Vandaag bezochten we het Kunstmuseum Basel en Photo Basel. Ik beperk me tot het museum. Het voordeel van zo'n museum met een uitgebreide collectie is dat je in één bezoek kunt zien hoe de schilderkunst zich heeft ontwikkeld tot wat zij vandaag is. Maar niet alleen dat. Je krijgt ook te zien welke gebeurtenissen een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten, waar kunstenaars in de loop der eeuwen op zijn gaan letten, zij kwamen natuurlijk niet voor niets tot hun keuze van thema's en onderwerpen. Waar ik mij in vroeger jaren heel erg lang heb geconcentreerd op de Middeleeuwen ( Renaissance, barok en rococo heb ik simpelweg overgeslagen, het is niet om aan te zien, nog steeds niet), kijk ik vandaag de dag toch het liefste naar wat er met Mondriaan in de schilderkunst veranderde en heb ik een sterke voorkeur voor het hedendaagse repertoire.
Hoogtepunten van de dag waren dit keer Mondriaan en twee prachtige Rothko's waar zijn Nr 1 niet te fotograferen bleek, het is bijna monochroom zwart dat ik met mijn camera (een Nikon P950) niet goed geregistreerd krijg. Maar ook het werk van Helen Frankenthaler, van wie ik zelfs nog nooit had gehoord, kon mij zeer boeien, vooral haar latere werk. Zij werd onder andere beïnvloed door Jackson Pollock met dien verstande dat Frankenthaler verf op een liggend doek laat vloeien om het vervolgens uit te boenen en in te laten trekken. Daardoor ontstaat een zekere tekening met de nodige kleurschakeringen. Je zou kunnen zeggen dat ze afwacht welk resultaat haar methode oplevert. Pollock ging daar bewuster mee om, hij kon gooien en smijten met verf maar hij wist precies wat hij wilde bereiken.
Enfin, de reis zit erop. Vier hete dagen in Basel, rijk gevulde dagen, het was een waar genoegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten