NRC is de weg kwijt

Een paginagroot artikel onder de titel Versplinterd rechts allerminst één pot nat. Geschreven door ene Dr. Eric C. Hendriks, als politiek socioloog verbonden aan de Peking Universiteit. Of dat laatste een aanbeveling is, ik weet het niet. Maar de NRC gunt deze man, van wie ik nog nooit gehoord had een complete pagina.

Dat artikel blijkt één grote hagiografie voor de mentaal getroubleerde Thierry Baudet te zijn. Hendriks gebruikt daarvoor een beproefd procedé: alle concurrenten afserveren met een enkele oneliner of dooddoener en zo ruim baan maken voor de grote held.

Analyse? Nul. Feitenonderzoek? Nul. Onderzoeksjournalistiek? Nul. Maar Hendriks noemt Baudet temidden van de mensenkudde wel een creatief, bevlogen individu die een nieuwe visie kan ontwikkelen. Hij vergelijkt hem al met Fortuyn. IJdel en provocatief wellicht maar wel een hoogvlieger, een arrogante klojo misschien maar precies daar hebben we nu behoefte aan. Dixit Hendriks.

Dat die beste man uit Peking dat vindt zal me worst wezen. Het is zijn goed recht. Maar dat een kwaliteitskrant als de NRC voor deze veer-in-de-kont-stekerij een hele pagina over heeft is onthutsend. Alsof ze daar geen betere scribenten kunnen vinden.

Eindeloos geleuter gaat ook in 2017 gewoon door

Het CBS heeft de verhuiscijfers van 2016 gepubliceerd en geconstateerd dat Nederlanders steeds vaker verhuizen met uitzondering van de 17- tot 22-jarigen. De demograaf van het CBS, de heer Latten, zegt hierover: "We hebben niet naar specifieke oorzaken gevraagd, maar het studiefinancieringsstelsel moet wel haast een rol spelen". Vervolgens hoor je de meeste media melden dat deze trend van langer bij pappie en mammie blijven wonen veroorzaakt is door het leenstelsel.

Dat het CBS ook nog andere oorzaken aangeeft zoals algehele woningkrapte, boomerangjongeren en vertraging in de bouw van betaalbare woningen, doet dan nauwelijks meer ter zake. Maar laten we voor het gemak van de discussie er nou eens van uit gaan dat die verminderde animo voor verhuizen van 17- tot 22-jarigen inderdaad door het leenstelsel wordt veroorzaakt, wat zegt dat dan?

Als je de berichtgeving, onder andere op het NOS-journaal hoort dan klinkt in daar een duidelijk negatief oordeel in door. Dat nu is zeer ten onrechte. Wie niet in zijn eigen toekomst wil investeren door een laagrentende lening af te sluiten met uiterst coulante terugbetalingscondities heeft niets op het hoger voortgezet onderwijs te zoeken. Niet zeuren en gewoon gaan werken, zou ik zeggen.

Maar te stellen dat door het leenstelsel alleen kinderen van rijke ouders kunnen gaan studeren is een valse voorstelling van zaken. Het zou me wat waard zijn als dit ridicule fabeltje in dit nieuwe jaar kon worden doorgeprikt.

Debat? Er is geen debat!

In een uitstekend artikel in de NRC van oudejaarsdag stelt Bas Heijne vast dat het huidige "conflict" (in de westerse samenleving, voeg ik daar aan toe) vooral ideologisch van aard is: universalisme tegenover nationalisme, gelijkheidsdenken tegenover groepsdenken, het streven naar gezamenlijkheid tegenover identitaire eigenheid.

Hij haalt onder meer de Amerikaanse politiek filosoof Michael Sandel aan die twee redenen geeft voor de teloorgang van het debat: in de eerste plaats het marktdenken, het geloof dat marktwerking alles zal reguleren en in de tweede plaats angst, de angst dat we het met elkaar oneens zijn, waardoor we niet met die ander in gesprek gaan maar hem gewoon negeren.

Dat eerste argument lijkt mij hout snijden, het tweede niet (Bas Heijne gelooft er ook niet zo in). We nemen elkaar voortdurend de maat maar passen wel op daarbij met elkaar in gesprek te gaan. Het probleem is niet zozeer de toon van het debat, aldus Heijne, maar veeleer het gegeven dat er alleen maar toon is en geen debat.

