Het eiland Bute is meer dan aangenaam ofschoon dat gevoel natuurlijk vooral ook ontstaat door het prachtige weer dat ons vergezelt. We bezochten vandaag Mount Stuart, een gigantisch huis van landadel uit de negentiende eeuw. Puissant rijk, er werden vooral verstandige huwelijken gesloten en het erfrecht deed de rest. Het oorspronkelijke huis is ooit eens afgebrand en het schijnt dat de architect van het na de brand opnieuw opgetrokken huis, Sir Robert Rowand Anderson, een bekende Schotse architect was. Wel, hij moet ook een extreem ruim budget hebben gekregen want dit huis liegt er niet om. Exuberant, overdadig. Je denkt in eerste instantie, nou dit is prachtig en indrukwekkend. Maar steeds meer bekruipt je het gevoel dat Anderson te ver is gegaan. Dit huis vertegenwoordigt niet iets wat je wansmaak zou kunnen noemen maar het eindresultaat is gewoon teveel. Het is vooral een showcase geworden, teveel vertoon van eigen kunnen, en vooral een kennelijk eindeloos budget. Fraai maar het beklijft uiteindelijk niet, Maar het broodje haggis was overheerlijk en voortreffelijk, dat dan weer wel!
Daarna vertrokken we naar Rothesay, een naar het zich liet aanzien redelijk welvarend havenstadje van waaruit de ferry's van en naar Glasgow af en aan varen. Veel luxe en fraaie panden in het langs een uiterst fraaie baai uitgestrekte stadje. Heerlijk om hier over de boulevard te flaneren. Daarna terug naar onze cottage maar niet dan nadat we in Kames hotel een heerlijke ale dronken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten