“Het zionisme heeft zich getransformeerd tot een killing machine”

 

Avi Shlaim (1945) is een Brits-Israëlisch historicus, geboren in Irak, tevens professor aan de Universiteit van Oxford. Hij werd geinterviewd door Imfan Garda van TRT World, een Turkse publieke omroep. Een buitengewoon interessant vraaggesprek, zonder oneliners of soundbites. Shlaim formuleert kalm en rustig en overdenkt zijn antwoorden voor ze uit te spreken.

Meende hij aanvankelijk nog dat Israël er niet van kon worden beschuldigd genocide te plegen, inmiddels heeft hij zijn standpunt geherformuleerd. Israël voldoet aan vier van de vijf criteria voor genocide. Het enige wat Israël niet doet is kinderen bij hun oorspronkelijke groep weghalen om ze elders onder te brengen. Iets wat Poetin nadrukkelijk wel doet in Oekraïne. Niettemin is het onweerlegbaar dat Israël in Gaza genocide pleegt, aldus Shlaim. Sterker nog, zionisme heeft zich getransformeerd tot een killing machine. Israël vernietigt zichzelf met de genocide in Gaza en de etnische zuivering in de Westbank. Die zullen leiden tot een tweedeling in de Israëlische samenleving en mogelijk zelfs tot een burgeroorlog leiden en in ieder geval tot een einde aan het zionistische project.

Over Ben Gvir zegt Shlaim dat hij niet werd toegelaten tot het IDF omdat hij te extreem was, een volgeling van rabbi Kahane (1932-1990), een terrorist. De Israëlische samenleving is de laatste 25 jaar, sinds de tweede intifada van 2000 steeds meer naar rechts opgeschoven. Was Ben Gvir ooit slechts een idioot, zijn kijk op het Joods-Palestijnse conflict is nu mainstream geworden. De partij van Gvir heet ‘Joodse macht’ en dat alleen al is een fascistisch label, aldus Shlaim.  Gvir representeert de meest racistische, agressieve en de meest Joods suprematie facetten van het zionisme. De tragiek van Israël is dat het politieke zwaartepunt van het land nu gevormd wordt door mensen als Ben Gvir, Smotrich en Netanyahu.

Mensen die later op deze tijd terugkijken zullen twee zaken zien, onderscheiden: enerzijds de agressie van Israël. De huidige oorlog in Gaza is de achtste uiting van militair geweld van de zijde van Israël jegens Gaza. De etnische zuivering van 1948, de Naqba, zal nooit vergeten worden. Hetzelfde geldt voor de oorlog in 1967 omdat Israël daarmee een koloniale macht werd.  Met de huidige oorlog gaat Israël verder dan etnische zuivering en het ontvolken van Gaza, het pleegt nu de misdaad der misdaden: genocide. Daarmee zal Israël vanaf nu geassocieerd worden.

Het tweede fenomeen wat we zullen zien is de ineenstorting van het zogeheten rule-based internationale systeem. We zijn nu getuige van een ontstellende westerse hypocrisie: men steunt Israël tot in het absurde en weigert het land ter verantwoording te roepen. Dit is een extreem voorbeeld van westerse double standards. Niet alleen aanvaardt het westen het Israëlische geweld maar levert tegelijkertijd ook de wapens voor dat geweld. Amerika en Groot-Brittannie zijn niet alleen maar supporters van Israël, ze nemen actief deel aan het Israëlische geweld.

De twee-staten-oplossing is de meest populaire visie op dit conflict. Maar deze oplossing is nu door Israël om zeep gebracht door Oost-Jeruzalem te annexeren, door de illegale nederzettingen op de West Bank, door de zogenaamde veiligheidsmuur. Netanyahu is niet bereid een Palestijnse staat te accepteren en de Knesset heeft een resolutie aangenomen waarin zo’n Palestijnse staat wordt afgewezen. Dus die twee-staten-oplossing is non-existent.

Wat er nu op tafel ligt is de keuze tussen de status quo waarin een joods apartheidssysteem leidt tot een joodse suprematie van de rivier tot de zee enerzijds en anderzijds het enige democratische alternatief: één enkele staat van de rivier tot de zee met gelijke rechten voor alle burgers, ongeacht hun geloof of etniciteit. Democratie kan niet zonder gelijkheid. Men kan dit alternatief beschouwen als ‘pie in the sky’, gezien alle geweld, oorlog, bloedvergieten en trauma’s van vandaag. Maar een andere keus is er niet.

Shlaim legt nog eens uit dat hij een Arabische jood is, die de eerste vijf jaar van zijn leven in Irak woonde. Moslim-joodse co-existentie is wel degelijk mogelijk maar je moet wel het lef hebben om ‘outside the box’ te denken. Hij hoopt dat ooit in de toekomst de Israëlische apartheid ineenstort door druk van buitenaf. Israël moet het onzalige idee verlaten dat het land het recht zou hebben een ander volk geheel te elimineren. 

Is antizionisme echt jodenhaat?

