Wij leven in een ziek land

 

Je komt in een vergaderzaal van de universiteit en ziet er een schilderij hangen. Het bevalt je niet, misschien omdat de maker je niet aanstaat, misschien omdat je het geen knap geschilderd doek vindt, misschien omdat het associaties bij je oproept die je niet prettig vindt. Je vraagt je niet af waarom men ooit eens juist voor dit schilderij koos maar maakt je wrevel kenbaar bij de universiteit. Tja, kan gebeuren. Dat je kennelijk zo gevoelig bent dat je het liefste zou zien dat dit schilderij zou worden verwijderd is een teken aan de wand. Dan heb je van de essentie van kunst in ieder geval niets begrepen. 

Maar wat me vooral ergert is de onverdraagzaamheid van de klaagster. Afgelopen dinsdag verstuurde een Leidse promovenda in de politicologie een tweet waarin zij zich afvroeg welk signaal het schilderij uitstraalde en opmerkte dat een ironische of zelfkritische noot ernaast niet zou misstaan. Daarop reageerde de hoogleraar criminologie Joanne van der Leun: "Ik heb het grootste deel van mijn carrière in de academische wereld doorgebracht in kamers met mannen en schilderijen van mannen. Bovendien heb ik een hekel aan de rook, ook al is het maar geschilderd."

Schilderij wordt weggehaald, dames enthousiast. Wat een onzin. En dat is dan ook meteen mijn allergrootste ergernis: dat iemand beslist dat het schilderij dus dan maar moet worden verwijderd. Een affront aan de maker van het schilderij, Rein Dool. Een affront aan de kunst. En een walgelijke knieval voor woke vigilantisme. 

Donatella Di Cesare is politiek warhoofd

 

Officieel is ze politiek filosoof . Ze stoort zich eraan dat Europa geen leidende rol heeft  genomen in een diplomatiek optreden tussen beide vechtende partijen. Di Cesare gaat er simpelweg aan voorbij dat Oekraïne niet in een conflict met het Rusland van Poetin verkeerde maar brutaalweg werd binnengevallen. Op volstrekt irrationele, gestoorde en historisch onjuiste aantijgingen. 

Zij is verklaard en fel tegenstandster van wapenleveranties aan Oekraïne maar ook verzet zij zich tegen de wereldwijde sancties tegen Rusland. Di Cesare verklaart haar weerzin tegen wapenleveranties uit haar pacifisme. Maar als dat pacifisme ertoe leidt dat een oorlogsmisdadiger als Poetin gewoon een buurland kan binnenvallen en onder de voet lopen? Overal waar de Russen komen wordt de complete infrastructuur vernietigd, hele dorpen, hele steden worden van de aardbodem geveegd. Wat is dat voor pacifisme?

Europa kan zich niet als medestrijder op het strijdtoneel werpen, dat zou regelrecht tot een nucleaire ramp leiden. Het is mede dankzij de wereldwijde wapenleveranties dat de Russen konden worden gestopt en deels zelfs verdreven. Denkt u, denkt Di Cesare dat diplomatie Oekraïne zou hebben geholpen? Als haar wordt gevraagd of Oekraïne zich dan maar gewoon had moeten overgeven antwoordt zij: "Ik kan er echt met mijn hoofd niet bij dat mensen elkaar met wapens te lijf gaan voor een lap grond". En als haar gevraagd wordt wat de Oekraïners dan hadden moeten doen, zegt ze: "U vraagt naar praktische oplossingen. Maar ik zet geen beleidslijnen uit, ik ben een filosoof".

Di Cesare is een politiek warhoofd dat de rode loper uitrolt voor Poetin en Lavrov. Onder het mom van pacifisme.

Ik zat er naast, gelukkig maar

 

Op 3 november berichtte ik hier nog dat de midterms het begin van het einde inluidden in de VS. Dat zag ik dus fout. Nu vreesden vele zegslieden met mij dat de reds met een landslide zouden winnen en in dat opzicht zijn heel wat mensen verrast door de werkelijke uitslag van de Amerikaanse verkiezingen. De democrate behouden hun meerderheid in de Senaat en dat is werkelijk hoopgevend nieuws. Er bestaat zelfs nog een kleine kans dat ze ook in het Huis van Afgevaardigden een meerderheid behouden maar als ze die verliezen dan zal dat een zeer beperkt verlies zijn. 

Als ik de commentaren goed begrijp kun je niet direct stellen dat deze onverwachte zege - want zo kunnen we deze uitslag ten gunste van de democraten wel interpreteren - aan Joe Biden te danken is. Hij is simpelweg te oud voor een taak als deze en wat de democraten zich te weinig realiseren is dat er een jonge, frisse, nieuwe kandidaat klaar moet staan voor de presidentsverkiezingen in 2024. Niets wijst erop dat daar aan gewerkt wordt. Er heeft zich nog geen potentiële kandidaat aangemeld waar die er allang had moeten staan. Kamela Harris gaat het in ieder geval niet maken, tot nog toe is ze erin geslaagd nagenoeg onzichtbaar te blijven. 

