Wereldwijd pogen commentatoren, politici, journalisten en filosofen Trump te duiden. Sommigen zijn ervan overtuigd dat er een plan achter zijn optreden schuilgaat: het ondenkbare uitspreken om het minder ondenkbare mogelijk te maken. De Trump-entourage bedacht het alternatieve feit en duiders hebben er al een naam aan gegeven: post-truth.
De Amerikaanse filosoof Harry Frankfurt beschouwt Trump als een bullshitter, iemand die onverschillig staat tegenover de waarheid en zijn eigen werkelijkheid verzint. Persoonlijk zie ik Trump eerst en vooral als een onversneden narcist die overal en te allen tijde zijn gelijk opeist.
Sommigen menen dat het Trump niet om de macht zou gaan maar daar geloof ik absoluut niet in. Het presidentschap geeft hem de ruimte en de bevoegdheid de wereld naar zijn hand te zetten. Die ruimte neemt hij, zonder enige terughoudendheid en zonder zich er rekenschap van te geven dat het wel de bedoeling is dat hij zijn doen en laten rechtvaardigt, verantwoording aflegt en zijn oor te luisteren legt, ook bij hen die er een andere mening op na houden.
Maar daar heeft deze Trump totaal geen behoefte aan. Integendeel zelfs en als zijn grondhouding beperkt zou blijven tot de kenschetsen hierboven, zou het misschien nog wel meevallen. Maar de werkelijkheid is veel ernstiger helaas. Twee zaken springen er uit: het afwijzen en diskwalificeren van de pers en de wetenschap. Dat is niet alleen zorgwekkend maar vooral ook levensgevaarlijk. Trump is behalve een narcist een onversneden protofascist. Er staat ons nog veel onverkwikkelijks te wachten.
