Turkije wel, Erdogan niet

In 2004 schreef de Duitse geschiedkundige Wolfgang Burgdorf (1962) een artikel in de NRC onder de titel Wij staan bij de Turken in het krijt. zie de volgende link Wolfgang Burgdorf over de Turken. Een zeer interessant artikel en voor mij voerde hij voldoende ammunitie aan om te pleiten voor opname van Turkije in de Europese Unie. Burgdorf voert tal van geschiedkundige argumenten aan waarom Turkije in de EU thuis zou horen.

Slechts één daarvan wil ik hier kort aanstippen: "Een duister hoofdstuk is de genocide op de Armeniërs in 1915-1916. Maar het klinkt wel eigenaardig wanneer Duitsers dit aanvoeren als argument waarom Turkije niet bij Europa zou passen. De door de Duitsers gepleegde genocide op de Europese joden ligt minder ver terug en was van heel andere proporties. En toch zit Duitsland in de EU".

Met de komst van Erdogan is mijn enthousiasme voor Turkije echter danig afgenomen. Turkije was sedert Kemal Ataturk een seculiere natie, welke status werd bewaakt door het leger. Slechts enkele jaren na het aantreden van Erdogan is van die seculiere status geen sprake meer. Turkije is een nadrukkelijk islamitisch land geworden. En Erdogan, die zich heeft laten uitroepen tot president, die een gigantisch protserig paleis voor zichzelf heeft laten bouwen, deze Erdogan is voorlopig niet van plan zijn positie op te geven.

Bij de laatste verkiezingen kregen de Koerden teveel stemmen. Zoveel stemmen dat een coalitieregering noodzakelijk was. Erdogan heeft deze coalitievorming hoogst persoonlijk verijdeld. Dus komen er nieuwe verkiezingen in november. Het spel zal zich herhalen. Erdogan is zich daar al op aan het voorbereiden. Recentelijk nog met een aanslag in Ankara waarbij meer dan 100 Koerdische doden vielen te betreuren. Er wordt gesuggereerd dat IS achter deze aanslag zou zitten maar daar geloof ik niets van. IS zou een dergelijke aanslag allang hebben opgeëist maar van enig opeisen is geen enkele sprake. Ik geloof dan ook dat Erdogan achter deze aanslag zit. Chaos en dreiging van chaos is het achterliggende doel. De hernieuwd opgelaaide strijd tussen de regering en de PKK is niet alleen maar een gevolg van strategische domheid aan de zijde van de Koerden. Welnee, deze strijd komt Erdogan alleen maar heel goed uit.

Enfin, we zullen zien hoe de verkiezingen in november verlopen. Maar waar het nu om gaat is de deal tussen Turkije en de EU inzake de opvang van vluchtelingen uit Syrië en Irak. Het is natuurlijk prima dat de EU geld ter beschikking stelt om de Turken in staat te stellen onze buitengrenzen niet al te veel te laten passeren door de oorlogsvluchtelingen. Dat de visumplicht voor Turken die naar Europa willen reizen in ruil voor die Turkse inspanning wordt opgeheven kan kik nog wel billijken.

Maar dat de besprekingen over een Turkse toetreding tot de EU worden heropend, dat gaat me nu toch echt te ver. Ik weet wel, er stroomt nog heel wat water door de Bosporus voor het zover zal zijn maar zolang Turkije de natie van Erdogan is, zou ik geen enkele toenaderingspoging willen wagen.

Erdogan heeft de seculiere staat om zeep geholpen evenals de vrije pers en dat laatste is echt een doodzonde. Een EU-lidstaat zonder vrije pers en vrijheid van meningsuiting? Ik weet het de Hongaren kunnen er ook wat van maar Erdogan steekt hen toch echt naar de kroon. Ook de allergische reacties van Turken op de Armeense kwestie geven weinig aanleiding tot enig optimisme. Turkije in de EU? Nee, ik zou voorlopig maar zeggen: nu even niet.

Burgemeester worden?

