurig dat de Parijse top met heldere en weldoordachte aanbevelingen komt. En ik hoop vurig dat de EU de tweestatenoplossing zal blijven verdedigen ook wanneer de olifant in de porseleinkast aantreedt.
