Onze regering heeft begrip en ik schaam mij diep

 

Wordt het niet eens tijd dat de internationale gemeenschap gezamenlijk opstaat en Trump en Netanyahu laat weten dat zij zichzelf tot paria van diezelfde gemeenschap hebben gemaakt? Dat gaat natuurlijk nooit gebeuren. Neem onze VVD-regering (ja, dat blijf ik Jetten echt nadragen) die spitsroeden loopt en zegt tegen het gebruik van geweld buiten het internationale recht om te zijn maar tegelijkertijd vanwege de slechtheid van het Iran-regime begrip heeft voor de acties van Israël en de VS.

Hoe kun je begrip hebben voor deze ronduit misdadige acties van twee staten die weten dat ze de sterkste zijn en door niemand tegengehouden kunnen worden. Hoe slecht en misdadig het regime in Iran ook is, misdadigers behoren berecht te worden, niet standrechtelijk geëxecuteerd. Hoe kun je begrip hebben voor deze ongekende agressiviteit waarbij de hele regio wordt meegesleurd? Hoe kun je begrip hebben voor twee schurkenstaten die in een paar dagen tijd de hele wereld confronteren met de economische gevolgen van hun wandaden? Hoe kun je begrip hebben voor een agressieve oorlog zonder ook maar enig plan voor nazorg of herstel? Denkt u echt dat Amerika en Israël daarmee bezig zin? Natuurlijk niet. Zij zijn alleen bezig met vernietiging. Hoe kun je begrip hebben voor deze oorlog die de Iraanse bevolking alleen maar dieper in de ellende stort? 'Gooien jullie nu je regering maar omver', zei Trump, wij hebben de weg alvast voor jullie geplaveid. Een smeriger leugen is nauwelijks denkbaar. Hoe kun je begrip hebben voor de misdadige joden die Beiroet helemaal kapot bombarderen terwijl ze binnenlands de Westelijke Jordaanoever annexeren?

Maar onze regering heeft begrip. Net zoals de Duisters. Bondskanselier Merz nodigde onlangs Netanyahu uit naar Duitsland te komen en hij verzekerde hem dat hij er ook weer veilig kon vertrekken. Ook Merz heeft schijt aan het internationaal recht. Met veel moeite is vlak na de Tweede Wereldoorlog op 24 oktober 1945 de VN opgericht, een onvolkomen institutie met vanaf het begin enkele grote weeffouten. Maar we hebben geleerd er mee te leven en we hebben er ook ons voordeel mee gedaan. Maar u weet dat wat te voet komt, te paard weer vertrekt. Trump viel Venezuela binnen, dreigde dat kunststukje in Groenland te herhalen en nu bombardeert hij Iran en dreigt hij binnenkort ook even Cuba over te nemen.

Wanneer begrijpen die achterlijke Amerikanen dat zij iemand op het schild hebben gehesen die zich niets van hen aantrekt. Beloofde hij niet buitenlandse oorlogen niet meer te zullen beginnen? Deze oorlog kost der Amerikanen en biljoen dollar per dag. Snappen ze niet dat Poetin hier de lachende derde is omdat hij zich nu schathemeltje rijk ziet worden door winsten op Russische energie? Zijn ze te dom om zich te realiseren dat het niet voor niets is dat Xi Jiping niet van zich  laat horen? Die weet nu hoe hij Taiwan binnen moet harken. Hij moet alleen zijn leger eerst nog even op oorlogssterkte brengen en dat is wat lastig omdat hij pas zijn complete legertop eruit heeft geflikkerd.

Ik zeg u: u denkt misschien dat we in een bizarre wereld zijn aangeland maar geloof mij, het ergste moet nog komen. 

Amerikanen en Israëli zijn levensgevaarlijk, wie stopt deze gevaarlijke idioten?

 

En opnieuw gaan de Amerikanen genadeloos in de fout. Geholpen door Israël zijn ze begonnen met het bombarderen van talloze strategische plekken in Iran met als doel regime change. Nu zou je kunnen zeggen: die ayatollahs zijn dermate onmenselijk, corrupt en crimineel, wie kan er bezwaar tegen hebben dat ze weggebombardeerd worden. Maar we  moeten duidelijk onder ogen zien dat zelfs dit perverse ayatollah-regiem een soevereine staat is, die niet zomaar binnen mag worden gevallen. Het internationaal recht verbiedt dit soort agressie. Maar daar trekken de Amerikanen en de Israëli zich niets van aan, zoals we in Gaza en Venezuela zagen.

Zij zijn ook helemaal niet geïnteresseerd in de Iraanse bevolking. Wat Trump en Netanyahu betreft mag die bevolking gewoon verder creperen. Zij zijn enkel geïnteresseerd in het elimineren van Iran als een potentiële nucleaire macht en in de oliebelangen die met Iran zijn gemoeid. Bovendien, je kunt wel een paar ayatollahs verwijderen maar men moet niet vergeten dat de Revolutionaire Garde in Iran uit 125.000 tot 250.000 goed getrainde militairen bestaat, militairen die ook nog eens sleutelposities innemen in de Iraanse economie. 

Het is dan ook ronduit zorgwekkend dat noch de Amerikanen, noch de Israëli contact zoeken met vertegenwoordigers van burgerorganisaties. Je moet er niet an denken wat er kan gebeuren als een clown als de zoon van de sjah kans zou zien in het machtsvacuüm te springen. De kans is groot dat de Iraanse burgers al heel snel moeten concluderen dat de ayatollahs weliswaar verdreven zijn maar dat hun leefomstandigheden in het geheel niet verbeterd zijn. Dat ze nog steeds geen zeggenschap over hun bestaan hebben en dat ook de nieuwe machthebbers hun onderdanen alleen maar minachten.

Laten we hopen dat de ayatollahs gearresteerd worden zodat ze kunnen worden berecht op een beschaafde manier. Laat hen niet eindigen als Ceausescu, Khadafi of Saddam Hoessein. 

Het verraad van Trump

 

De geschiedenis zal keihard oordelen over deze Amerikaanse president. Mocht dat anders zijn dan is de wereld definitief in een dystopie veranderd. Trump gelooft niet in multinationaal overleg. Hij prefereert deals tussen twee landen waarbij de sterkste altijd wint. De manier waarop hij nu Oekraïne probeert te dicteren hoe een deal met de misdadige Russen er uit zou moeten zien is ronduit misdadig en pervers.

Niet alleen moet Oekraïne een deel van de eigen natie, ook onbezet gebied, afstaan aan de Russen, het moet ook accepteren dat het leger zodanig klein wordt dat Poetin over een jaar of vijf gewoon een hernieuwde oorlog kan beginnen en het  land dan onder de voet kan lopen. Ook moet de Russische taal onderwezen gaan worden en moet de Russische orthodoxe kerk leidend worden. Dit alles komt neer op een volledige overgave aan Rusland. U begrijpt het al: in dit 28 punten plan hoeft Rusland geen enkele concessie te doen! En nog perverser: de VS willen delen in de winst uit de opbrengst van Russische tegoeden. Perverser kun je het niet krijgen. 

Ook presteerde Trump het Europa geheel buiten spel te zetten terwijl Europa de eerst belanghebbende bij dit conflict is en bovendien de financiële lasten  moet dragen van alle Amerikaanse hulp aan Oekraïne. De Amerikaanse voorstellen zijn geheel ingefluisterd door de Russen en de tandeloze hork, vastgoedondernemer en zelfverklaard diplomaat Steve Witkoff heeft het allemaal graag laten gebeuren. Hij zal nooit iets anders doen dan Trump bewieroken en hem naar de mond praten.

Er kon de wereld geen grotere ramp overkomen dan de schertsfiguur Trump te moeten tolereren. Helaas is deze schertsfiguur wel de machtigste man ter wereld. Laten we hopen dat het Europa lukt de voorwaarden voor een definitief staakt het vuren bij weet te sturen naar een evenwichtiger en vooral rechtvaardiger plan om deze afschuwelijke oorlog te beëindigen. 

"Dit is de donkerste periode van mijn leven. Dit is het echte Amerika"

 

 

In de NRC van vandaag staat een even interessant als verontrustend interview van Emilie van Outeren met de Amerikaanse journalist Nikole Hannah-Jones, werkzaam bij de New York Times. Voor haar 1619 Project, een onderzoek naar het Amerikaanse slavernijverleden kreeg zij de Pullitzerprice. Ik put vrijelijk uit dit interview waarin Hannah-Jones al mijn opmerkingen en angsten over het Amerika van vandaag bevestigt. Alle hieronder geplaatste woorden zijn letterlijke citaten uit het interview.

De door deze regering Trump gelanceerde aanval op de mensenrechten is de grootste die we in de afgelopen eeuw hebben doorgemaakt. Terwijl we ons voorbereiden opo het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten, in 2026, is het niet zeker dat onze multiraciale democratie standhoudt.

De aanval op zogenoemde DEI (diversiteit, gelijkheid en inclusie) is voornamelijk een aanval op burgerrechten. Hij heeft witte Amerikanen geherdefinieerd als de primaire slachtoffers van rassendiscriminatie. En de herindeling van de kiesdistricten gaat niet alleen over partijpolitiek, het is ook raciaal.

We zien een complete vernietiging van democratische normen in het hele land. Trump breidt zijn uitvoerende bevoegdheden uit en doet dingen die hij grondwettelijk niet mag. De checks and balances falen.

Militairen vallen steden binnen omdat die worden geleid door zwarte, Democratische burgemeesters. Universiteitsdocenten worden ontslagen omdat ze niet de ideologie van de regering uitdragen. Het is intimidatie die de vrijheid vabn meningsuiting beperkt. Niets hiervan is normaal voor een democratie.

Degenen die de geschiedenis bestuderen weten dat tegen de tijd dat mensen de impact beginnen te voelen, de autocratie al verankerd kan zijn.

Een groot deel van onze nieuwsindustrie is in handen van miljardairs. Ze capituleren deels uit angst, maar ook omdat ze het met bepaalde dingen eens zijn.

In elke autocratische staat wordt geprobeerd het gedeelde nationale geheugen te beheersen. Dat is de sleutel tot hoe je macht consolideert en behoudt: een mythisch verleden creëren dat je eigen leiderschap rechtvaardigt.

We worden allemaal doordrenkt met mythologie maar Amerikanen geloven werkelijk dat dat ze uitzonderlijk zijn. De VS verkleuren en daarmee dreigen blanken hun meerderheid, status en politieke macht kwijt te raken. De angst daarvoor bepaalt mede de backlash en de bereidwilligheid om de democratie op het spel te zetten.

Hannah-Jones eindigt het interview met een verzuchting en een krachtig maar verontrustend statement: "Dit is de donkerste periode van mijn leven. Dit is het echte Amerika". Vooruitgang komt in korte salvo's en de terugslag is permanent. 

Er breken duistere tijden aan

 

Er is geen hoop meer. Trump keert terug en Poetin weet dat hij zijn gang kan gaan. Als ik in een Baltische staat zou wonen, zou ik er niet gerust op zijn. Xi Jinping weet nu dat hij vier jaar de tijd heeft om Taiwan in te lijven. Zo'n kans krijgt hij niet snel weer. Ik lees Het beest Amerika van de Amerikaanse historica Jill Lepore in de hoop iets meer te kunnen begrijpen wat die idiote Amerikanen nu echt beweegt. Maar de titel van haar boek luidt niet voor niets zoals die luidt.

Zowel de Russen als de Amerikanen zijn totaal verziekt

 

Over Amerika zal ik hier niet al te lang uitweiden, dat deed ik al vaak genoeg. Ruim de helft van de kiesgerechtigde Amerikanen, meer dan 70 miljoen mensen gelooft heilig in een totaal gestoorde en levensgevaarlijke gek, ze laten hun kinderen op scholen vermoorden door andere totaal losgeslagen idioten die op iedere straathoek wapens kunnen kopen, ook volautomatische geweren en stenguns, en ze zien erop toe dat een leerkracht die hun kinderen een foto van een standbeeld van Michelangelo toont ontslagen wordt omdat het om pornografie zou gaan. Heeft u nog meer argumenten nodig om u te realiseren dat dat achterlijke Amerikaanse volk collectief uit de rails van de werkelijkheid is gelopen?

Nu de Russen. Ik zal de naam van degene die hen in een oorlog stortte hier niet noemen. Een meisje van 12 maakt op school een tekening en schrijft erbij dat tegen oorlog is. Vanwege die tekening wordt haar vader tot twee jaar cel veroordeeld en hij dreigt ook uit de ouderlijke macht ontzet te worden. Het brein achter dit soort acties is Maria Lvova-Belova, kinderombudsvrouw in Rusland en architecte van het beleid waarbij tot nog toe 16.000 kinderen uit Oekraïne naar Rusland werden gedeporteerd en ondergebracht bij Russische ouders die de kinderen op gezonde gedachten moeten brengen. Dit is niet alleen deportatie maar vooral ook ordinaire kinderroof. Bent u het niet met me eens dat dit de ultieme vorm van perversiteit is? Kunt u zich nog andere symptomen voorstellen die beter illustreren hoe ziek een land, een volk is?