Het jaar is nog niet ten einde en er zijn al 12 burgemeesters opgestapt. Twee ven hen wegens een liefdesaffaire, drie wegens integriteitsproblemen, een vanwege een vergunningkwestie en de overige zes vanwege politiek geruzie. Er zijn gemeentes die al jarenlang nagenoeg onbestuurbaar zijn doordat de lokale politiek er een janboel van maakt.

Er zou gedegen onderzoek gedaan moeten worden naar deze verontrustende ontwikkeling. Ik durf te wedden dat de opkomst van nieuwe politieke groeperingen die je onder de noemer 'leefbaar' kunt scharen hier mede debet aan is.

We hebben nog geen goed antwoord gevonden op kiezers die de traditionele partijen verlaten en hun toevlucht nemen tot lokale initiatieven die misschien wel opvattingen en doelen hebben maar over geen enkele bestuurlijke ervaring beschikken.

In kringen van Powned, Geen Stijl en de PVV wordt daar weliswaar smalend en schamper over gedaan maar dat is grotendeels onterecht. De kritiek is begrijpelijk en deels terecht wanneer die bestuurlijke ervaring samenvalt met een soort old boys network waarin met name mannen elkaar de bal toespelen.

Maar die kritiek is onterecht wanneer het erom gaat een lokale gemeenschap te besturen, waarbij coalitievorming en bereidheid tot het compromis de belangrijkste bouwstenen vormen. Wanneer deze instrumenten niet meer functioneren dan ontstaat er in combinatie met de abominabele omgangsvormen in de publieke arena een politiek-bestuurlijke slangenkuil. Het openbaar belang is daar in ieder geval niet mee gediend.

De rust zal pas weerkeren wanneer we ons collectief realiseren dat we een verkeerde afslag hebben genomen. De mondige burger die in zijn assertiviteit meent alles te kunnen zeggen wat in hem opkomt, zich gesteund wetend door landelijke politici die elke fatsoensnorm hebben laten varen, laat zich steeds vaker verleiden tot agressief gedrag, dreigen met geweld en het toepassen van geweld.

Maar ik haast me hierbij op te merken dat de bron van deze zorgelijke tendens is gelegen in het falen van de bestuurlijke elites, zowel op het vlak van de politiek als op het vlak van de financiële instellingen en de grote ondernemingen. Daar moeten we de oorzaken van ons moreel bankroet zoeken en nergens anders.

Burgemeester willen worden is een mooie ambitie maar in het licht van de jongste maatschappelijke ontwikkelingen wordt dat een steeds minder aanlokkelijk perspectief. En dan heb ik het nog niet eens over de criminele outlaws die steeds vaker pogingen ondernemen om het lokaal bestuur geheel naar eigen hand te zetten.

De slechtste film aller tijden

Inderdaad, een slechtere film dan Irrational man van Woody Allen heb ik niet gezien. Ik zal er ook niet veel woorden aan vuil maken. Een volstrekt belachelijk schript, rammelende psychologie, ongeloofwaardige karakters, slecht geacteerd en voor de rest doodgewoon een stomvervelende film. De volgende Allen laat ik gewoon aan me voorbijgaan, ik kan me er niet één herinneren die ik wel de moeite waard vond.

Ik schaam me, Nederlander te zijn

Het lijkt er af en toe op dat de Nederlandse samenleving snel aan veranderen is. Met de komst van oorlogsvluchtelingen en asielzoekers is hier een doos van Pandora geopend die niet meer dicht te krijgen is. We lijken door collectieve waanzin bevangen en trekken ons niets meer aan van het aantoonbare feit dat onze interpretaties van de werkelijkheid niets meer van doen hebben met wat een objectieve waarnemer te zien krijgt.

Niet alleen lijkt een groot deel van de Nederlandse bevolking zich helemaal gek te laten maken door Wilders en de zijnen, die zowel in de Eerste als de Tweede Kamer van een nepparlement spreken. Waar de voorzitter van de Tweede Kamer geen reden tot ingrijpen zag, liet de voorzitter van de Eerste Kamer zien hoe je met zulke parlementariërs om dient te gaan. Hulde voor de laatste, hoon voor de eerste.