Nee, het heeft er alles weg van dat de Amerikaanse kiezer zich heeft laten leiden door de economie, het afschaffen van het recht op abortus en de overtuiging dat het landsbestuur niet in handen van eencelligen mag komen. Ook de republikeinen realiseren zich in groten getale dat Trump uiteindelijk een ramp voor het land is. De vraag is nu of en wanneer hij zelf in gaat zien dat zijn momentum voor bij is.

Ik ben blij dat ik er met mijn voorspelling naast zat maar Amerika blijft aanleiding voor grote zorgen. Moeten we straks blij zijn met een Desantis als nieuwe Amerikaanse president? Ik blijf het land op de voet volgen, het blijft immers fascineren. Al was het maar om iemand als Trump met droge ogen een uitspraak te zien doen waar u en ik smadelijk om uitgelachen zouden worden. Zie het filmpje hieronder.

Vera Bergkamp is te kwader trouw en moet onmiddellijk afgezet worden

 

Uit een artikel in de Volkskrant van vandaag blijkt dat het onderzoek naar het functioneren van voormalig voorzitter van de Tweede Kamer Khadija Arib onder leiding staat van een van de twee anonieme klagers, topambtenaar Jorine Wolff. De huidige voorzitter van de Tweede Kamer, Vera Bergkamp, is niet van zins hier in te grijpen. Dat betekent slechts één ding: Vera Bergkamp is te kwader trouw en is bezig aan een persoonlijke vendetta jegens Khadija Arib.

Merk hierbij nog op dat het Vera Bergkamp was die destijds de verantwoordelijkheid droeg voor het personeelsbeleid en geen aanleiding zag in te grijpen toen er klachten over Arib rondzoemden. Waarom ze daar nu, twee jaar na dato, opeens anders over is gaan denken, blijft vooralsnog een raadsel.

Maar ook die mevrouw Jorine Wolff deugt natuurlijk voor geen meter. Het is te bespottelijk voor woorden dat ze überhaupt heeft overwogen de onderzoeksopdracht van het Presidium te aanvaarden. Het gaat hier om een abc-tje van integriteit en zowel Bergkamp als Wolff zakken finaal door het ijs. Zij doen niet eens moeite om de schijn van onafhankelijkheid te garanderen!

Khadija Arib heeft volkomen gelijk dat ze geen medewerking verleent aan deze nepvertoning. Het is een schande dat een alom gerespecteerd Kamerlid op zo'n manier geschoffeerd wordt. Die mevrouw Wolff dient een berisping te krijgen voor haar niet integer optreden en Vera Bergkamp dient afgezet te worden als Kamervoorzitter.

Scientist Rebellion en de opkomst van de onverdraagzame Nederlander

 

Gelukkig is er een groeiende groep wetenschappers die het niet kan verdragen dat hun bevindingen het afleggen tegen onderbuikgevoelens van hun kritikasters en de zogenaamde vox populi die bij steeds meer populistische politici te horen is. In een artikel in de Volkskrant wordt aangestipt wat de mogelijke risico's zijn van wetenschappers die de straat opgaan om door middel van demonstraties hun wetenschappelijke bevindingen extra lading mee te geven. Wanneer een wetenschapper te nadrukkelijk ideologisch actief is, kan dat het draagvlak voor zijn bevindingen juist doen afnemen. Het publiek gaat twijfelen aan de onafhankelijkheid van de wetenschapper. Op zo'n moment heeft publieke actie duidelijk een averechts effect.

Tegelijkertijd worden wetenschappers steeds vaker bedreigd. Niet omdat ze de straat opgaan maar omdat ze de resultaten van wetenschappelijk onderzoek naar buiten brengen die de goegemeente onwelgevallig is. Dat heeft ertoe geleid dat er door de minister van Onderwijs, cultuur en Wetenschap Robbert Dijkgraaf een meldpunt Wetenschapveilig, analoog aan het meldpunt Persveilig is opgericht. Het is natuurlijk bizar dat we zulke meldpunten nodig hebben. Maar nog veel ernstiger is het dat er Nederlanders rondlopen die kennelijk menen dat ze een medeburger mogen bedreigen en intimideren omdat die iets verklaart wat hen niet aanstaat. Wat mij betreft moeten zulke eencelligen hard gestraft worden, als zulk volk vrij rondloopt in onze samenleving kan niemand zich meer veilig voelen.

