Boekverbrandingen zijn nazi-praktijken

 

Het fenomeen boekverbranding is al behoorlijk oud, kijk maar eens op het lemma boekverbranding in Wikipedia.  De oudste boekverbrandingen dateren van 213 voor onze jaartelling en vonden plaats in China. Voor het overgrote deel gaat het om religieuze werken maar in 1492 verbrandden de Spanjaarden duizenden door Moren geschreven wetenschappelijke boeken. In 1526 betaalden Ottomaanse soldaten met gelijke munt terug. De nazi's schaalden het verbranden van onwenselijk geachte boeken op naar een ongekend en bijna industrieel niveau, sindsdien ook niet meer overtroffen. In 1973 gooide Pinochet Don Quichote op de brandstapel (huh?) en in 1988 verbrandde ayatollah Khomeiny Satansverzen van Salman Rushdie. 

Juist vanwege de industriële schaal beschouw ik boekverbrandingen vooral als een nationaalsocialistische misdaad. Met uitzondering van de idioot Pinochet is er bij boekverbranding altijd sprake van een religieuze component en in veel gevallen ook een racistische. De laatste tijd zijn met name de Denen en de Zweden actief op dit vlak. Waarom nou juist die Scandinaviërs zich zo roeren is me niet helemaal duidelijk. Bij ons heeft Wilders het nooit aangedurfd een Koran te verscheuren of verbranden maar het zou mij niet verbazen als hij daar zo af en toe wel eens een natte droom aan overhield.

We zien hier hoe we in onze eigen voet schieten met ons gevoel voor tolerantie onder het mom van de vrijheid van meningsuiting. Is dat terecht? Valt het verbranden van een boek werkelijk onder de vrijheid van meningsuiting? Ik zou toch willen beweren dat het verbranden van een boek nu juist een bewijs bij uitstek is van intolerantie, wie een boek verbrandt geeft aan zich niets aan te willen trekken van de vrijheid van meningsuiting waar men zich voor die abjecte handeling precies op diezelfde vrijheid beroept! Me dunkt, voer voor psychiaters.

Het zal iedereen duidelijk zijn dat het verbranden van als heilig beschouwde boeken door de aanhangers van de belaagde religie als een belediging worden opgevat. Het is ook expliciet de bedoeling van de boekverbrander de aanhangers van de gewraakte religie te beledigen. Immers, als het doel religiekritiek zou zijn, dan zijn er wel andere methoden te vinden die nadrukkelijk en onweersproken terecht wél onder de vrijheid van meningsuiting vallen.

Ik bedrijf geregeld zware religiekritiek en als de jood, de christen of de moslim daar aanstoot aan wil nemen is dat geheel voor eigen rekening. Niemand heeft het recht niet beledigd te worden. U kent ongetwijfeld de ten onrechte aan Voltaire toegeschreven uitspraak: Ik verafschuw wat u zegt maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen. Voltaire was overigens helemaal niet zo'n voorvechter van de vrijheid van meningsuiting. Hij hield er niet zo van als anderen dan hijzelf ook van dat recht gebruik wilden maken, maar dit terzijde.

Ik heb hier een bijbel in mijn boekenkast staan en de koran raadpleeg ik geregeld digitaal. Ik zou nooit een boek willen verbranden, ook Mein Kampf niet. Als er iets is dat helemaal niets van doen heeft met de vrijheid van meningsuiting dan zijn het wel boekverbrandingen. Boekverbrandingen zijn een regelrechte aanval op de vrijheid van meningsuiting. Het zijn nazipraktijken. Mensen die de koran willen verbranden zijn politieke avonturiers, oproerkraaiers, onverlaten, blindgangers en publiciteitszoekers. Ik weet niet op grond waarvan men boekverbrandingen zou kunnen verbieden. Blasfemie is niet overal uit het wetboek van strafrecht geschrapt. Ik zou er voorstander van zijn boekverbrandingen te verbieden ter bescherming van de vrijheid van meningsuiting!

En verlos ons van het kwade...

Veel ophef over haatimam Fawaz Jneid. Maar ook desinformatie over dezelfde man. Zo zou hij Aboutaleb tijdens een preek een afvallige hebben genoemd. Maar dat blijkt niet te kloppen. Wel heeft hij gezegd dat Aboutaleb de profeet Mohamed niet vereert en de islam bestrijdt. De impliciete boodschap is natuurlijk dezelfde.

Er zijn mensen, onder wie politici in de Tweede Kamer, die van mening zijn dat we de vrijheid van meningsuiting zodanig zouden moeten aanpassen dat deze haatimam - ik zou geen andere naam voor hem weten - het land uitgezet kan worden. Grapperhaus is echter niet van plan aan die wens tegemoet te komen en ik steun hem daar in.