Wij vinden dat moslims niet passen in een democratie maar ondertussen zijn we hard op weg onszelf een geweldig brevet van onvermogen toe te kennen waar het de democratische mores betreft. Iedereen mag, nee moet voor zijn mening uitkomen, de democratie is gebaat bij debat. Maar helaas is dat niet genoeg: de kwalificatie nepparlement en nepparlementariërs in combinatie met de oproep in verzet te komen is genoeg brandstof voor een atmosfeer waarin mensen zich helemaal laten gaan en volksvertegenwoordigers bedreigen die een hen onwelgevallig standpunt innemen.

Maar ook op bestuurlijk niveau maken we er een ongelooflijke janboel van. We slepen met vluchtelingen en asielzoekers heen en weer en doe  er wel vijf maanden over om een asielprocedure op gang te brengen. Dat is onaanvaardbaar en een modern land onwaardig. Zoals ook de keuze voor grootschalige opvang in die eerste maanden de beste manier is om mensen tegen je in het harnas te jagen. Waarom niet gekozen voor kleinschalige opvang en gebruikmaking van leegstaande gebouwen, waaronder kazernes? Nee, in plaats daarvan wordt een dorpje met iets meer dan 700 inwoners onnodig geschoffeerd en wordt die kleine lokale gemeenschap opgezadeld met 1.400 vluchtelingen. En hoe krijgt de centrale overheid dat voor elkaar? Door de lokale democratie opzij te schuiven!

En alsof dat nog niet genoeg is, stellen we ook nog eens vast dat er onder die vluchtelingen ook ordinaire gelukszoekers zitten die uit een gewoon en veilig land als bijvoorbeeld Albanië afkomstig zijn. Waarom worden deze asielzoekers er niet helemaal aan het begin van het proces uitgehaald en onmiddellijk teruggestuurd naar waar zij vandaan komen? Maar het kan nog gekker: in Nijmegen gaan asielzoekers de staat op om te demonstreren tegen de wijze waarop zij worden opgevangen. Dat is tactisch en strategisch natuurlijk buitengewoon dom. Het zal hen toch niet ontgaan dat het draagvlak in dit land al weinig meer voorstelt. En bovendien wil ik er op voorhand van uitgaan dat de opvang hier in Nederland aanzienlijk beter is dan ze gewend waren in het land waar zij het laatst verbleven. En wat dacht u van de plannen om moslims onder te brengen in een joodse wijk in Amsterdam? Ik zou toch zeggen dat er geschiktere plekken te vinden moeten zijn.

Waar ik zelf sta in deze discussie? Ik zal het u zeggen:

• kleinschalige opvang van oorlogsvluchtelingen
• economische vluchtelingen aan het begin van het hele proces identificeren en terugsturen
• fatsoenlijke woonruimte voor vluchtelingen in leegstaande gebouwen die voor dit doel worden opgeknapt
• geen woonruimte ten koste van de autochtone bevolking
• bijstandsuitkeringen minus huurcomponent en geen huurtoeslag
• onmiddellijke integratie te beginnen met het leren van de Nederlandse taal
• waar maar enigszins mogelijk inschakeling in het arbeidsproces
• terugkeer zodra het geboorteland als veilig wordt beschouwd door de VN

Het zijn verontrustende tijden waarin de Nederlander zich van zijn meest beschamende kant laat zien. Wij zijn een volk van tokkies geworden.

Ik wou dat ik een Duitser was...

Dan was Angela Merkel mijn Bundeskanzlerin en ik zou trots op haar zijn. Nu kan ik slechts als Europeaan trots zijn op deze vrouw maar ook dat doe ik van harte. Kijkt u eens naar het interview dat Anne Will (de scherpste interviewer in Duitsland) met haar had. Interview Angela Merkel
Merkel blijft fier en soeverein overeind in dit uiterst kritische interview. Ach, hadden wij maar politici van deze statuur. In het kort hier een samenvatting van hetgeen Angela Merkel het Duitse volk voorhield.

