We zijn hier nooit eerder geweest en zitten deze week in een prachtige cottage met uitzicht op zee. Vanochtend zijn we een paar uur op het strand bij Kilfinan geweest en het is onvoorstelbaar wat je daar allemaal aantreft. Veel lavagesteente dat weer ander gesteente ooit in vloeibare toestand heeft omarmd om vervolgens te stollen. Talloze wieren waarvan sommige verrassend lekker smaken. En veel poliepen op steen en schelp. Je denkt dat het vlekjes of korstmossen zijn maar als je inzoomt zie je duidelijk de klepjes van de poliepen. We zien veel getijdepoeltjes en die doen me onmiddellijk denken aan dat prachtige boek De zee is niet van water van Adam Nicholson. Nicholson (die overigens ook een werkelijk schitterend boek schreef over de Shiant Isles onder de titel Zeezicht) heeft uitgebreid studie van juist die getijdepoeltjes gemaakt. Ik herinner me fascinerende verhalen over de zandvlo en garnalen, rivierkreeften en alikruiken, strandkrabben, de oester en de zeeanemoon en nog veel meer. Ronduit fascinerend!
Ik ben helaas geen bioloog of geoloog, ik kan deze omgeving alleen maar bekijken door lekenogen maar dan wel een leek met een diepe fascinatie voor de natuur in de meest brede zin. De mens is vergeleken bij de natuur een hopeloze stumper en ploeteraar die in zijn onmacht en onkunde alleen maar schade aanricht.
Zo lopend over deze in geologisch en biologisch opzicht zo bijzondere kustlijn moet je de blik vooral omlaag houden. Je ziet de prachtigste vormen en manifestaties van de natuur op deze planeet. Als amateurfotograaf (en misschien mag ik mijzelf zelfs niet dát noemen) probeer ik sprekende opnames te maken van wat je hier zoal aantreft. Wat een genot!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten