We hollen gewoon achter de VS aan

 

Minister van Justitie Dilan Yesilgöz laat de psychologische test voor aanvragers van een wapenvergunning vallen, zo lezen we in de NRC van vandaag. Jaarlijks vragen ongeveer 5.000 burgers een wapenvergunning aan. Waarom of waarvoor? Dat wordt helaas niet vermeld. De screening tot nog toe bestond uit een digitaal formulier met 100 vragen. Maar volgens experts zou die vragenlijst gebreken vertonen. Laten we voor het gemak even aannemen dat het ondoenlijk is dat digitale element te verbeteren. 

De vraag is nu wat ervoor in de plaats komt. Nou, dat is heel simpel, aanvragers moeten nu naar waarheid verklaren dat ze geen risico vormen! Gelooft u dit? Toch is dit de werkelijkheid. Ik zou zeggen dat iedere aanvrager voor een wapenvergunning degelijk getest dient te worden. Dat hoeft niet door de belastingbetaler betaald te worden, breng de kosten gewoon in rekening bij de aanvragers. Wedden dat de animo voor een wapenvergunning dan afneemt?

In de tussentijd wachten wij op een tweede Alphen aan den Rijn.

A Reason To Stop Worrying - Watch This Whenever You're Stressed Or Anxious

Ik voel mij steeds minder op mijn gemak in ons land

 

In zijn column in de Volkskrant van gisteren betoogt Sander Schimmelpenninck "dat het internationale fascisme opvallend eenvormig en geglobaliseerd is; met wereldwijd dezelfde onderwerpen (migratie, klimaat) en dezelfde trukendoos van misplaatst slachtofferschap, selectief gejammer over de vrijheid van meningsuiting, platitudes over ‘niet gehoord worden’ en aangifteschwalbes bij elke vorm van kritiek."

En hij konkludeert hyperbolisch: :"Ook hier is een online ecosysteem ontstaan met een groep redelijk lijkende figuren, die echter allemaal een ordinaire gateway drug zijn naar de echte radicalen. Dat er zoveel vrouwen meedoen, zowel passief als actief, laat de brede aantrekkingskracht zien van dit welvaartsfascisme; de decennialang met aanrechtsubsidies gestimuleerde achterlijkheid wreekt zich nu in de vorm van wellnessrechts"

Ik hoop dat hij ongelijk heeft maar ik vrees het tegendeel. Ook hier bij ons zien we gebeuren wat in de Verenigde Staten zo pijnlijk duidelijk is geworden: de helft van de samenleving is niet meer voor rede vatbaar, gelooft alleen de eigen onderbuik en is op zoek naar mogelijkheden om de bestaande orde omver te werpen. In de VS gaat dat gepaard aan een stijgende behoefte om de scheiding tussen kerk en staat op te heffen. Dat laatste zie ik hier niet snel gebeuren.

Maar ook hier zien we dat tegenstanders van klimaat, van vaccins, van maatregelen om een pandemie te beheersen, van stevige stikstofmaatregelen elkaar wel heel gemakkelijk vinden. En de snotneuzen van FvD staan klaar om iedereen die het niet met hen eens is in tribunalen te veroordelen en straffen. War de sfeer betreft zijn we niet heel erg ver meer verwijderd van een burgeroorlog.

De politiek krijgt de rekening van het eigen falen in de achterliggende decennia gepresenteerd. Rutte wordt fors afgestraft omdat hij een vijand van 'visie' was en is. Onze politieke leiders hebben de problemen zo massief en kolossaal op laten lopen dat ze nu niet langer in staat zijn met passende antwoorden en oplossingen te komen. Dit kan alleen maar fout gaan.