Het is een teken aan de wand dat twee zulke grote naties zo intens ziek en diep, diep gestoord zijn geraakt. Stel dat de Amerikaanse rechtspraak niet faalt en dat Trump veroordeeld wordt zodat hij niet voor een tweede keer op het schild gehesen kan worden, denkt u dat het gevaar dan geweken is? Ik niet. En stel dat de man wiens naam ik niet zou noemen plotseling vermoord wordt of een dodelijke ziekte krijgt, denkt u dat dat de Russen zal genezen? Ik niet. De Russen hebben zich door de tsaren, door Stalin en Brezjnev en nu door de man wiens naam ik niet zou noemen laten overheersen. Als de laatste buiten beeld valt, zijn de Russen masochist genoeg om zich gretig door de volgende machtswellusteling te laten knevelen.

Jill Lepore over polarisatie

 

De Amerikaanse historica Jill Lepore, die een prachtige en indrukwekkende geschiedenis van de Verenigde Staten schreef, publiceerde onlangs een essay onder de titel Dit Amerika, pleidooi voor een betere natie. Ik zal daar binnenkort nader over berichten.  Voorafgaand aan de Amerikaanse verkiezingen van november 2020 stond er een vraaggesprek met haar in Trouw. Hoe lezenswaard zij is, moge blijken uit het hiernavolgend citaat uit dat interview.

“Maar wat drijft die polarisatie? Je kunt van alles aanwijzen, maar rond die tijd begonnen beide partijen zich achter twee grondwettelijke rechten te scharen, die werden gezien als bedreigd, en als zaken van leven en dood. Voor rechts was dat wapenbezit en voor links abortus. Die zaken zijn synoniem geworden met moord en vrijheid. Als je links bent, dan staat abortus voor vrijheid en staan wapens voor moord. En als je rechts bent, dan staat abortus voor moord en staan wapens aan vrijheid. Dat is natuurlijk een volslagen krankzinnig denkschema! Politiek is het wel heel effectief om mensen naar de stembus te krijgen".  

Polarisatie en Amerika schijnen altijd hand in hand te gaan. Denk aan de burgeroorlog, denk aan de rassenonlusten en de segregatie en zeker ook sinds het aantreden van Trump is die polarisatie nieuw leven ingeblazen. Amerika is misschien wel de enige natie die niet op etnische basis is gestoeld maar die zich heeft verenigd in enkele abstracte begrippen: we zijn allemaal gelijk, we streven geluk en vrijheid na. Het is opmerkelijk dat ook in een dergelijke samenleving polarisatie zo'n enorme rol is gaan spelen.

Migratie lakmoesproef voor beschaving

Oostenrijk trekt zich terug uit het VN verdrag Global Compact for Save, Orderly and Regular Migration. Hongarije en de VS gingen de Oostenrijkers al voor en er zullen ongetwijfeld nog meer landen volgen die migratie als het even kan buiten de eigen landsgrenzen willen laten plaatsvinden.
Trump heeft inmiddels aangekondigd dat hij zijn militairen op migranten zal laten schieten, zodra ze een steen oppakken om ermee te gooien. Kogels tegen stenen, dat lijkt mij een fair gevecht.

Niemand kan ontkennen dat migratiestromen uit de hand kunnen lopen. Europa werd er uitvoerig mee geconfronteerd en hetzelfde gaan de Amerikanen nu ervaren. Die karavaan bestaat overigens uit ongeveer duizend migranten, voor het merendeel afkomstig uit Midden Amerika. Een tweede groep migranten op drift bestaat uit enkele honderden personen.

De kern van het Oostenrijks verzet tegen een migratieverdrag dat landen oplegt medewerking te verlenen aan het oplossen van de migratieproblematiek is het Oostenrijkse standpunt dat migratie geen mensenrecht is, ook niet als dat om redenen van klimaat of armoede geschiedt.

Dat is een standpunt dat je niet zonder meer naar de prullenbak mag verwijzen. Migratie leidt vrijwel altijd tot problemen voor de ontvangende bevolking. Het probleem is echter dat er in de discussie over migratiestromen vrijwel nooit met kalmte en met harde cijfers wordt geargumenteerd. Bij voorkeur spreken tegenstanders van migratie over dit onderwerp in termen van 'tsunami' of recentelijk 'karavaan'. Trump refereert bij voortduring aan misdadigers en verkrachters die zich onder de migranten (zouden) bevinden. Of die bewering overeenstemt met de werkelijkheid interesseert hem niet. Het uitspreken van de verdenking als een feit is voldoende om de publieke opinie te kunnen manipuleren.

