zondag 1 november 2015
Henry
Het Scapinoballet uit Rotterdam is een fantastisch ensemble. Gisteren zagen we Henry van de Israëlische choreograaf Itamar Serussi. Een groep van zestien jonge dansers en danseressen geeft een overrompelende voorstelling van bijna vijf kwartier. Een kaleidoscopisch verhaal van ontmoetingen, zo lijkt het. Een verhaallijn is niet te ontdekken maar dat is ook niet nodig.
De choreografie is werkelijk adembenemend en prachtig. Hoe de dansers zo'n partituur kunnen onthouden is mij een raadsel. Af en toe denk je: ze doen maar wat. Maar dat is niet zo. Wellicht is er soms enige vrijheid van improvisatie in bepaalde bewegingspatronen maar ook dat lijkt hier niet het geval. Op talloze momenten zie je toch weer synchrone bewegingen bij twee of meer dansers.
En wat minstens evenveel bewondering afdwingt is de fysieke conditie en beheersing van de dansers. Dit is pure topsport waarvoor ongelooflijk hard gewerkt moet worden. Niet één hapering of aarzeling zag ik bij de toch vaak 'onmogelijke' posities die werden ingenomen.
Prachtig was ook het toneelbeeld: een lege rechthoekige kubus met schaars frontlicht en uitsluitend links bovenin een aantal rijen hangende spots. De belichting was af en toe ronduit betoverend. Wat minder enthousiast ben ik over de muziek, een soundscpae van Richard van Kruysdijk. Het bleef me niet boeien gedurende de hele voorstelling. De muziek speelde zich vooral af in de lagere toonsoorten en er was wat mij betreft te weinig variatie in instrumentatie en compositie.
Maar wat een geweldige voorstelling alles bijeen. Verras uzelf en ga eens kijken. Scapino toert tot half december door het land. Dit mag je niet missen. Het Stadstheater in Arnhem was bepaald niet uitverkocht en dat is doodzonde. Scapino verdient volle zalen.
vrijdag 30 oktober 2015
Laten we afscheid nemen van Saudi Arabië
Wat mij betreft zijn er heel veel redenen om ons definitief te distantiëren van Saudi Arabië maar de allerbelangrijkste vind ik toch de behandeling van blogger Raif Badawi. Aan deze blogger is zojuist de Sacharovprijs voor de vrijheid van denken toegekend door het Europees Parlement.
Zoals u ongetwijfeld weet is Badawi veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf en duizend stokslagen en een boete van € 190.000. De eerste vijftig stokslagen werden in januari van dit jaar publiekelijk toegediend.
Zijn vrouw, Ensaf Haidar is uitgeweken naar Canada. Zij meldt dat de autoriteiten Badawi inmiddels voldoende hersteld achten van de eerste stokslagen en dat binnenkort de uitvoering van dit deel van de opgelegde straf zal worden hervat. Niet in het openbaar, want dat geeft te veel ongewenste publiciteit maar de verwachting is dat de tweede serie stokslagen in de gevangenis zal worden toegediend.
Ongeacht de geopolitieke belangen die een rol zouden spelen in de beoordeling van Saudi Arabië is de wijze waarop deze dictatuur omgaat met de vrijheid van meningsuiting dermate wreed en onmenselijk dat het onderhouden van diplomatieke banden met dit verachtelijke regime met onmiddellijke ingang opgezegd zouden moeten worden.
Natuurlijk zullen er zijn die wijzen op de economische belangen van de relatie met de Saudi's maar in naam van de medemenselijkheid moeten we bereid zijn die belangen op te offeren. Bedrijven zouden met zulke regimes niet samen moeten willen werken. Saudi Arabië behoort niet tot het beschaafde deel van de wereld.
Labels:
Ensaf Haidar,
Raif Badawi,
Sacharovprijs,
Saudi Arabië
donderdag 29 oktober 2015
Het gezond verstand is geweken
Een van de weinigen die in de hele vluchtelingendiscussie voor de zo noodzakelijke relativering zorgt is Leo Lucassen, directeur onderzoek van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. In de NRC van 27 oktober verzet hij zich tegen het artikel van Paul Scheffer in dezelfde krant, jongstleden zaterdag. In dat artikel voegt Scheffer zich in het apocalypskoor, door een valse voorstelling van zaken te geven: alsof alle voorstanders van opvang van vluchtelingen er voorstander van zijn alle grenzen wagenwijd open te zetten.