"Ja, wir schaffen das, ich bin fest davon ueberzeugt", zegt Merkel als haar gevraagd wordt of ze echt denkt dat dat mogelijk is. "Ik had de hereniging van de beide Duitslanden niet voor mogelijk gehouden maar het is ons gelukt. Ook deze humanitaire crisis kunnen wij het hoofd bieden. Maar we kunnen dat niet alleen. Er moeten ook in internationaal opzicht oplossingen geboden worden. Denk aan Turkije, Syrië, de Russische aanwezigheid in de regio, enzovoorts. Ook Europa moet hier als een eenheid optreden. Maar hoe het ook zij, ik ben er trost op dat Duitsland de vluchtelingen vriendelijk ontvangt. Een opnamestop is niet realistisch. We kunnen de grenzen niet sluiten,we hebben 3.000 km grens. Ik doe geen beloften die ik morgen alweer in moet trekken. Nu ligt er een zware opgave en ik zet al mijn krachten en energie in om dit vluchtelingenprobleem het hoofd te bieden. Ik weet dat vele Duitsers angst en zorgen hebben. Ik ben bereid zo hard te werken als in mijn vermogen ligt. Of dat mij mijn ambt zou kosten houdt mij in het geheel niet bezig. Ik wil mij niet schamen voor mijn land en dat zou kunnen gebeuren als wij niet meer bereid zijn oorlogsvluchtelingen vriendelijk en welwillend op te vangen. Wij kunnen toch niet onverschillig staan tegenover mensen die door de verschrikkingen van oorlog weggejaagd zijn? Duitsland en Europa zullen meer naar de buitenwereld moeten kijken en ontwikkelingspolitiek moeten bedrijven. Van multiculti ben ik geen voorstander. Wie hier komt moet integreren en zich voor Duitsland inzetten. Wij gaan er overigens wel van uit dat de meeste mensen terug zullen keren naar hun land wanneer de oorlog ten einde is gekomen. Ik heb als kanselier de coördinatie van dit enorme probleem naar mij toegetrokken maar er is geen sprake van dat ik de minister van biza hier gepasseerd zou hebben, integendeel. Als ik zeg dat wij het aankunnen dan heb ik het over ons Duitsers die hier al heel lang wonen en ik heb het ook over nieuwkomers die hier zullen blijven, niet alle vluchtelingen zullen na de oorlog immers terugkeren. Maar ik ben er zeker van dat "wij" ook straks trots op ons land kunnen zijn omdat we gedaan hebben wat in ons vermogen lag om een afschuwelijke crisis het hoofd te bieden".

Een indrukwekkend interview met een geweldige vrouw, een van de allerbeste naoorlogse politici. Ik wou dat ik een Duitser was.

Volkswagen zegt sorry

klik op de afbeelding om hem goed te kunnen lezen

Transhumanisme

Al geruime tijd verdiep ik me in het transhumanisme. De dagelijkse werkelijkheid biedt mij geen hoop. Nadenken over de mogelijkheden van genetische, chemische, biologische en technologische verbeteringen van de menselijke soort biedt een bijna oneindig perspectief. Ik word daar vrolijk van en vooral eindeloos nieuwsgierig. En voor u me in de rede valt: ja, de valkuilen en de risico's zie ik ook.

De kern van het transhumanisme is als volgt weer te geven: tot nog toe verloopt de evolutie volgens een langzaam en doelloos proces waarin genen worden gekopieerd, gevarieerd en geselecteerd. De evolutie kent - in tegenstelling tot wat religies ons proberen wijs te maken - geen enkel doel. Zij wordt beheerst door de overlevingskansen van die genen die het beste zijn aangepast aan de omgeving waarin zij zich voort moeten planten.

Welnu, de technologische vooruitgang stelt ons steeds meer in staat de langzame, doelloze evolutie te vervangen door een bewuste technologie gedreven ontwikkeling waarin de menselijke soort definitief afscheid neemt van Darwin en het heft in eigen hand neemt.

Drie doelen zijn daarbij van belang: levensverlenging, superintelligentie en een sterk verbeterd welzijn. Wie zich een helder beeld wil vormen van transhumanisme zou eens naar deze korte introductie moeten kijken Introductie tot transhumanisme, een helder filmpje van het British Institute of Posthuman Studies..