Het populisme is er duidelijk in geslaagd de hang naar een radicale terugkeer naar een gemeenschap die bedreigd wordt door elementen die niet in onze cultuur passen en door een bestuurlijke elite die deze op een fatale manier laat ondermijnen door een hypocriet of verdwaasd geloof in de idealen van de Verlichting, die hang te doen nestelen in het gevoelsleven van een groot deel van de bevolking.

Pleiten voor meer feitelijkheid alleen zal niet voldoende zijn, aldus Bas Heijne. In de eerste plaats moeten we het aandurven ideologisch eerlijk te zijn. Het gaat er niet zozeer om wie we zijn maar om wie we willen zijn. Heijne opteert voor het Verlichtingsdenken in combinatie met de nu kennelijk  zo node gemiste gemeenschapszin. Hierover moeten we met elkaar in gesprek gaan, maar dat zal pas lukken wanneer de toon van het debat verandert.

Helaas laat Bas Heijne het hier bij. Helaas, want de hamvraag is natuurlijk hoe we de geest weer in de fles krijgen. Volgens mij zijn bij uitstek politici daarvoor verantwoordelijk. Zij zetten de toon, de populisten voorop. Zij hebben geen enkel belang bij een evenwichtig debat. Ze hebben hun electoraat nu juist jarenlang wijs gemaakt dat een evenwichtig debat niks oplevert. De elite praat nu eenmaal met meel in de mond, is politiek correct en vult slechts zijn zakken. Dat beeld mag niet worden gerelativeerd. Dat is politiek onwenselijk.

Ik ben het honderd procent eens met Bas Heijne maar dat debat gaat er niet komen in 2017. Er zijn geen maatschappelijke protagonisten of opinion leaders, er zijn geen politici die richting weten te wijzen en er is geen ontvankelijke bevolking meer. We leven dan ook in een uiterst tumultueuze en ronduit gevaarlijke tijd. Dat ik zulke woorden op moet schrijven aan het begin van een nieuw jaar!

Theresa May buigt soepeltjes

Wat is er toch in Theresa May gevaren? Een Nederlandse vrouw woont al tientallen jaren in Engeland, is met een Brit getrouwd en heeft een paar kinderen die niet beter weten dan dat ze Engels zijn. De vrouw vraagt een Engels paspoort aan om de eventuele negatieve gevolgen van de Brexit voor te zijn. Zij krijgt echter van de autoriteiten te horen dat ze zich moet voorbereiden op een gedwongen vertrek uit de UK. De vrouw gaat in hoger beroep en we moeten erop vertrouwen dat de rechter hier corrigerend op zal treden.

Na de jongste VN-resolutie tegen het nederzettingenbeleid van Israël hield John Kerry een zeer expliciete toespraak. Die is mevrouw May in het verkeerde keelgat geschoten. Volgens haar is het ongepast om een democratisch gekozen regering aan te vallen als 'een vijand'. May maakt hier duidelijk een knieval in de richting van Donald Trump. Nu ze Europa kwijt raakt heeft ze des te meer belang bij een goed partnership met de Amerikanen.

Het vreemde is echter dat de uitspraken van Kerry volledig in lijn zijn met het Britse beleid en met de stem in de resolutie tegen Israël een week eerder in de Veiligheidsraad.

Het kan dus wel

Ik kan natuurlijk nog wel een paar namen bedenken voor wie ik de titel 'held' zou willen reserveren maar Daniel Barenboim hoort daar zeker bij. Deze dirigent is geboren in Argentinië, is joods en hij heeft de Israëlische, Palestijnse, Spaanse en Argentijnse nationaliteit.

Barenboim dirigeert vele orkesten maar een van zijn meest tot de verbeelding sprekende projecten is het West-Eastern Divan Orchestra. In dit orkest - in 1999 door Barenboim opgericht - spelen Israëlische, Palestijnse, Syrische, Libanese, Turkse en Iraanse musici.

Het orkest is genoemd naar een gedichtenbundel van Johann Wolfgang von Goethe; een diwan is een verzameling lyrische gedichten. Goethe werd bij het schrijven geïnspireerd door de Perzische dichter Hafez,

Aan het orkest is tevens een opleiding verbonden. Een orkest samenstellen met musici uit een conflictgebied in het Midden Oosten is een politiek statement. Hun afkomst doet er niet toe, aldus Barenboim, in het orkest zijn alle musici gelijk. En wij zien er op toe dat die musici niet alleen de noten correct leren spelen maar daarnaast ook in staat zijn daarover verhalen te vertellen. Een kwart van het lesprogramma is dan ook gewijd aan westerse en niet-westerse literatuur en filosofie.