Lucassen wijst erop dat het totaal aantal vluchtelingen in Europa, inclusief de vluchtelingen uit Europa zelf, 1 procent van de Europese bevolking uitmaken. Ook blijkt uit onderzoek dat de pieken en dalen gelijke tred houden met oorlogen. Wanneer oorlogsituaties worden beëindigd, dalen de aantallen vluchtelingen drastisch.
Dit jaar zal er zeker sprake zijn van een fikse stijging, waarbij we niet mogen vergeten dat een derde van de vluchtelingen uit Europa zelf komt, een derde uit Syrië, een derde uit Afghanistan en tien procent is afkomstig uit de Hoorn van Afrika. Dat Europa nu ruzie staat te maken terwijl het huis bij de buren in brand staat - aldus Lucassen - is de werkelijke oorzaak van de problemen die we nu ervaren. Het is ronduit niet waar dat de hele wereld aan de poort van Europa klopt.
Natuurlijk is denkbaar dat er meer brandhaarden ontstaan in de wereld, er kunnen zich klimaatrampen voordoen en ook andere oorzaken kunnen leiden tot grote migratiestromen. Maar zover is het nog niet en Lucassen bepleit dan ook kalmte en gezond nadenken over passende maatregelen. Quota zouden nu nog niet aan de orde mogen zijn.
Nog iemand die rustig nadenkt en met een treffende beschouwing komt is universitair docent rechtsfilosofie Nanda Oudejans. In de NRC van 28 oktober wijst zij erop dat de Europese grenzen de jure allang dicht zijn: "De hardste en meest onneembare grens is de papieren grens van het visa-regime waardoor vluchtelingen uit Syrië en Eritrea niet een goedkoop vliegticket naar Amsterdam of Berlijn kunnen kopen maar hun leven moeten wagen op zee".
Dat vele vluchtelingen de facto toch de grenzen over weten te steken betekent niet dat ze wagenwijd open staan, aldus Oudejans, die vervolgt: "Of zijn we bereid aan onze buitengrenzen het recht opzij te schuiven en de fundamentele waarden van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid die binnen onze orde gelden te omzeilen? En onze grenzen te bewaken met een naakte macht die weinig nog met recht van doen heeft maar zich veeleer laat gelden als het recht van de sterkste?"
Helaas is er in ons land een beschamend klimaat ontstaan en lijkt het erop alsof we collectief in een vreemd soort hysterie zijn beland waarin een deel van de bevolking daadwerkelijk in verzet komt omdat een onverantwoordelijk politicus daartoe oproept nadat hij het parlement voor een nepparlement heeft uitgemaakt. En dat verzet van de onderbuik gaat met zoveel geschreeuw, gedreig en zelfs geweld gepaard dat we nu allemaal daadwerkelijk lijken te menen dat het water ons aan de lippen staat en dat we binnenkort verzwolgen worden door horden moslims, die kennelijk alleen uit verkrachtende, pedofiele, arbeid verdringende testosteronbommen bestaan.
Zo staan wij, die wonen in een van de rijkste landen ter wereld, zo staan wij erop. En we schreeuwen zo hard dat we niet eens de tijd of de lucht hebben om na te denken, laat staan ons te schamen.
woensdag 28 oktober 2015
Hypocrisie viert hoogtij
Je noemt het parlement een nepparlement en vervolgens roep je het volk op in verzet te komen. Wanneer het volk aan die oproep gehoor geeft en zich daarbij bedient van dreigen met geweld en verbale intimidatie tot en met regelrechte aanslagen is iedereen in rep en roer. De fractievoorzitters stellen een ferme open brief op en Wilders is een van de ondertekenaars. Maar hij voegt er onmiddellijk aan toe dat hij niet van plan is zijn toon in het vluchtelingendebat te matigen.