Ik ben ervan overtuigd dat wanneer uit wordt gegaan van de éénprocentsregel (ieder land moet tenminste 1 procent van het inwoneraantal op kunnen nemen als vluchteling), wanneer de inkomende stroom naar rato wordt verdeeld over alle gemeenten en wanneer achterstandswijken daarbij volledig worden ontzien, opvang van vluchtelingen nauwelijks problematisch zal blijken te zijn. Onder de voorwaarde dat er wel degelijk op basis van internationaal overeengekomen criteria wordt bepaald of iemand zich terecht als vluchteling aandient en onder de minstens even harde voorwaarde dat de migrant integreert in het ontvangende land, de daar heersende normen en waarden respecteert en de taal van het ontvangende land leert spreken.

Wie migratie afwijst, moet zich afvragen hoe men zich zou voelen wanneer men zelf in de omstandigheden zou komen te verkeren dat alleen migratie nog uitkomst lijkt te bieden. De bindende moraal is hier: wat gij niet wilt dat u geschiedt....
En ik wijs er nog maar eens op dat wat wij nu meemaken slechts een schijntje is vergeleken bij wat ons te wachten staat. Onze kleinkinderen, misschien zelfs al wel onze kinderen gaan nog veel grotere migratiestromen meemaken. De menselijke gemeenschap zou er goed en verstandig aan doen bijtijds effectief en menselijk beleid te ontwikkelen.

Amerika heeft geen belangstelling (meer) voor de EU

Sinds vorig jaar januari heeft Amerika geen ambassadeur meer in Brussel. De laatste Amerikaanse vertegenwoordiger daar was Anthony Gardner die zich, blijkens een interview in de NRC van 26 februari, buitengewoon veel zorgen maakt over de geloofwaardigheid van de VS onder Trump.

Trump denkt dat de WTO niet functioneert en het Amerikaanse belang ondermijnt. Aantoonbaar onjuist, aldus Gardner. Dat Trump nu op individuele, bilaterale en transactionele wijze te werk wil gaan acht hij een fundamentele vergissing: "Klimaatverandering of Iran, of sancties tegen een derde land: zonder de EU lukt het de VS niet. Het hele idee dat je er alleen voor kunt gaan is zó diepgaand misplaatst. De EU is een van de belangrijkste spelers en is bovendien heel effectief".

Gardner ziet de VS nog geen afstand nemen van de democratie. Maar wat je wel ziet, zegt hij, is een versnelling van de trend dat een klein deel van de samenleving zich een grote meerderheid van de voordelen van het kapitalistisch systeem toe-eigent. De jongste belastinghervorming van Trumo verergert die ziekte alleen maar.

Dat er voor hem nog steeds geen opvolger is verkozen acht hij veelzeggend, "want het laat zien dat de EU geen prioriteit is". En op de vraag of hij de nieuwe Amerikaanse ambassadeur un Nederland kent antwoordt Gardner: "Nee, maar ik zag wel een filmpje".

Erdogan's tram

In de jaren dat Erdogan nog heel onschuldig slechts burgemeester van Istanbul was heeft hij zich eens laten ontvallen: "Voor ons islamisten is democratie als een tram. We rijden mee tot we zijn waar we moeten zijn en dan springen we eraf".

In de NRC van 24 augustus vinden we een uitstekend artikel van Marcel Kurpershoek over het opportunisme van Poetin en Erdogan waarin hij gedetailleerd schetst hoe deze beide machtspolitici elkaar vonden ondanks dat ze in het Syrische conflict bepaald niet overal parallel lopende belangen hebben. U vindt het artikel op de volgende link en ik kan het u ten zeerste aanraden: Opportunisme bindt Erdogan en Poetin

De uitspraak van Erdogan over de democratie, waarvan hij bij een andere gelegenheid al eens zei dat democratie geen doel maar een middel was, is bijna profetisch gebleken. Een schoolvoorbeeld van een selffulfilling prophecy. En het zoveelste voorbeeld van moslims die alleen maar in democratie geïnteresseerd zijn om een theocratie te kunnen vestigen.

Er komen tenminste twee momenten aan waarop het Westen Erdogan ondubbelzinnig kan laten merken en voelen dat hij niet ongestraft kan doen wat hem goed dunkt. In de eerste plaats zijn eis dat de Verenigde Staten Gülen uitleveren. We weten inmiddels uit ervaring dat in het land van Erdogan een beschuldiging zwaarder weegt dan wettig bewijs. De Gülen-beweging is door Erdogan c.s. tot een terroristische organisatie bestempeld en er zijn in Turkije genoeg rechters te vinden die deze charismatisch leider ter dood willen veroordelen. Nu is ook deze Gülen geen voorstander van een seculier Turkije maar vergeleken bij Erdogan is hij een buitengewoon verlicht politicus. De door Erdogan ingezette demonisering is dan ook grotesk en kwaadaardig.