Ik bewonder deze Daniel Barenboim om zijn onvermoeibare strijdlust en inzet, om zijn muziek en zijn idealen. In een kosmopolitische samenleving is afkomst geen aanleiding meer tot onverdraagzaamheid of erger. We zijn daar nog heel ver van verwijderd. Maar Daniel Barenboim laat zien dat het kan. Er zijn vast en zeker meer van dit soort initiatieven. Daar ligt de redding van de wereld, ver van ideologie en holle retoriek.

Zorgverzekeraars doen huilie huilie

In een uitgebreid interview in de NRC van 29 december doet voorzitter André Rouvoet zijn beklag over wat hij de carrousel zorgpolissen noemt. Hij vindt dat de consument niet elk jaar de kans moet krijgen om van zorgverzekeraar te wisselen. Een polis die langer dan een jaar loopt geeft meer rust, meent hij. Ja, dat wil ik geloven, vooral voorde zorgverzekeraar!

En het levert maar een paar euro per maand op, dus waar gaat het over vraagt hij zich vertwijfeld af. Ik heb dit jaar een nieuwe zorgverzekeraar gecontracteerd en dat levert me per maand twee maal zestien euro winst op, oftewel € 384 per jaar. Geen klein bier, zou ik zeggen. Voor mij niet in ieder geval.

Ook betreurt Rouvoet het dat de zorgverzekeraars er niet in slagen hun meerwaarde aan te tonen. Hij noemt de zorgverzekeraars de hoeder van de solidariteit maar daar heb ik tot nog toe nooit iets van gemerkt. Ik zie zorgverzekeraars steeds verder oprukken in de privé-sfeer van individuele patiënten, ingrijpen in medicijnen en medicijnsoorten, onaanvaardbare registraties opleggen aan artsen, vooral goed voor de top van de eigen organisaties zorgen, gigantische budgetten aan reclame besteden, enorme reserves kweken enzovoort.

De laatste klacht van Rouvoet luidt dat bijna niemand de zorgverzekeraar als zijn belangenbehartiger beschouwt. Nee, inderdaad. Zo heb ik mijn zorgverzekeraar nog nooit beschouwd. Rouvoet geeft vooral de politiek de schuld (de kettingzaag van de ideologie noemt hij dat) maar dat is een onzinnig verwijt.

De zorgverzekeraars moeten bij zichzelf te rade gaan en duidelijke speerpunten kiezen: wat in de tweede lijn kan worden opgepakt, hoort niet in de eerstelijnszorg thuis, maak een serieus werk van de prijzen van medicijnen, stop onmiddellijk met die achterlijk hoge salarissen en zo kunnen we nog wel een aantal maatregelen bedenken. Maar in het huidige tempo gaat de premie al snel naar een bedrag boven de € 150 per maand en dat is voor grote groepen uit de samenleving niet meer te behappen.

Nederzettingen schending van internationaal recht

De Veiligheidsraad heeft het Israëlische nederzettingenbeleid veroordeeld als een flagrante schending van het internationaal recht. Die uitspraak is niet echt verrassend. Wel opmerkelijk is dat de Amerikanen zich van stemming hebben onthouden, waardoor  de resolutie kon worden aangenomen. Een eerder voorstel - van Egypte - werd na zware druk van Israël en Trump ingetrokken maar in tweede instantie is het voorstel alsnog ingediend, door Nieuw-Zeeland, Maleisië, Venezuela en Senegal. Trump had zijn standpunt dat Amerika het voorstel zou moeten vetoën al luid en duidelijk verkondigd: per tweet uiteraard.

Betekent dit nu dat de twee-staten-oplossing nu dichterbij is gekomen? Nee natuurlijk. Netanyahu is in woede ontstoken en heeft aangekondigd diplomatieke maatregelen te zullen nemen tegen de indieners van het voorstel. En uiteraard heeft Netanyahu de resolutie verworpen en aangekondigd dat Israël zich er niet aan zal houden.

Ik zou niet willen spreken van een historische uitspraak, zoals sommige zegslieden willen doen geloven. De Trump administration zal dit 'slippertje' snel rechtzetten en we zullen zien dat het annexatiebeleid met gezwinde spoed zal worden voortgezet en uitgebreid. Jammer, dat Israël zich niet realiseert dat de oprichting van de VN  een direct gevolg was van de Holocaust.