Hij roept natuurlijk nergens concreet op tot geweld maar impliciet is die oproep in zijn taalgebruik opgesloten. Ik ben niet bereid de woorden van Wilders met ook maar de geringste nuance te interpreteren waar hij zelf niet in staat en niet bereid is gebleken in zijn woorden ook maar enige nuance aan te brengen. Hij tweette onder meer dat de discussieavond in Steenbergen prima was verlopen.
Wilders is een haatzaaier en als het zo doorgaat zal hij bij de komende verkiezingen flink kunnen oogsten. 't Is maar dat u het weet.
dinsdag 27 oktober 2015
Ongelijkheid revisited
Ruim baan krijgt de Belgische rechtsgeleerde Marc de Vos in de Volkskrant van dit weekend om de Franse econoom Piketty te beschuldigen van oppervlakkige retoriek in het debat over ongelijkheid. Om vervolgens met een tiental voorbeelden te komen waaruit zou blijken dat ongelijkheid heel andere oorzaken heeft dan de door Piketty aangetoonde inkomensaccumulatie aan de top van de piramide.
De Vos heeft het dan over ongelijkheid die wordt veroorzaakt door echtscheidingen, vrouwenemancipatie (die heeft de ongelijkheid tussen gezinnen vergroot door de ongelijkheid binnen gezinnen te verkleinen?!), liefde (hoogopgeleid trouwt met hoogopgeleid, dus niet meer de dokter met de verpleegster maar de dokter met de dokter), opvoeding (hoger opgeleide ouders voeden hun kinderen beter op?!), genen (intelligente ouders krijgen vaker intelligente kinderen?!), immigratie (vooral de onderkant van de piramide wordt aangevuld met kansloze immigranten), cultuur (we zijn in Europa economisch Amerikaans aan het worden omdat we demografisch Amerikaans aan het worden zijn), onderwijs (gelijk onderwijs voor iedereen leidt tot meer ongelijkheid?!), schuldenaccumulatie, tijd (mensen die veel verdienen werken ook veel harder?!) en tot slot de generatiekloof (met name de babyboomers zijn rijk geworden ten koste van hun kinderen).
Afin, zo brabbelt Marc de Vos maar wat door. Wat hem in de tussentijd ontgaat is dat dit alles helemaal niets van doen heeft met het onderzoekswerk van Piketty. Laten we voor het gemak eens aannemen dat de Vos gelijk heeft met al zijn opmerkingen (dat is naar mijn mening niet het geval), dan nog verandert er niets aan het onderzoek van Piketty en de uitkomsten daarvan: de concentratie van rijkdom, macht en politieke invloed bij de rijkste 1 procent van de bevolkingen wereldwijd.
Beetje merkwaardig dat de Volkskrant drie hele pagina's over heeft voor het geneuzel van Marc de Vos. Ongelijkheid is goed wanneer ze de verschillen in talenten en keuzes reflecteert en slecht wanneer ze het gevolg is van gebrek aan gelijke kansen, aldus Marc de Vos. Om vervolgens alle heil te verwachten van voorschools onderwijs voor achterstandsgezinnen.
Dat voorschoolse onderwijs, als het al wenselijk is, gaat er natuurlijk nooit komen. Het meest effectieve instrument blijft in mijn ogen een herverdelingspolitiek op basis van toegespitste belastingmaatregelen. Maar een werkelijke oplossing zal ook dat niet bieden. In plaats daarvan zullen we fundamenteel na moeten gaan denken over de houdbaarheid van onze huidige economische ordening, het kapitalisme. We moeten revolutionair anders gaan denken over eigendom, kapitaal, arbeid en intermenselijke verhoudingen.
maandag 26 oktober 2015
Is een nieuwe holocaust denkbaar?
In een uitgebreid interview in Volkskrant dit weekend stelt de Amerikaanse historicus Timothy Snyder (Bloedlanden) dat een nieuwe holocaust niet ondenkbaar is. Hij wijst erop dat waar Hitler destijds Lebensraum zocht in Oekraine, Poetin dat nu opnieuw doet. Dit keer onder het mom: dit land was altijd al van ons. Dat de Russen nu Assad steunen is niet alleen omdat de Russen alleen nog in het Syrië van Assad enige invloed hebben (ze hebben er onder meer een marinebasis) maar ook omdat zij een autocratisch regiem per definitie voor legitiem houden.