In de tweede plaats de Turkse eis dat Turken visumvrij door Europa kunnen reizen. Ook dat mag natuurlijk nooit gebeuren. De Turken houden zich aan geen enkele afspraak met de EU en zijn ook niet bereid aan alle gestelde eisen tegemoet te komen.

In de eerste kwestie moeten we beducht zijn voor de geopolitieke verhoudingen en de situatie in Syrie in het bijzonder. We moeten erop vertrouwen dat de Amerikanen Gülen niet zullen opofferen. In de tweede kwestie ligt natuurlijk de vluchtelingendeal tussen de EU en Turkije op tafel. De Turken hebben gedreigd die overeenkomst op te zeggen wanneer ze hun zin niet krijgen en we kunnen alleen maar hopen dat de EU zich niet door Erdogan laat chanteren.

Que sera, sera

De wereld wordt danig opgeschud door de jongste ontwikkelingen in het Midden Oosten. Rusland betreedt de arena en doet dat samen met Iran, Irak, het Syrië van Assad en Hezbollah. De gemeenschappelijke noemer? Dat is de sjiitische islam. Daarmee maakt Poetin een radicaal andere keuze dan het Westen dat sedert jaar en dag haar sympathie heeft gegund aan de soennitische islam van Saudi Arabië en de Golfstaten.

Hoe men er ook over moge denken, het zou een fatale fout zijn Poetin voor een onbenul te verslijten. Er is wel degelijk veel te zeggen voor een afwijzen van de soennieten. Al het fundamentalistische moslimgeweld is - hoe men het ook wendt of keert - geboren uit het soennitische gedachtegoed.

Net nu het Westen met Iran overeenstemming heeft bereikt over het nucleaire programma van de Iraniërs inclusief het opheffen van de economische sancties tegen het land van de Ayatollahs, steekt Poetin een spaak in het wiel door samen met de Iraniërs en Assad ten strijde te trekken tegen soennitische splintergroeperingen onder het mom van een internationale coalitie tegen IS. En IS is natuurlijk het soennitische kwaad bij uitstek.

Het heeft er toch alle schijn van dat de Amerikanen volledig zijn afgetroefd en overbluft. In dit licht bezien zijn de aanstaande Amerikaanse verkiezingen van steeds groter belang. Het is slechts één keer eerder voorgekomen dat een democratische president werd opgevolgd door een andere democraat. We moeten er dus serieus mee rekenen dat er een republikein in "the Oval Office" komt te zitten. (En nu maar hopen en bidden dat het geen volstrekte idioot als stuiterbal Trump wordt)

Anders gezegd: op dit moment is het Midden Oosten een levensgevaarlijk explosieve regio geworden. Het leven van gewone burgers is volstrekt ondergeschikt, irrelevant geworden, een quantité négligeable. Maar wanneer straks ook een republikeinse havik het slachtveld gaat betreden, dan worden we getuige van een apocalyptische strijd. Het bloedvergieten heeft nog lang niet het toppunt bereikt en de vluchtelingenstroom richting Europa zal nog veel groter worden.

Er staat ons nogal wat te wachten. En wij hier in het veilige Westen? Wel, in Nederland staat ons het eerste kabinet Wilders te wachten. Maar ik waag me maar niet aan verdere bespiegelingen over de nabije toekomst. Ik mag alleen maar hopen dat ik ontmaskerd word als een hopeloos mislukte waarzegger.

Doemscenario of realiteitszin?