Toch vrees ik de vox populi het meest omdat het de dood in de pot is. Wanneer het hersenloze deel van de samenleving het voor het zeggen gaat krijgen zullen we merken opeens in een werkelijke dictatuur te leven. De redeloosheid van de nationale onderbuik lijkt wel een besmettelijke ziekte. Iedereen lijkt het steeds meer met iedereen eens te zijn: fuck the government, de beuk moet erin. En er staan genoeg rattenvangers klaar om de meute naar een apocalyps te leiden. Ze heten Baudet (met tal van snotneuzen in zijn kielzog) of Engels of van den Oever. En ze keren de nationale vlag om. Vooral in de buitengebieden is de omgekeerde vlag razend populair zo merkten wij toen we gisteren door de Achterhoek naar huis reden.

Ik voel mij steeds minder op mijn gemak in ons land. Nooit heb ik me zo ver verwijderd gevoeld van het gros van mijn medeburgers.

Kasteel Het Nijenhuis

 

Tussen de dorpen Heino en Wijhe, in de buurt van Zwolle, treft u een prachtig kasteel aan: Het Nijenhuis, onderdeel van Museum De Fundatie te Zwolle. Bosrijke omgeving, coulisselandschap, alsof je in de Achterhoek bent. Nu ja, deze streek is daar ook een uitloper van. Rondom het kasteel, dat zelf een fraaie collectie schilderijen bevat en werkelijk prachtige stijlkamers, ligt een verbluffend mooie tuin rondom de slotgracht en in die tuin zijn meer dan honderd beelden te bewonderen.

Er is veel fraais te bewonderen. Je kunt wellicht niet ieder beeld even zeer appreciëren maar zo'n schitterende tuin met zeer diverse sculpturen bewandelen, dat is pas inspirerend. Dit keer geen paginagrote toelichting op de beelden, hier mag de beschouwer zelf zijn fantasie de vrije loop laten.

Ik toon u hier dan ook slechts een kleine greep uit de prachtige of tot de verbeelding sprekende beelden die we vandaag zagen. Heeft u eens een dagje niets te doen? Verras uzelf eens en bezoek dit heerlijke kasteel met zijn prachtige tuin. En al die beelden. Wat een weelde voor uw oog en voor uw ziel! 

En u kunt hier mijn volledige reportage bekijken.

Lustwarande

 

In Tilburg hebben ze aan de rand van de stad een mooi park, of eigenlijk zou ik het een bospark moeten noemen. Het park is verdeeld in vier even grote percelen en bestaat met de klok mee uit een vierkante, een ruiten, een achthoeken en een cirkelinfrastructuur. Bospaden met naald- en loofbomen. Lukraak in dit fraaie park, die Tilburgers boffen toch maar, staan tien beelden of beeldengroepen opgesteld onder de titel Godhead, idols in times of crisis. Waarom in dit oerhollands bosperceel een expositie een Engelstalige titel moet hebben is mij een raadsel.

In het programmaboekje schrijft Chris Driessen, ik neem aan de curator van deze tentoonstelling, dat er een nieuwe ethiek nodig zou zijn. Waarom de oude ethiek niet meer zou voldoen, legt hij niet uit. Godhead, zo zegt hij, onderzoekt de kracht van hedendaagse figuratieve en abstracte sculptuur als idool door een samenhangende maar onderling ook zeer diverse groep werken te presenteren, die refereren naar (volgens mij moet dit 'aan' zijn) de traditie van de devotionele sculptuur, het standbeeld, het monument, de totem, het amulet en de talisman. 

Nu ja, dit is nog wel te volgen op zich hoewel ik nog geen voor de hand liggende relatie zie tussen ethiek en idool. Problematischer wordt het wanneer je de teksten bij de afzonderlijke sculpturen leest. Ik heb ze pas achteraf gelezen. Hoe Driessen aan zijn interpretaties komt, ik weet het niet. Heeft hij uitvoerig met de makers gesproken? Ik vind de uitleg vaak een treffend voorbeeld van hineininterpretieren. En dat is sowieso de makke van de moderne sculptuur. Hans den Hartog Jager heeft daar ook een handje van en trakteert ons vervolgens met foeilelijke en volstrekt onbegrijpelijke constructen.

