Cowal

 

Over twee zaken moet je hier in Schotland bijtijds nadenken: tanken en boodschappen doen. Er zijn wel tal van kleine buurtsupermarktjes te vinden maar daar is het assortiment doorgaans erg klein. Grote supermarkten zijn er niet veel. Voor ons bleek de dichtstbijzijnde supermarkt een uur rijden te zijn.  In Dunoon, een leuk stadje op het eiland Cowal, aan een prachtige locatie gelegen aan het Holy Loch en Loch Long. Maar aan de winkels en de mensen zie je vooral de grote armoede af die je in heel Groot Brittannië aantreft. Of Labour aan de macht is of de Tories, geen van hen is erin geslaagd de Britten een beetje welvaart te brengen. Of denkt u dat Reform UK het straks beter gaat doen?

Ik vind de levensstandaard van de Britten beschamend maar je moet ze nageven: ze zullen er best onder lijden maar ze hebben toch vooral een houding als: we slaan ons er doorheen, morgen kan het beter worden. Toen ik een Oostenrijkse zakenpartner eens vroeg hoe het met hem ging antwoordde hij prompt:"Beschissen aber nicht hoffnungslos". Dat hebben die Britten nou ook en daarom mag ik ze zo graag. En ze zijn altijd vriendelijk en vooral behulpzaam! En wat me van deze eilandbewoners ook opvalt, van Ierland tot Essex, van Devon tot de Orkney Islands, ze zijn immuun voor kou. Als ik denk brr wat is het koud, ik trek een extra trui aan dan gaan de Britten en de Ieren halfnaakt over straat en lijken ze nergens last van te hebben. Ook 's avonds als het nóg killer is, zie je de Britse en Ierse vrouwen extreem schaars gekleed het uitgaansleven opzoeken.

 

Maar ik lees met pijn in het hart dat er momenteel gemiddeld twee pubs per dag sluiten in het Verenigd Koninkrijk. Een van hun allermooiste tradities dreigt langzaam maar zeker te verdwijnen. Terwijl juist hun heerlijke ales een van de redenen zijn waarom ik zo graag hier kom. Het bier in Nederland, zeker Heineken zou ik vooral willen kwalificeren als paardenpis. Maar een amber ale of een pint of Guinness, ach dat is zo heerlijk!