Natuurlijk willen we een man als Jneid niet in ons land hebben. Sowieso kunnen wij niets met mensen die de wijsheid in pacht menen te hebben en denken dat ze anderen kunnen voorschrijven te leven, denken en geloven naar hun goeddunken. Maar als we de vrijheid van meningsuiting inperken om zulke lieden hier te weren, komt die inperking als een boemerang terug naar onszelf, we schieten dan in eigen voet.

Zijn er dan geen andere mogelijkheden om ons van deze nare kwelgeest te verlossen? Jazeker en nog wel een heel simpele: verbind aan het verstrekken van een verblijfsvergunning de voorwaarde dat men de Nederlandse taal goed beheerst en verbied imams in een andere taal dan de Nederlandse taal te preken. Jneid heeft dan een serieus probleem en hij zou op grond van zijn beheersing van de Nederlandse taal nooit een verblijfsvergunning hebben mogen ontvangen.

Talkshows zouden deze man alleen een stoel moeten aanbieden onder de voorwaarde dat er - ook door hem - uitsluitend Nederlands wordt gesproken. Eerder heb ik er in deze kolommen voor gepleit het salafisme in Nederland te verbieden. Daarmee zouden we natuurlijk ook onmiddellijk van Jneid verlost zijn. Maar het verbieden van het salafisme staat eveneens haaks op de vrijheid van meningsuiting en op principiële gronden zou je een degelijk verbod af moeten wijzen. Ik ben daar nog niet uit. En denk daarbij vooral aan Erdogan die doodleuk verklaarde: de democratie is als een tram, als we zijn waar we wezen willen stappen we uit. Mensen in staat stellen om langs democratische weg de democratie om zeep te helpen gaat mij wel wat erg ver.

Jneid is een afschuwelijke en nare haatimam en vooral van een onvoorstelbare domheid. Zulke lieden richten enkel schade aan in een open samenleving als de onze. De vrijheid en ruimte die hij hier krijgt, zou hem als andersdenkende in zijn land van oorsprong nooit geboden worden.  Sterker nog, daar accepteert men geen andersdenkenden. Helaas beschikt de man niet over de intellectuele capaciteiten om dat te begrijpen.

Over vrijheid van meningsuiting in de strijd tegen jihadisme

In een groot artikel in de NRC van 11 oktober onder de titel Nostalgische idealen zijn er niet alleen bij jihadisten gaat Paul Scheffer in op de achtergronden van een islamitisch kalifaat. Een islamitisch kalifaat is een droom van alle moslims en het ligt in de aard van religies opgesloten dat zij de wereld willen veroveren. Er kan maar één schepper zijn en de waarheid is daarmee absoluut.
De populariteit van IS onder westerse moslims is veel groter dan we gehoopt hadden. Die nostalgie, zegt Scheffer, "toont ons de onzekerheid van nogal wat moslims, die de afstand tussen hun zelfbeeld van een islam als superieure beschaving en de pijnlijke achterstand van de Arabische wereld, niet kunnen verdragen". Ook Abram de Swaan maakte melding van wat hij 'schaamte' onder de moslims noemt en daarbij doelde hij op hetzelfde fenomeen als Scheffer hier aanstipt.

Het door IS gebruikte geweld is een groot probleem voor de wereldgemeenschap die zich geconfronteerd ziet met de dreiging van export van dat geweld naar de westerse samenlevingen, maar datzelfde geweld is ook een probleem voor moslims die enerzijds de idee van een wereldomvattend kalifaat graag ondersteunen maar het geweld van IS niet kunnen accepteren.
Scheffer betoogt dat zelfonderzoek door de moslimgemeenschap van groot belang is en ondersteunt dan ook de oproep van de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb aan moslims om hun verantwoordelijkheid op te pakken. Zo'n zelfonderzoek heeft niets van doen met een schuldbekentenis waar velen om roepen. Maar een openlijke meningsuitwisseling binnen de diverse moslimgemeenschappen hier in het westen is onontbeerlijk in de strijd tegen jihadisme, aldus Scheffer.

Ook wijst hij erop dat het Westen er niet is met het afwijzen van het perverse geweld van IS. Zonder een open dialoog over het falen van de Westerse politiek in het Midden Oosten, zonder een openhartige benadering van de vraag wat per saldo het nuttig effect is geweest van Westers ingrijpen, zal een dialoog met moslimjongeren niet op gang komen. Waarom greep het Westen niet in in Syrië, waarom krijgt Israël al decennia lang alle ruimte om haar annexatiepolitiek uit te voeren, waarom steunde het Westen een staatsgreep in Egypte om een democratisch gekozen president af te zetten, waarom belijdt het Westen de scheiding van kerk en staat maar steunt datzelfde Westen bijna kritiekloos de theocratie Saudi-Arabië? En zo voort.