Nadenken over transhumanisme vereist wel dat u voor uzelf de vraag stelt of transhumanisme ethisch en moreel verantwoord, toegestaan is. De voortreffelijke serie De volmaakte mens die Bas Heijne voor de VPRO maakte, zou u daar heel goed bij kunnen helpen, zie de volgende link De volmaakte mens.

Voor mijzelf heb ik die vraag overigens bevestigend beantwoord, ook al zijn er nog talloze voetangels en klemmen op weg naar dat wenkend perspectief. Niet in de laatste plaats vanwege de ernstige waarschuwingen van de Britse wetenschapper Nick Bostrom voor de ongekende risico's die Kunstmatige Intelligentie met zich meebrengt. En hij is niet de enige die daarvoor waarschuwt. In dit verband is vooral de openbare brief van een aantal wetenschappers aangesloten bij het Future of Life Institute van belang die u in de volgende link kunt lezen: Open brief risico's kunstmatige intelligentie

Ik wil proberen in deze kolommen vaker naar dit onderwerp terug te keren. Voor dit moment sluit ik af met een link naar een fraaie korte film over hoe biogenese er in het tijdperk van transhumanisme uit zou kunnen zien: Een korte film over biogenese van Richard Mans.

Que sera, sera

De wereld wordt danig opgeschud door de jongste ontwikkelingen in het Midden Oosten. Rusland betreedt de arena en doet dat samen met Iran, Irak, het Syrië van Assad en Hezbollah. De gemeenschappelijke noemer? Dat is de sjiitische islam. Daarmee maakt Poetin een radicaal andere keuze dan het Westen dat sedert jaar en dag haar sympathie heeft gegund aan de soennitische islam van Saudi Arabië en de Golfstaten.

Hoe men er ook over moge denken, het zou een fatale fout zijn Poetin voor een onbenul te verslijten. Er is wel degelijk veel te zeggen voor een afwijzen van de soennieten. Al het fundamentalistische moslimgeweld is - hoe men het ook wendt of keert - geboren uit het soennitische gedachtegoed.

Net nu het Westen met Iran overeenstemming heeft bereikt over het nucleaire programma van de Iraniërs inclusief het opheffen van de economische sancties tegen het land van de Ayatollahs, steekt Poetin een spaak in het wiel door samen met de Iraniërs en Assad ten strijde te trekken tegen soennitische splintergroeperingen onder het mom van een internationale coalitie tegen IS. En IS is natuurlijk het soennitische kwaad bij uitstek.

Het heeft er toch alle schijn van dat de Amerikanen volledig zijn afgetroefd en overbluft. In dit licht bezien zijn de aanstaande Amerikaanse verkiezingen van steeds groter belang. Het is slechts één keer eerder voorgekomen dat een democratische president werd opgevolgd door een andere democraat. We moeten er dus serieus mee rekenen dat er een republikein in "the Oval Office" komt te zitten. (En nu maar hopen en bidden dat het geen volstrekte idioot als stuiterbal Trump wordt)

Anders gezegd: op dit moment is het Midden Oosten een levensgevaarlijk explosieve regio geworden. Het leven van gewone burgers is volstrekt ondergeschikt, irrelevant geworden, een quantité négligeable. Maar wanneer straks ook een republikeinse havik het slachtveld gaat betreden, dan worden we getuige van een apocalyptische strijd. Het bloedvergieten heeft nog lang niet het toppunt bereikt en de vluchtelingenstroom richting Europa zal nog veel groter worden.

Er staat ons nogal wat te wachten. En wij hier in het veilige Westen? Wel, in Nederland staat ons het eerste kabinet Wilders te wachten. Maar ik waag me maar niet aan verdere bespiegelingen over de nabije toekomst. Ik mag alleen maar hopen dat ik ontmaskerd word als een hopeloos mislukte waarzegger.

TTIP en ISDS: hoe Ploumen ons in de uitverkoop doet

In een helder artikel in de NRC van 2 oktober legt Roland Duong, regisseur van een VPRO documentaire over het TTIP (uit te zenden aanstaande zondag NPO2 21.01 uur) uit hoe er vooral door brievenbusfirma's uit Nederland claims via de ISDS-procedure worden gestart.