Bovendien, door enorme vluchtelingenstromen op gang te brengen, zou het Poetin kunnen lukken Europa te destabiliseren. Die vluchtelingen maken de weg vrij voor populistische bewegingen en hernieuwd nationalisme hetgeen uiteindelijk zal leiden tot de desintegratie van de EU. Een van de belangrijkste strategische doelen van Poetin.
En zoals bij Hitler ecologische motieven een rol speelden, aldus Snyder, is dat ook nu het geval i,n Syrië. Hitler voerde oorlog om bestaansmiddelen. In Syrië brak het conflict uit na vier jaar van ernstige droogte, waardoor de boeren op drift raakten.
Wie ben ik om deze eminente historicus tegen te spreken? Toch vind ik zijn argumentatie niet heel erg sterk en overtuigend. De door hem aangevoerde argumenten zijn op zich wel juist. Maar of ze voldoende zijn om een volgende holocaust te kunnen voorspellen betwijfel ik vooralsnog. Vooral ook omdat ik geen getuige wil zijn van zo'n horrorscenario natuurlijk.
De onrust in Syrië is immers mede een gevolg van de Arabische Lente, die in Syrië geheel mislukte omdat Assad geen millimeter wenste te wijken en daarin kon volharden omdat er in Syrië zo veel verschillende religieuze stromingen en denominaties aanwezig zijn die vooral uitblinken in onvermogen om samen te werken.
De droogte en de trek naar de stad waren een feit. Maar het is toch vooral het wankelmoedige optreden van het Westen waardoor IS mogelijkheden zag om een rol van betekenis te spelen in de regio. En waardoor Poetin kans zag voor zichzelf een rol als internationaal staatsman op te eisen. Ik betwijfel of het op gang brengen van vluchtelingenstromen een masterplan van Poetin is. Het door Snyder geschetste neveneffect is desalniettemin natuurlijk wel een feit.
Maar een holocaust vergt een strategisch plan, een breed gedragen verantwoording en een leider die een dergelijke monstruositeit aan zou durven. Daarvan is vooralsnog geen sprake. Ik mag toch hopen dat ik nu niet te naïef ben. Een clash rond het huidige Israël houd ik zeer wel voor mogelijk maar dat is dan toch mede aan Israël en de onverzoenlijke houding van de Israëlische politici, Netanyahu voorop, zelf te wijten.
donderdag 22 oktober 2015
Neanderthalers aangetroffen...
...in Steenbergen, waar het college van burgemeester en wethouders een inspraakavond belegden om te discussiëren over de vraag of er in Steenbergen vluchtelingen zouden kunnen worden opgevangen. Er lag nog geen besluit tot het openen van een AZC, er was ook nog geen verzoek daartoe ingediend. Maar burgemeester Vos zette de enig juiste en meest democratische stap.
Een groep Neanderthalers scandeerde "wij gaan op vossenjacht" en een vrouw die uit wilde leggen waarom zij voorstander was van het opvangen van vluchtelingen werd toegezongen met "daar moet een piemel in".
Ben ik blij dat ik niet Steenbergen woon! Maar waar zou toch dat rare idee dat asielzoekers en vluchtelingen pedofiele stelende verkrachters zijn vandaan komen? Waar komt toch dat vergiftigde klimaat vandaan dat ons kennelijk dwingt voortdurend onze donkerste kant te tonen als het erom gaat mensen in nood te helpen?
Netanyahu = evil
Netanyahu is in Berlijn om aan ons allen uit te leggen dat Hitler helemaal niet van plan was de Joden uit te roeien maar dat hem die kwaadaardige 'Endlösung' destijds werd ingefluisterd door de grootmufti van Jeruzalem, Haj Amin al-Husseini. Nou valt er van de laatste weinig fraais te melden maar Netanyahu pleegt hier een schandalige vorm van geschiedvervalsing. Het gaat hem er alleen maar om de Palestijnen voor te stellen als het ultieme kwaad. Door de Palestijnen te framen in een holocaust omgeving belast hij hen met een eindeloze schuld. Het is niet voor het eerst dat de shoah op zo'n schandalige manier misbruikt wordt voor politieke doeleinden.