De meeste indruk maakte de kegelvormige zuil van Gisela Colón, die gebruik maakt van materialen en technieken uit de ruimtevaart. Als je denkt vlakbij de sculptuur te staan en die vervolgens probeert aan te raken, zul je merken dat het oppervlak nog veel verder van je verwijderd is dan je dacht in te kunnen schatten. 

 

Ook de beelden van Henk Visch vond ik opmerkelijk. In het boekje lezen we dat het beeld met (in tegenstelling tot al zijn andere werk) wel twee armen een verwijzing zou zijn naar het Piazza del Popolo uit Rome. Het hoofd zou het ronde plein verbeelden en de ledematen zouden verwijzen naar de symmetrie van de architectuur. Laten we even aannemen dat dit inderdaad de toelichting van de kunstenaar zelf is, als beschouwer van het beeld zou je dit nooit hebben kunnen verzinnen. Daarom zie ik liever af van al die toelichting. Een kunstwerk moet op zichzelf beoordeeld kunnen worden en wat de maker er zelf bij dacht kan me eigenlijk niet schelen.

De kegelvormige zuil van Colón vond ik indrukwekkend en geheimzinnig, het object kreeg een prachtige plaats midden op de kruising van meerdere bospaden en stak fier omhoog, reikend naar de hemel. Opeens was het er maar niemand weet waarvandaan of waarom. Het beeld lijkt licht te bieden én ruimte, denk maar aan de sensatie van het aanraken ervan. Maar ook de kleuren van het beeld wijzigden heel subtiel bijna voortdurend. Zo'n beeld nodigt uit je fantasie de vrije loop te laten. Het deed me sterk denken aan de beelden van Alicja Kwade uit Into Nature 2018, die prachtige kunstroute in Drenthe.

Het beeld Piazza del Popolo (vergeet die titel maar onmiddellijk!) van Henk Visch vond ik buitengewoon fraai, aandoenlijk zelfs. Misschien had het een iets prominentere plaats verdiend dan nu het geval was maar daar gaan we niet over mopperen. Is ze een danseres, wat wil ze ons laten zien? Wat wil ze ons zeggen. Prachtig van vorm, bijna sensueel, heel erg fraai. Het andere beeld (Du livre du Matin maar vergeet ook hier de titel) kreeg een prachtige plaats midden op een bosallee en al van verre zichtbaar. Een schaatsende figuur, zo lijkt het maar dat zal de kunstenaar vast niet bedoeld hebben. Hoe houdt zo'n armloze figuur het evenwicht? Ook hier reikt de mannelijke (ook al is dat nergens uit af te leiden) figuur naar boven. Het beeld straalt kracht uit en vastberadenheid, ook al mag alles eromheen onzeker zijn. De curator van dienst ziet er echter heel iets anders in en haalt daar zelfs de oorlog in Oekraïne bij.

Hoe het ook zij, wij hebben genoten van het bospark, het weer en de prachtige expositie van stuk voor stuk interessante en vaak fraaie sculpturen. Geen conceptuele kunst dit keer en dat is maar goed ook. Conceptuele kunst is de dood in de pot, het is intellectualistisch. Wij raden u de Lustwarande van harte aan.

De Uber files - hulde aan de main stream media

 

De Uber files geven een onthutsend inzicht in de wijze waarop een hyperkapitalistisch bedrijf als Uber wereldwijd zaken doet en daarbij gebruik maakt van lobbyisten en zelfs talloze overheidsorganen. Het hoofdkantoor van Uber Europe staat in Amsterdam. Alle belastingzaken van Uber Europe lopen derhalve via onze belastingdienst. Het FD heeft een podcast gepubliceerd waarin uit de doeken wordt gedaan hoe ook de Nederlandse belastingdienst alles uit de kast trok om Uber ten dienste te zijn. Het voelt gewoonweg pervers te horen hoe gedienstig onze belastingdienst zich opstelt tegenover een groot Amerikaans bedrijf. Dezelfde belastingdienst die er geen enkele moeite mee had het leven van gewone Nederlanders te verwoesten vanwege vermeende fraude inzake belastingtoeslagen.