Anders gezegd, aldus Scheffer, de buitenlandse politiek is van steeds groter belang voor de sociale vrede in eigen land. Enige consistentie tussen de binnenlandse normen en de normen op basis waarvan buitenlandse politiek wordt bedreven is dan toch echt van belang.
Een fundamenteel debat over het westers interventionisme in het Midden Oosten is dus noodzakelijk in de strijd tegen het jihadisme. De vrijheid van meningsuiting is daarbij het allerhoogste goed. Het Westen heeft bij de reacties op de aanslagen in Londen en Madrid aangetoond opgewassen te zijn tegen zulke tragedies van geweld. Scheffer: "De kernopdracht voor overheden en bestuurders is dan ook om trouw te blijven aan de beginselen van de open samenleving; dat is een voorwaarde om deze confrontatie met het jihadisme te winnen".

Ik ben het daar graag en volmondig mee eens. Tegelijkertijd worden we met enorme problemen geconfronteerd. Als islamitische predikers alles mogen zeggen zolang ze maar niet letterlijk oproepen tot geweld, zouden zij vrijelijk hun gang mogen gaan. De goede verstaander die aan het halve woord genoeg heeft kan zo wel heel gemakkelijk geïnspireerd worden. Maar ik erken dat precies op dit punt zich de lakmoesproef van een open en vrije samenleving voltrekt

Grenzen aan de vrijheid van meningsuiting?

Dieudonné en het quenelle-gebaar. U heeft er vast van gehoord. De Franse regering en in haar kielzog veel stadsbesturen in Frankrijk willen de voorstellingen van de half Bretonse en half Kameroense cabaretier gaan verbieden. De laatste stapt, terecht, naar de rechter.
Terecht omdat het verbieden van een theatervoorstelling wel het laatste is wat een democratisch bestel op haar geweten wil hebben. Dit is dus bij uitstek een maatregel die door de rechterlijke macht getoetst dient te worden.
In principe moet een cabaretier alles kunnen zeggen maar het gaat enorm schuren wanneer hij daarmee voeding geeft aan de gedachte dat bepaalde controversiële uitspraken dus wel gedaan mogen worden, en dus gedeeld en dus nagedaan mogen worden. Zie de walgelijke actie van de Franse voetballer Anelka, die schijnheilig meedoet wanneer de FIFA of de UEFA voorafgaand aan wedstrijden anti-racisme acties houdt maar er geen enkele moeite mee heeft om het quenelle-gebaar te maken in een bomvol stadion en vooral in het vizier van gretig registrerende tv-camera's.

Dieudonné maakt smakeloze grappen over de shoa en over gaskamers en hij schijnt er ook geen probleem in te zien het op te nemen voor holocaustontkenners. Maar de vrijheid van meningsuiting gaat niet over smaak. Ideaal zou zijn dat dit soort voorstellingen gewoon door kan gaan en dat het publiek wegblijft. Maar dat is helaas niet het geval. Ook in onze westerse samenlevingen zijn er genoeg mensen die racistisch en/of antisemitisch zijn en die maar wat graag komen kijken naar een "komiek" als Dieudonné. Een wrange naam, in dit verband.

Iedere beschaafde samenleving en iedere democratische samenleving verzet zich met alle middelen tegen racisme en antisemitisme. Artikel 1 van menig Grondwet en onlosmakelijk onderdeel van de internationale verklaring van de rechten van de mens.
Het is, althans wat mij betreft, een misverstand dat de vrijheid va meningsuiting grenzeloos zou zijn. Geen enkel recht is grenzeloos, ook het recht op vrijheid van godsdienst niet. Wie niet over de intellectuele vermogens beschikt dat in te zien, wie niet bereid is daarmee genoegen te nemen, die moet door de rechter gestopt worden.

Nu is het maar de vraag of dit theaterverbod juridisch te onderbouwen valt. Ik hoop in ieder geval dat dit tot aan de hoogste rechterlijke macht wordt uitgevochten. Het is ons wat waard. Als vurig pleitbezorger van de vrijheid van meningsuiting, vind ik dat Dieudonné de grenzen van die vrijheid wel heeft opgezocht. Ik beschouw het als een overwinning van de beschaving, wanneer de rechterlijke macht hem de microfoon en zijn publiek onthoudt. En als ik clubeigenaar was van de voetbalvereniging waar Anelka onder contract staat, zou ik hem zonder pardon op staande voet naar buiten schoppen.