Beschaving, rijkdom, veiligheid, solidariteit

In de NRC van gisteren een interessant interview met Joanne Liu, internationaal voorzitter van Artsen zonder Grenzen. AzG verzet zich onder meer tegen de Turkije-deal omdat die deal slechts voorziet in opvang voor een klein deel van de vluchtelingen. Ook ziet de organisatie steeds vaker oorlogsmisdaden tegen ziekenhuizen en ziekenopvang in oorlogsgebieden. De arts die je vijand helpt is niet je vijand, zegt Liu. En: laat de oorlog ophouden bij de ziekenhuispoort. Ik he buitengewoon veel bewondering voor organisaties als AzG en de persoonlijke moed van het medisch personeel dat daar werkzaam is. Liu heeft gelijk als ze zegt dat in de chaos van een oorlog het ziekenhuis het laatste element van menselijkheid is.

Wereldwijd zijn er 65 miljoen mensen op de vlucht. 85 Procent daarvan wordt in de regio opgevangen. Voor de overige bijna 10 miljoen vluchtelingen moet dus elders opvang worden geregeld. Wat zou de Westerse samenleving bij kunnen dragen? Als we (wij, het rijke westen) onszelf willen beschouwen als representanten van een beschaafde samenleving, zou een 1 procent regeling dan teveel gevraagd zijn?

Er is een international vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties, aangenomen in 1951. Ongeveer 150 staten hebben dat verdrag ondertekend. Helaas zegt dat weinig over de wijze waarop staten in de praktijk met vluchtelingen omgaan. Wie een kort overzicht van dit internationale vluchtelingenverdrag wil inzien: Vluchtelingenverdrag

De Europese bevolking bedraagt 743,1 miljoen, de Amerikaanse bevolking 318,9 miljoen en de Australische bevolking 23,1 miljoen. In totaal 1,08 miljard. Het totale vluchtelingenprobleem bedraagt dus 6 procent van de bevolking van het beschaafde westen. Als we ons beperken tot die 10 miljoen vluchtelingen die niet regionaal worden opgevangen, praten we over bijna 1 procent!

Maar dat kunnen wij niet aan. Hoe beschaafd zijn wij?

Natuurlijk moet er veel sneller gereageerd worden op asielzoekers uit veilige landen. Zij moeten onmiddellijk teruggestuurd worden en  de screening van vluchtelingen en asielzoekers op risico van terrorisme dient de hoogste prioriteit te krijgen. Op die beide aspecten falen onze overheden die er tot nog toe niet in zijn geslaagd gezamenlijk beleid te ontwikkelen en uit te voeren. Dat is tragisch en zo dreigt solidariteit te sneuvelen op het altaar van onze eigen veiligheid.

Wilders is een ranzig politicus

Zo reageert de politicus die bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet, die spreekt van een nepparlement, die het volk opzet tegen de rechterlijke macht, die het openbaar ministerie handlangers van terroristen noemt en die ondanks dit alles premier van dit land wil worden.
Zo reageert deze politicus op een afschuwelijk drama in Duitsland. Hier ten lande dit jaar voor de vierde keer tot politicus van het jaar gekozen. Gaan wij Nederlanders echt deze ranzige politicus in het zadel helpen? Als dat gebeurt zijn wij reddeloos verloren!

Met Trump wordt het lot van de Palestijnen definitief bezegeld

Enkele uitspraken van de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Israël: "liberale joden zijn erger dan nazicollaborateurs, de Westelijke Jordaanoever moet door Israël geannexeerd worden, de Amerikaanse ambassade moet van Tel Aviv naar Jeruzalem verhuizen".

Zelfs de voormalig Amerikaanse ambassadeur onder George W. Bush - en veel Israël-vriendelijker kun je ze nauwelijks vinden - is van mening dat de benoeming van David Friedman een "ernstige fout is, die moet worden rechtgezet".

Ook veel Amerikaanse joden moeten niets van Friedman hebben maar daar weet deze "diplomaat" wel raad mee: "Zij zijn, vanuit het comfort van hun veilige Amerikaanse sofa's gewoon zeflvoldane voorstanders van Israëls vernietiging - het is moeilijk om iemand te bedenken die slechter is".

Zoveel is zeker, onder het bewind-Trump zal het aantal illegale nederzettingen zeer fors toenemen en zij zullen door de VS niet langer als illegaal worden beschouwd. Ik voorspel dat Israël formeel afstand zal nemen van de tweestatenoplossing. En het zou mij niet verbazen als Trump Jeruzalem als ongedeelde hoofdstad van Israël zal erkennen.

Zet u schrap, er komen donkere tijden aan, voor ons allemaal!

Bron: NRC, Forward.com on Appointment David friedman