De Uber files zijn gelekt naar het ICIJ (International Consortium of Investigative Journalists) en in Nederland hebben het FD, Trouw en Investico zich ingespannen om  de stukken door te spitten. Vooralsnog worden vooral Neelie Kroes en de belastingdienst aa n de schandpaal genageld. We zullen af moeten wachten hoe deze zaken zich ontwikkelen maar ik ben bang dat het weer eens een storm i n een glas water blijkt te zijn.

Het moreel kompas van Neelie Kroes

 

Ik was wel een fan van Neelie Kroes, niet altijd weliswaar maar door de bank genomen: ik mocht die vrouw wel. Nu heeft het er alle schijn van dat ze zich in strijd met EU-regels heeft opgeworpen als lobbyist voor Uber. Hoewel het bewijs overstelpend lijkt te zijn moeten we wel voorzichtig blijven. Laat eerst maar eens bewezen worden dat ze inderdaad te vroeg aan het lobbyen sloeg voor die club. Ze kreeg er twee ton per jaar voor lezen we in een helder artikel in de Volkskrant van vandaag.

De zoals altijd voortreffelijke Sheila Sitalsing weidde haar column van vandaag aan deze onverkwikkelijke affaire. Ze gaat met name in op de standaardreactie van hotemetoten die in de pers aan de kaak worden gesteld. Ze jammeren meteen over een heksenjacht. Dat uitgerekend een vrouw als  Neelie Kroes, die ik toch hield voor een beschermvrouwe van de democratie, zich aan dit huilie huilie gedrag bezondigt is een bittere tegenvaller.

Jaren geleden las ik eens een zeer verhelderend interview met de hyperkapitalisten van Uber en Air BnB. Kroes was al in de tijd dat zij Eurocommissaris was een groot voorstander van bedrijven als Uber en AirBnB. Het waren de voorlopers van de deeleconomie en ze omarmde die ideeën kritiekloos. Daarbij ging met name Kroes - en dat is toch zeer opmerkelijk - geheel voorbij aan het feit dat deze hyperkapitalistische ondernemingen elke vorm van concurrentie buitensloten en onmogelijk maakten, zich geen zier aantrokken van de belangen van burgers die via hun platform werkten en die er geen geheim van maakten dat ze vakbonden het liefste zouden vernietigen. De NPO publiceerde een zeer vermelderend artikel over de deeleconomie. Via deze link vindt u nog genoeg andere achtergrondinformatie.

Gelukkig doen de main stream media hun werk naar behoren en het is een zegen dat de zogenoemde Uber-files nu zijn gelekt. Zodat we al diegenen die zich sterk hebben gemaakt voor deze kapitalistische roofdieren kunnen ontmaskeren. Trial by media? Ja, dat zal Neelie Kroes inmiddels wel hard van de daken schreeuwen. Ik zou zeggen, kom dan maar met onomstotelijk bewijs dat wat er in die Uber-files staat niet klopt. 

Bye Bye Boris

10-Year-Old Girl Denied Abortion in Ohio

Hierbij verklaar ik de boeren de oorlog

 

Ga nietsvermoedend boodschappen doen bij de plaatselijke supermarkt. Volkomen lege schappen. Je kunt enkel nog onnutte boodschappen doen. Voor ons maakt het niet zoveel uit, we hebben nog wel wat voorraad en als je drie dagen pasta eet, kun je dat ook vier of vijf dagen doen. Met dank aan de boeren dus. Mochten ze denken dat ze hiermee op de sympathie van de gewone burger kunnen rekenen, dan vergissen ze zich deerlijk.

Tussen mij en de boeren komt het niet meer goed en ik verlang van het bevoegd gezag dat ze met inzet van alle beschikbare middelen een einde maken aan deze boerenterreur.