Nog een laatste opmerkelijke quote, van Marine Le Pen, u weet wel, het politieke vriendinnetje van Wilders. Zij verklaart geschokt te zijn over de komiek om er meteen aan toe te voegen: "Ik kan niet oordelen over antisemitisme".

Ayaan shines her light

Onder de titel Protest is het enige wat ze nog hebben publiceerde Ayaan Hirsi Ali in de NRC van 20 september een uitstekend essay over de reactie uit de moslimwereld wanneer er in de ogen van sommige moslims blasfemie wordt gepleegd. Ayaan analyseert het gewelddadige protest van moslims en verweeft dat op een indringende manier met de geschiedenis van Salman Rushdie alsmede haar eigen ervaringen hier ten lande, nu alweer enige jaren geleden. Wie herinnert zich die onaangename tijd niet?

Toch plaats ik enkele vraagtekens bij dit artikel. En dan vooral als Hirsi Ali stelt dat het protest van de laatste dagen tegen een stompzinnig Amerikaans filmpje een uiting is van de hoofdstroom van de hedendaagse islam. Dat is makkelijker gezegd dan bewezen.
Zoals de makers van de gewraakte film geen religieuze maar politieke redenen hadden om hun wanproduct te maken, zo hebben - is mijn stelling - islamitische machthebbers politieke redenen om protesten te organiseren telkens wanneer er een hen onwelgevallige uiting in het Westen plaatsvindt.

In de meeste islamitische samenlevingen zijn armoe en werkeloosheid aan de orde van de dag en is er tevens sprake van een aanzienlijk mannenoverschot. Al dat testosteron moet zijn weg vinden en het is voor de islamitische machthebbers een koud kunstje deze jonge mannen op te stoken tegen een vermeende gezamenlijke vijand. Daarmee voorkomen zij tevens dat diezelfde jonge mannen tegen hun eigen machthebbers opstaan.

Kijk eens naar de foto bij het artikel in de NRC. Daarop zijn vrijwel uitsluitend jonge mannen en zelfs kinderen te zien. Ik durf wel te beweren dat geen van hen de gewraakte film ooit gezien heeft. Hen wordt medegedeeld dat er ergens een belediging van hun profeet heeft plaatsgevonden en vervolgens krijgen ze het consigne consulaten of ambassades te belagen. Het zou mij niet verbazen als ze er ook nog geld of voedsel voor krijgen.

Het probleem is dat islamitische machthebbers hun dictaturen hebben gebouwd op de islam. Daarmee hebben zij die religie gekaapt voor politieke doeleinden. En dat stelt mensen als Wilders in staat de islam te verengen tot die politieke ideologie. Ayaan Hirsi Ali zegt het niet met zoveel woorden maar zij lijkt die stelling te onderschrijven. Daarmee houdt de vergelijking met Wilders gelukkig op. Hirsi Ali bepleit geduld en tegelijkertijd een politiek waarbij groeperingen en individuen die teleurgesteld zijn geraakt in de politieke islam, geholpen en gesteund worden in het vinden en ontwikkelen van een alternatief. En dat alternatief, stelt Hirsi Ali terecht, is gebaseerd op de idealen van de rechtstaat en de vrijheid van meningsuiting, geweten en godsdienst.

Het zal nog wel even duren alvorens moslims echt gaan begrijpen dat niet iedereen hetzelfde hoeft te denken of geloven en dat in een menswaardige samenleving de rechter de aangewezen functionaris is om een definitief oordeel over disputen uit te spreken. Het zou een goede zaak zijn indien het Westen een eensluidende boodschap blijft uitzenden aan het adres van boze moslims. In dit licht bezien is het optreden van de voorzitter van het Europees Parlement, Martin Schulz, natuurlijk van een ongelooflijke domheid. Wat hij persoonlijk van de film vindt, interesseert mij niet als hij optreedt als parlementsvoorzitter. Maar het is bizar wanneer hij, geflankeerd door twee sjeiks uit Saoedi Arabië, laat weten dat die film nooit gemaakt of verspreid had mogen worden. Kennelijk is hij bereid de vrijheid van meningsuiting op te offeren aan het te hoge testosterongehalte van de moslimwereld. Ik hoop oprecht dat het Europees Parlement hem daarvoor ter verantwoording roept. Grond genoeg voor een motie van afkeuring, zou ik zo zeggen. Jammer, want voor het overige vind ik hem een goede voorzitter.