We Interviewed Trump Supporters, Goes HORRIBLY WRONG

Biden Devastates MAGA, Labels Trump Enemy of Democracy

Philomena Cunk's Moments of Wonder Ep 1: Time

De midterms zijn het begin van het einde

 

Op 8 november gaan de Amerikanen naar de stembus en zag het er de afgelopen maanden naar uit dat de Democraten zowel in the Senate als in the House of Representatives een kleine meerderheid zouden behalen, inmiddels zijn  de kansen gekeerd. Op basis van de jongste polls zouden de Democraten hun meerderheid definitief verliezen. Niets dat er op wijst dat het sentiment in de komende dagen nog gaat keren. Dat betekent de facto het einde van de Biden Administration. De Republikeinen zullen iedere vorm van wetgeving door Biden frustreren en onmogelijk maken. Ook mag je verwachten dat Trump vrij snel na 8 november bekend zal maken dat hij weer van de partij zal zijn en zich zal kandideren voor de verkiezingen van 2024. En het lijkt erop dat hij dan de volstrekt gestoorde Marjorie Taylor Greene (white supremacist, ultrareligieus en racist) als running mate zal aanwijzen.

Ik volg deze Midterms van een te grote afstand om goed te kunnen inschatten waarom gebeurt wat er gebeurt. Of niet gebeurt, for that matter. Waar blijven de vlammende verkiezingsspeeches van Biden? Waarom werd Obama pas vorige week voor het eerst op het strijdtoneel waargenomen? Waar blijft een potentiële opvolger voor Joe Biden? Kamela Harris heeft, anders dan Nancy Pelosi, tot nog toe vrijwel niets laten zien, Het lijkt alsof de democraten het hoofd al in de schoot hebben gelegd, alsof ze zich bij voorbaat neerleggen bij het komend verlies.

Zeker is dat met het vertrek van Biden uit het Witte Huis in 2024 de Amerikaanse democratie ten grave wordt gedragen. De Amerikanen hebben in de laatste paar jaar aangetoond geen fan van de democratie te zijn. Ze verdragen eenvoudigweg niet dat er mensen zijn die er een andere mening dan zijzelf op nahouden. Er zal geen verschil meer zijn tussen het Turkije van Erdogan, het Israël van Netanyahu en het Amerika van Trump: ondemocratische, op autoritaire leest geschoeide samenlevingen waarin gelovigen de dienst uitmaken, vooral de oude mannen die op cruciale posities zitten, imams, rabbi's, dominees. Ik voorspel dat Trump dan helemaal los zal gaan en de gekte zal daar zegevieren. De rest van de wereld moet zich ernstige zorgen maken.

Ik voorspel dus dat de Republikeinen de Midterms gaan winnen en ik hoop bij god, allah en jahweh dat ik het helemaal mis heb.

Boeren kunnen doen wat ze willen, klimaatactivisten niet

 

Twee klimaatactivisten zijn in een supersnelrechtprocedure door het OM voor de rechter gebracht die ze prompt allebei veroordeelde tot twee maanden gevangenisstraf. De meeste mensen vinden dat prima, die activisten moeten per slot van rekening  van o s cultureel erfgoed afblijven. Verontwaardiging alom. Ik persoonlijk heb, ook al ben ik een fervent museumbezoeker en liefhebber van beeldende kunst, totaal geen moeite met deze acties. Jonge mensen zien dat de aarde aan onszelf ten onder gaat, zij zien een oudergeneratie die zich totaal niet bekommert om wat ze hun kinderen en kleinkinderen nalaten.

Voor klimaatontkenners maakt dit allemaal niets uit maar zij zullen zich nooit laten overtuigen, nog niet door de zwaarst denkbare bewijslast. Maar los van hoe wij, ieder van ons, in deze discussie staan: bent u het niet met mij eens dat deze klimaatactivisten op een totaal andere wijze worden benaderd door het bevoegd gezag dan onze boeren? U heeft toch ook gezien dat deze activisten, die geen enkel kwaad in de zin hebben, onmiddellijk werden gearresteerd, voor de rechter gebracht en veroordeeld?

En de boeren kunnen ons land een heel jaar lang teisteren met intimidatie en geweld, hun wandaden zijn voor iedereen zichtbaar, want uitvoerig gefilmd en gefotografeerd. Toch is er niet één boer gearresteerd, laat staan voor het gerecht gebracht én veroordeeld. Ja, ik geloof dat er hier en daar anderhalve boer een juridische tik op de vingers heeft gekregen maar dat is het dan ook.

Dit bewijst alleen maar dat wij inderdaad in een boerenvrijstaat leven waar de boeren onder en boven de wet staan. Ook is er sprake van een stuitende rechtsongelijkheid. Een boer mag intimideren en geweld gebruiken zonder dat hem ook maar een strobreed in de weg wordt gelegd, een klimaatactivist gaat meteen de cel in.

Ik ben de laatste die Nederlandse rechters zal veroordelen, hier is eerst en vooral sprake van nalatigheid aan de zijde van politie en OM. Maar de rechter had wat mij betreft wat meer betrekkelijkheidszin aan de dag kunnen leggen bij het bepalen van de strafmaat.