 

Nou, volgens die enge mevrouw Yesilgöz in ieder geval wel. Want, zegt ze, daarmee ontzeg je de joden het recht op een eigen staat. Ik beweer dat er wel wat valt af te dingen op deze redenatie. In de eerste plaats is het ronduit idioot om aanhangers van een specifiek geloof het recht op een eigen staat te gunnen. Dat recht bestaat nergens ter wereld, behalve in het gebied dat volgens de joden door hun god aan hen en hen alleen is toegezegd. Dat jodendom is uitgezwermd over de hele aardbol en op verschillende plaatsen hebben zich nieuwe gelovigen aangediend, denk aan Rusland en Noord Afrika. Al die joden mogen nu naar het Beloofde Land emigreren, ze worden uitgenodigd zich juist dáár te vestigen, ook al hebben ze geen enkele historische of fysieke band met het land dat tegenwoordig Israël heet maar dat zij zelf liever bestempelen als Judea en Samaria.

Al die nieuwkomers willen dat de Palestijnen, die het gebied inmiddels al eeuwenlang bewonen naar elders verhuizen. Even wat geschiedenis: vanaf 3000 voor Chr werd het land Kanaän, waar nu Israël en Palestina liggen, bewoond door Kanaänieten. Later kwamen er Filistijnen aan de kust (waar de naam "Palestina" van afgeleid is), evenals Hebreeuwse stammen (de Israëlieten), Feniciërs, en andere Semitische volkeren.. Gedurende de ijzertijd ontstonden de koninkrijken Israël en Juda. De Romeinen veroverden het gebied en noemden het later “Syria Palaestina” (na de Joodse opstanden), vermoedelijk om de Joodse identiteit van het gebied te onderdrukken. Er woonden toen Joden, Samaritanen, Grieken, Arameeërs, Nabateeërs en anderen. In de Islamitische periode vanaf de zevende eeuw werd het gebied grotendeels Arabisch en islamitisch, hoewel er ook christenen en joden bleven wonen. De bevolking begon in meerderheid Arabisch te spreken en zich als Arabisch te identificeren. Dit moet toch ook aan die verschrikkelijke Yesilgöz uit te leggen zijn? 

En vergeet niet dat er heel wat orthodoxe joden zijn die niets van het zionisme moeten hebben. Zijn zij dan ook jodenhaters? Veel ultraorthodoxe joden geloven dat het verboden is om een joodse staat op te richten vóór de komst van de Messias. Volgens deze opvatting mag het joodse volk pas terugkeren naar het Heilige Land als God dat zelf toestaat, en dus niet via menselijke (politieke of militaire) middelen. Een centrale tekst hierbij is de Talmud (Traktaat Ketubot 111a), waarin gesproken wordt over de "Drie Eed-verboden", o.a. dat: Joden niet massaal terug mogen keren naar het land Israël met geweld en dat Joden geen eigen staat mogen oprichten zonder goddelijke tussenkomst.

Daarnaast was het zo dat zionistische leiders vaak niet-religieus waren, en zij voerden beleid dat niet altijd in lijn lag met de Joodse wet (Halacha). Voor veel orthodoxe joden was dit een bedreiging voor het religieuze leven.

En tot slot geloven sommige anti-zionistische joden (zoals de groep Neturei Karta) dat de oprichting van Israël ten koste ging van Palestijnen, en dat dit moreel en religieus verkeerd was. Ze zien de Nakba (de Palestijnse vlucht en verdrijving in 1948) als een zonde. Ook dit moet toch aan die afschuwelijke Yesilgöz uit te leggen zijn! Waarom blijft zij dan beweren dat antizionisme jodenhaat is? Terwijl we nu dagelijks zien dat er een rechte lijn loopt van het zionisme naar genocide en etnische zuivering. Is mevrouw Yesilgöz soms blind?

 

Christopher Hitchens over zionisme

 

Als je grappig bent mag je alles zeggen?

Nog maar eens over de Franse cabaretier. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe onze eigen grappenmakers daar over denken. In zijn column in de NRC van zaterdag 11 januari komt Youp niet verder dan "mijn fijnzinnige collega". Dat is toch wel een erg mager commentaar over zo'n brisant thema. Maar Youp brandt er kennelijk liever de vingers niet aan.

In dezelfde krant een stuk van de Franse schrijver Pascal Bruckner. Hij stelt dat, als je de humorist een verbod op legt, je hem juist in de kaart speelt. Je verschaft zijn (complot)theorieën daarmee een basis en hem publiciteit die hij niet verdient. Het is beter, aldus Bruckner, de boetes die hij krijgt zo hoog te maken dat je hem daarmee uitschakelt.

Wat een onzin, zou ik zo zeggen. Ook Bruckner vindt kennelijk dat Dieudonné uitgeschakeld dient te worden, wees daar dan helder over en neem die afschuwelijke maatregel van een publicatieverbod. De zaak is er ernstig genoeg voor. Nog even terug naar die zaak: Dieudonné en zijn fans zeggen dat het niet om joden gaat maar om het verderfelijke zionisme en in meer algemene zin om het verfoeilijke systeem. (Welk systeem doet er niet toe, ieder systeem is goed genoeg om geboycot te worden. Ook Dieudonné stelt daar trouwens niets tegenover, is mijn indruk)
Leg mij dan maar uit waarom je de shoa belachelijk moet maken en een jood de gaskamer moet toewensen als je bezwaar wil maken tegen het zionisme. Deze Dieudonné lijkt blijkens zijn uitlatingen een regelrechte racist die bol staat van de selectieve verontwaardiging. Dat neemt niet weg dat hij best grappig kan zijn maar dat is toch echt een te smalle basis om maar te kunnen zeggen wat je voor de kop komt. Het kan toch niet zo zijn dat hij gif mag uitsproeien alleen maar omdat hij grappig is en daar zijn beroep van gemaakt heeft?