bron: NRC

Wilders schreeuwt op uw en mijn kosten

Er is een schimmige groep mensen die een - zoals ik zelf kon vaststellen - allerberoerdste film over Mohammed in elkaar flanst. Een jood Sam Bacile, een Egyptische kopt Nakoula, een extreem rechtse Amerikaanse anti-islamiet Steven Klein, niet te vergeten de Amerikaanse koranverbrander en dominee Terry Clark met op de achtergrond als verdedigers de bloggers Pamela Geller en Robert Spencer, beide laatsten tevens liefhebbers van Geert Wilders. Ziehier de entourage waarbinnen deze film tot stand kwam. Inmiddels hebben de acteurs die aan de film meededen en bloc afstand genomen van de film waarin naar het schijnt naar hartenlust is gerommeld met het script en waarin door acteurs uitgesproken teksten achteraf gemanipuleerd en geconstrueerd bleken. Loucher kan het niet. Die film gaat over Mohammed maar deze wordt daarin vooral geportretteerd als pedofiel en bedrieger.
De makers wisten natuurlijk donders goed waarmee ze bezig waren en de door hen uitgelokte reactie bleef dan ook niet uit. Er lopen overal ter wereld genoeg idiote en achterlijke imams en andere agit-proppers après la lettre rond die meer dan genoeg moslim mannen weten op te stoken tot een volkswoede en ongecontroleerde agressie. Kruit, lont en vonk komen bij elkaar en hup, daar hebben we de gewenste ratsmodee.

Wanneer de ene religie de andere probeert zwart te maken, weet je dat er stront aan de knikker zit. Het gaat hier niet om religie, het gaat hier om doelbewust nagestreefde onrust waaruit politiek gewin valt te halen. Pamela Geller zegt het heel precies als ze ook hier de zogenaamde vrijheid van meningsuiting meent te moeten verdedigen: "Dwing ons niet onze vrijheden op te offeren omdat je bang bent om wilden te beledigen". Zo'n zin behoeft geen enkele nadere uitleg.
Wilders haakt hier gretig op in en plaatst een link naar de film direct op zijn website. Ook hier heet het dan vrijheid van meningsuiting. Maar ook in zijn geval heeft het daar allemaal niets mee van doen. De afgelopen maanden heeft Wilders op Europa en de Euro getamboereerd en tot zijn schrik moeten vaststellen dat zijn electoraat thuis bleef. Nu hij de verkiezingen smadelijk verloor, vervalt hij prompt weer in zijn oude routine: de moslims worden weer van stal gehaald, die hebben hem groot gemaakt en wellicht wijzen ze hem ook de weg naar hernieuwde glorie.

Ondertussen moet Wilders nog steeds bewaakt worden en dat betaalt de belastingbetaler. U en ik dus. En zoals de PVV-ers graag willen weten hoeveel al die moslims ons kosten, wil ik nu wel eens weten hoeveel die beveiliging ons kost. Wat mij betreft moeten we daar ook maar eens in alle openbaarheid over discussiëren. Als Wilders zo graag allerlei onzin uit wil kramen, heb ik daar geen moeite mee. Ik zal hem van harte bestrijden. Maar dat ik belasting betaal om hem te beveiligen, gaat mij zo langzamerhand wel te ver.
Ik ben islamofoob, noch islamofiel; ik vind woedende geweld plegende volksmenigten verachtelijk; de vuurtje stokende imams zijn in mijn ogen criminelen; de snelheid waarmee sommige moslims zich laten kwetsen en beledigen is bizar en achterlijk. Maar de makers van deze ranzige film zijn minstens even grote criminelen die onder het mom van de vrijheid van meningsuiting uit zijn op hun eigen clash of civilizations. En de manier waarop Wilders ook hier het etiket van de vrijheid van meningsuiting op wil plakken, is wat mij betreft al evenzeer bizar en achterlijk.

Mensen, laat u niets wijs maken, hier zijn kleuters met vuurwerk aan het rotzooien, daar komt alleen maar ellende van. Met religie heeft het allemaal niets te maken, met vrijheid van meningsuiting nog minder. En o ja, zullen we het nu ook eens hebben over die beveiliging van Wilders? Ik zeg ook alles hardop met mijn naam eronder. Heb nog nooit beveiliging nodig gehad en als ik erom zou vragen zou ik het nimmer krijgen. Tenzij ik in de Tweede Kamer zou zitten natuurlijk. Dan zou ik u ook kunnen gijzelen en op uw kosten allerlei rabiate onzin uit kunnen kramen. Zou u niet blij mee zijn.

Bron: onder meer NRC
Foto: Steven Klein (copyright Guardian UK)