Twee jaar verbleef Joris Luyendijk in Londen City en schreef vanuit een van de grootste financiële zenuwcentra ter wereld behartigenswaardige columns over het reilen en zeilen van de financiële wereld. En bijna altijd was de teneur van zijn relaas dat er niets veranderde, dat zelfs de ergste financiële crisis niet in staat leek te zijn het gedrag van de bankiers om te buigen.
In de NRC van afgelopen weekend van zijn hand een groot artikel waarin hij zijn verblijf in Big L nog eens samenvat en dat doet hij in vijf woorden: dit kan niet waar zijn! In iets meer woorden is zijn analyse als volgt: megabanken zijn te groot en volstrekt onbeheersbaar geworden, nu hebben we landen met een financiële sector maar eigenlijk is er al sprake van een financiële sector met landen. De interne checks and balances van deze sector zijn uit het lood geslagen omdat niemand meer vat heeft op deze wereld. Accountants die de banken zouden moeten controleren zijn in aantal dermate klein geworden dat ze volledig afhankelijk van deze banken zijn geworden. De rating agencies zijn evenmin onafhankelijk, ook zij worden door de banken betaald. Dan zijn er nog de toezichthouders en de kennisinstituten. De toezichthouders zijn niet in staat werkelijk toezicht uit te oefenen omdat ze de financiële sector niet meer kunnen doorgronden en begrijpen. En de universiteiten zijn al volledig ingekapseld door het grootkapitaal.
Door internationale media wordt wel onderzoeksjournalistiek naar de handel en wandel van de financiële sector gepleegd maar steeds meer kranten verdwijnen en van de resterende bladen kan men slechts constateren dat omzet belangrijker dan inhoud is geworden.
Kortom, stelt Luyendijk, het kan zo weer gebeuren.

Maar daarmee zijn we er nog niet. De Amerikaanse overheid beleeft voor de tweede keer in de geschiedenis een shut down, een pervers voorbeeld van onverantwoordelijke politici. De hervormingen in Europa stagneren over de hele breedte: aan het bankentoezicht wordt niet of nauwelijks vorm en inhoud gegeven, in Italië blaast Berlusconi de regering op, in Nederland wordt de regering gegijzeld door de senaat, in Duitsland lijkt Merkel veroordeeld tot eenzelfde soort coalitie als in Nederland, en zo voort.  De Japanse economie stagneert opnieuw en het is een kwestie van tijd of ook de Chinese bubble komt tot ontploffing.

Is dit allemaal doemdenken? Ik vrees van niet. Terecht stelt Luyendijk dat alleen een eensgezinde politiek deze onheilszwangere ontwikkelingen kan keren maar waar is die politiek? In geen velden of wegen te bekennen. Kortom: het zal zo weer gebeuren.

Bron: NRC

Syrië revisited

Ik vraag me af of een Russische krant een ingezonden brief van Obama zou publiceren. Heb er zo mijn twijfels bij. Het is altijd lastig wanneer een machthebber over democratie begint omdat juist machtshebbers vaak zoveel last hebben van democratie dat ze er weinig moeite mee hebben om een "work around" te bedenken. Veiligheidsdiensten en manipulatie van de media zijn dan de meest effectieve instrumenten.

Maar puur kijkend naar de inhoud van de brief van Poetin aan het Amerikaanse volk, kun je niet ontkennen dat het een sterk staaltje van publieksbeïnvloeding is. En wat nog vervelender is voor Obama: Poetin heeft gelijk. Niet dat hij 'in the real world' óók gelijk heeft, maar zijn redenatie is coherent, logisch en plausibel. En laten we wel zijn: veel wijst erop dat het scenario dat ook terroristen gifgas hebben gebruikt, wel eens zou kunnen kloppen. En alleen al die meer dan serieuze verdenking maakt militair ingrijpen tegen Assad vrijwel onmogelijk.

Obama noemt de Amerikanen "exceptional" maar ik beschouw dat toch vooral als een belediging aan de rest van de wereldbevolking. Wat maakt die Amerikanen dan zo uitzonderlijk? Behalve dat ze kunnen bogen op economisch succes en vrijwel ongelimiteerde militaire kracht, is er weinig dat ten gunste van de Amerikanen kan worden uitgelegd. Dat zij zichzelf morele autoriteit toedichten komt op mij grotesk en vooral volstrekt misplaatst over. Enige nederigheid is hier toch op zijn plaats. Het is terecht dat Poetin daar op wijst en de Amerikanen - die te pas en te onpas Gods zegen afroepen - voorhoudt dat god alle mensen toch als elkaars gelijken heeft geschapen.

Trouwens, hoe zat dat ook alweer in de oorlog tussen Irak en Iran? Die duurde van 1980 tot 1988 en er werd door Saddam driftig gebruik gemaakt van chemische wapens. En wie steunde toen het Irak van Saddam? Inderdaad, de Amerikanen en de Europeanen. En die chemische wapens waren afkomstig uit Europa. Kortom, we hebben hier van doen met een spontaan geval van geheugenverlies.