ISDS staat voor Investor State Dispute Settlement en stelt ondernemingen in staat staten aan te klagen door wie zij zich benadeeld voelen. Het ISDS is integraal onderdeel van het TTIP en wordt vurig bepleit door onze staatssecretaris van buitenlandse handel (voorheen Ontwikkelingssamenwerking), mevrouw Ploumen. Mij is het een raadsel waarom Ploumen dat ISDS maar blijft verdedigen.

Duong schetst nog eens hoe de VS er in het kader van het NAFTA-verdrag tussen de VS, Canada en Mexico in geslaagd zijn talloze ISDS-claims tegen Canada in te dienen. Nog nooit hebben de VS een dergelijke rechtszaak verloren.

Ondanks de bezwerende woorden van Ploumen zal ons dat ook met het TTIP gaan overkomen. Laten we hopen dat Agnes Jongerius de rug recht houdt en ervoor zorgt dat dit rampzalige verdrag niet wordt aangenomen zolang het ISDS er onderdeel van uitmaakt. Maar ik zeg u: dat TTIP zal er komen, net als dat ISDS. Omdat de Amerikanen een TTIP zonder ISDS niet zullen accepteren.

Kijken dus aanstaande zondag naar die documentaire van Roland Duong!

Waar hoop een misplaatste grap is

Eindelijk hangt hij er dan. De Palestijnse vlag. Bij de Verenigde Naties. Amerikanen niet blij en Israël boos maar ik vind het een heuglijk feit dat die vlag daar eindelijk wappert. Terwijl ik helemaal niet zo van de vlaggen ben.

Een van de mannen die destijds aan het Vredesakkoord van Oslo sleutelden was de huidige Palestijnse leider Mahmoud Abbas. Nu, 22 jaar later, is dat Oslo-akkoord definitief begraven. En dat is in mijn ogen geheel op het conto van Israël te schrijven.

Niet dat de Palestijnen niets verweten kan worden, integendeel. Maar de wijze waarop Israël de vredesbesprekingen structureel heeft gefrustreerd en gesaboteerd is schrijnend en beschamend. Er bestaan nu vrijwel geen Palestijnen meer die ooit vrede hebben gekend en geproefd. En er zal nog veel bloed vloeien eer er een aanvaardbare regeling is getroffen. Misschien komt die er wel nooit. Wat er wel aan zit te komen is een derde Intifada, een Palestijnse volksopstand.

En met de jongste ontwikkelingen in het Midden Oosten is er een ongekend explosieve situatie ontstaan. Je houdt je hart vast nu we toezien hoe de Russen zich in de strijd in en om Syrië mengen en daarbij zonder ook maar de geringste terughoudendheid de zijde van Assad kiezen. Maar Assad strijdt helemaal niet tegen IS, sterker nog: IS komt hem goed uit. Dit kan natuurlijk niet goed gaan en/want er is niemand die grip heeft op deze extreem gevaarlijke ontwikkelingen.

En het meest dramatische van dit alles is wel dat het Westen zelf deze veenbrand heeft aangestoken. Te beginnen met het toestaan van de staat Israël ten koste van meer dan 700.000 verdreven Palestijnen. Vervolgens door elke schending van VN-resoluties door Israël onbestraft te laten. Daarna door de Golfoorlogen en de regime changes in Irak en Libië. En natuurlijk door de eindeloze hoeveelheid wapens die we in die regio gepompt hebben. En niet in de laatste plaats door onze diplomatieke banden met de echte fundamentalisten onder de moslims: het perfide Saudi Arabië.

Ach, wat een rampzalige soort zijn wij. De wereld die wij gecreëerd hebben is te complex geworden. En nee, dit is geen onversneden cultuurpessimisme. Was dat maar zo, dan zou u mijn somberte smalend terzijde kunnen schuiven. Ik had het u graag gegund. Maar wie met de ogen open om zich heen kijkt, ziet weinig aanleiding voor een hoopvolle blik.

Foto Palestijnse vlag: Anygator.com
Foto Abbas: Getty