Angela Merkel distantieerde zich op een soevereine manier van de misselijk makende opmerkingen van Netanyahu en beklemtoonde dat Duitsland en Duitsland alleen verantwoordelijk was voor de holocaust. Letterlijk sprak zij van de Duitse verantwoordelijkheid voor de 'Zivilisationsbruch der Shoah'.
In een uitstekend artikel van 16 oktober legt Derk Walters, correspondent voor de NRC, uit hoe dit framen is doorgedrongen in de taal die politici en media in Israël hanteren. Een jood die een Palestijn doodt wordt een aanslagpleger genoemd, maar een Palestijn die een jood doodt heet een 'terrorist'. En nog schrijnender is de afloop van zulke incidenten: de joodse aanslagpleger wordt gearresteerd, de Palestijn doodgeschoten. Columnist Gideon Levy van Haaretz spreekt zelfs van buitengerechtelijke executies.
Het leger mag met scherp schieten op Palestijnse stenengooiers. Huizen van vermeende terroristen worden onmiddellijk gesloopt, een collectieve straf waarbij niet alleen de (vermeende) dader wordt gestraft maar ook diens familie, vrouw en kinderen.
Israël, land van eindeloze treurnis. Zolang er leiders zijn als Netanyahu zal er geen einde komen aan het bloedvergieten.
Labels:
Angela Merkel,
Haj Amin al-Husseini,
Israël,
Netanyahu
maandag 19 oktober 2015
King Crimson : The Stick Men
In een klein zaaltje in Den Bosch, W2 voor veel te weinig maar wel enthousiast publiek speelden gisteravond The Stick Men. Twee van henb, Stick man Tony Levin en drummer Pat Mastelotto maakten vroeger deel uit van de legendarische Kong Crimson.
Enkele decennia geleden zag ik King Crimson in de Vereeniging Nijmegen met Robert Frip (die op een stoel aan de zijkant van het podium zat en daar niet van af kwam) met Tony Levin en met Adrian Belew op gitaar.
Gisteren dus een nieuw trio bestaande uit Tony Levin, Pat Mastelotto en de Duitse gitarist Markus Reuter, de uitvinder van de zogeheten touch gitaar. Deze gitaar stelt hem in staat tegelijkertijd de baspartij en de slaggitaar te spelen. Fascinerend. Levin en Reuter zijn klassiek geschoold, Mastelotto is een autodidact percussionist, behalve een uitstekend drummer ook een electronisch percussionist.
Een strakke set van exact twee uur waarin de muzikanten werk speelden van henzelf, van King Crimson en zelfs een song van (Tubular Bells) Mike Oldfield. Voornamelijk instrumentaal werk, gelukkig maar want het zingen van Tony Levin mag geen naam hebben.
De muziek wordt wel progressive rock genoemd en ligt dicht tegen de jazz en eigentijdse muziek aan. Eens iets van beluisteren? Klik dan op de link The Stick Men of deze met Adrian Belew The Stick Men met Adrian Belew. Of deze Indiscipline waar Adrian Belew het prachtige I repeat myself when I'm at stress speelt en let eens op de drumbattle. Niet iedereen zal hier van houden maar ik vond het een puik concert.
We zijn compleet gek geworden
In Rijssen heeft het college van BenW besloten 150 vluchtelingen op te vangen in een sporthal. We hebben het dan over een half procent van de lokale bevolking. De burgemeester is inmiddels met de dood bedreigd. Een echtpaar heeft besloten hun kind van school te halen omdat de vluchtelingen een gezondheidsrisico voor hun dochtertje zouden vormen. Slechts één klein berichtje maar dit voorval maakt nog maar eens duidelijk hoe ziek wij hier in een van de rijkste landen ter wereld zijn.
Veel erger nog is het in Keulen waar een burgemeesterskandidate een dag voor de verkiezingen door een idioot levensgevaarlijk werd verwond omdat ze er een voorstander van was vluchtelingen op een menswaardige manier op te vangen. Ofschoon ze nog steeds in coma ligt, werd ze met overgrote meerderheid van stemmen tot burgemeester gekozen. Dat dan weer wel.
Abonneren op:
Posts (Atom)