Ik moet niets van Poetin hebben, zolang hij homo's vervolgt en burgemeesterskandidaten in smerige campagnes belastert. Poetin is wel de laatste die zich democraat mag noemen. Maar in het geval van Syrië heeft hij gelijk: het is onaanvaardbaar dat een land dat zichzelf als uitzonderlijk en behept met een hogere morele autoriteit bestempelt, militair geweld kan inzetten buiten de internationaal erkende instituties om. Ook het misdadige karakter van Assad is geen rechtvaardiging voor zulk eigengereid optreden.

Obama zou er verstandiger aan doen het gesprek aan te gaan met die partijen die invloed op Assad kunnen uitoefenen. Dat zijn behalve de Russen óók de Iraniërs. Maar daarvoor moet je over je eigen schaduw heen kunnen stappen. Ik vermoed zo dat Obama dat niet aandurft. Dat zouden die uitzonderlijke Amerikanen echt niet begrijpen.

A fine example of hypocrisy

De president van de Verenigde Staten vindt dat Amerika een bijzondere en hogere moraal dient te verdedigen en daarmee is de enige legitimatie gegeven voor een optreden in Syrië buiten de Verenigde Naties om. Dat is glad ijs op een hellend vlak. Ook al kan ik niet ontkennen dat de VN gegijzeld kunnen worden door het handjevol leden met een vetorecht. Het wordt dus tijd dat de VN die status aparte voor dat selecte gezelschap eens overboord gooit. Dan kunnen VN-resoluties met gewogen meerderheden aangenomen worden. Maar zulke wijzigingen van de spelregels kunnen nooit worden doorgevoerd zolang het vetorecht nog bestaat. Kortom: de VN heeft zichzelf gegijzeld.

Maar van de VN terug naar de VS. Waar een president beloofde Guantanamo Bay te sluiten maar het nooit deed. En waar diezelfde president Edward Snowden in het gevang wil zetten omdat hij een boekje open deed over die bijzondere moraal die de Amerikanen zeggen te verdedigen. Ik ben blij, heel erg blij met Snowden omdat we nu weten wat we altijd al vreesden: de Amerikaanse NSA kent geen enkele moraal en heeft nog minder geen respect voor een van de grondrechten van de mens: het recht op privacy.

In de NRC van 6 september lezen we hoe de NSA echt denkt over ons, moderne burgers: "Voor de consument en andere tegenstanders blijft de veiligheid van het systeem in tact". De consument en andere tegenstanders. En deze opmerking plaatst de NSA nadat de organisatie zich een zodanige positie in de ICT wereld heeft verworven dat ze op kunnen leggen dat technical and soft ware engineers van encryptie systemen een achterdeurtje voor de NSA inbouwen. Deze medewerking van de grote softwarebedrijven is natuurlijk misdadig maar ik concentreer me liever op de president van de VS.

Ook Obama, van wie we zoveel verwachtten, ontkomt niet aan die dubbele moraal en dat stemt uitermate droevig. Ja, Assad moet worden gestopt maar dat is toch primair een zaak van de Arabische Liga die de VN naar de kroon steken als het gaat om machteloosheid en verdeeldheid. En inderdaad, Guantanamo Bay moet dicht, eerder vandaag dan morgen. En Snowden moet naar zijn vaderland terug kunnen keren zonder dat bij voorbaat vaststaat dat hij voor het leven achter de tralies verdwijnt.

Een militair ingrijpen in een soevereine staat enkel op basis van een "hogere moraal" zonder ook maar iets van een bewijs te leveren van vermeende misdaden tegen de menselijkheid is onaanvaardbaar, hoe plausibel de veronderstelling dat Assad de grote boosdoener is ook moge zijn.
En zolang het vetorecht overeind blijft, blijft de VN een tandeloze tijger. Hoe vaak niet hebben de VS gebruik gemaakt van hun vetorecht om Israël te vrijwaren voor hen onwelgevallige resoluties? Hebben we hen toen ooit over gijzelen gehoord?

Amerika is definitief verloren

De National Rifle Association stelde voor dat onderwijzend personeel bewapend zou worden om hun leerlingen tegen triggerhappy idioten als in Newtown te kunnen beschermen. Je denkt dan dat de Amerikanen dat toch wel te ver zullen vinden gaan. Maar nee hoor. Het onderwijzend personeel van de Clarksville High School in Arkansas besloot het advies van de NRA op te volgen en heeft zich bewapend. Noch de nationale, noch de federale overheid kan hier iets tegen ondernemen. Het beroep van Obama op gezond verstand is vergeefs. Het jongste schietincident met drie doden is nog geen etmaal oud. Amerika is definitief verloren.

100 woorden